Το «κόμμα Τσίπρα» πιέζει δημοσκοπικά ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

Αντιθέτως, έχοντας αρχίσει πλέον οι εταιρείες δημοσκοπήσεων να μετρούν την απήχηση και την δυνητική ψήφο δύο κομμάτων που δεν έχουν ακόμα ιδρυθεί, του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, τα υπάρχοντα κόμματα αντιμετωπίζουν πιο ισχυρές πιέσεις σε σχέση με το κοντινό παρελθόν.

Η Χαρ. Τρικούπη “μελετά με προσοχή”, όπως λένε στελέχη, τις δύο τελευταίες μετρήσεις, της Metron Analysis και την χθεσινή της Opinion Poll, οι οποίες εμφανίζουν τον κ. Τσίπρα δεύτερο στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να βρίσκεται τρίτος (στην πρώτη έρευνα) και να μοιράζεται με την Ζωή Κωνσταντοπούλου την πέμπτη θέση (στη χθεσινή έρευνα).

Αλλά και στη δυνητική ψήφο (πολύ-αρκετά) το “κόμμα Τσίπρα” εμφανίζεται στο 19%, ποσοστό αυξημένο κατά τέσσερις μονάδες από την προηγούμενη μέτρηση (της Opinion Poll).

H εικόνα αυτή, σε συνδυασμό με την μικρή αύξηση της πρόθεσης και της εκτίμησης ψήφου για το ΠΑΣΟΚ (11,7 και 14,4%, αντίστοιχα) χτυπά καμπανάκια στα στελέχη του κόμματος. Προς το παρόν πάντως, οχυρώνονται πίσω από το γεγονός ότι το “κόμμα Τσίπρα” δεν έχει ακόμα ιδρυθεί και, άρα, παρουσιαστεί στους πολίτες.

(Ανάλογη είναι και η εκτίμηση για το “κόμμα Καρυστιανού”, με την επισήμανση όμως ότι αυτό φαίνεται ήδη ότι “κόβει” από την Πλεύση Ελευθερίας και από τη δεξαμενή των αναποφάσιστων χωρίς να απειλεί τα κόμματα του προοδευτικού χώρου).

Ως εκ τούτων, η καθημερινή τακτική του ΠΑΣΟΚ απορρέει από την εκτίμηση που κυριαρχεί στην Χ.Τρικούπη και την διατύπωσε χθες επισήμως ο κ. Ανδρουλάκης: “Η αποσυσπείρωση της ΝΔ δεν θα πάει στον κ. Τσίπρα. Αν πάει κάπου, θα πάει στο ΠΑΣΟΚ”, είπε (στον ‘Άλφα’).

Επίσης, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, ο πρόεδρος του κόμματος έχει επανεντάξει στο λεξιλόγιό του τις αναφορές στο “σύστημα Τσίπρα-Καμμένου” και στην “κυβέρνηση Συριζανέλ”, επιχειρώντας να απευθυνθεί στο θυμικό των κάποτε ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησαν τον κ. Τσίπρα (2012-2019), αλλά παρότι απομακρύνθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν επιστρέφουν στα “πάτρια”.

Επιπλέον, θέλοντας η ηγεσία της Χαρ. Τρικούπη να πείσει ότι η μοναδική εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση είναι το ΠΑΣΟΚ, τηρεί… με πείσμα την απόφαση της πολιτικής αυτονομίας και της μη συνεργασίας με άλλα όμορα κόμματα, ακόμα σε επίπεδο κοινής δράσης στη Βουλή.

Για τον λόγο αυτό αιφνιδίασε τους δυνάμει συνομιλητές του (ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά) καταθέτοντας μόνο του τόσο το αίτημα για Προανακριτική (ΟΠΕΚΕΠΕ) την Πέμπτη όσο και το αίτημα για Εξεταστική (υποκλοπές) χθες.

Το μήνυμα είναι σαφές: Το ΠΑΣΟΚ είναι η ηγετική δύναμη - όποιος θέλει μπορεί να συνεργαστεί μαζί μας αρκεί να αποδεχτεί το πρόγραμμα και τις θέσεις του.

Σύμφωνα με έμπειρους αναλυτές, αυτή ακριβώς η “επιθετική γραμμή” της αυτονομίας τίθεται προς τελική δοκιμασία, διότι όπως λένε, εάν η σημερινή δημοσκοπική εικόνα παγιωθεί και μετά την επίσημη ίδρυση του “κόμματος Τσίπρα”, τότε “από τον επόμενο μήνα θα μιλάμε για ένα άλλο πολιτικό δυναμικό στη χώρα”.

Στα όρια ο ΣΥΡΙΖΑ

Η στάση του ΠΑΣΟΚ υποχρεώνει πλέον την Κουμουνδούρου να εγκαταλείψει τις εξίσου πεισματικές προσκλήσεις-εκκλήσεις για προοδευτική συνεργασία και να αναζητήσει τρόπους εκλογικής επιβίωσης.

Εδώ όμως αρχίζουν τα …ακόμα πιο δύσκολα για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο κ. Τσίπρας έχει διαμηνύσει με κάθε τρόπο πως δεν δέχεται να συνεργαστεί “με κόμματα” αλλά με πρόσωπα. Δηλαδή, δεν δείχνει διατεθειμένος να ικανοποιήσει την ευχή πολλών στον ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει “φορέα συνιστωσών”.

Δεδομένου ότι το πάλαι ποτέ κυβερνών κόμμα βρίσκεται στα όρια της εισόδου στη Βουλή, το ένα ερώτημα είναι εάν οι υποστηρικτές του “κόμματος Τσίπρα” θα ζητήσουν την αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το άλλο ερώτημα είναι εάν… θα τα καταφέρουν, καθώς όσοι τα έχουν “σπάσει” με τον πρώην πρόεδρό τους (με πρώτον τον Παύλο Πολάκη) θα επιχειρήσουν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν το κόμμα ενεργό και εντός Βουλής, στο όνομα της καθαρής αριστερής ταυτότητας και δράσης.

Όλοι μαζί πιέζουν τον Σωκράτη Φάμελλο να ζητήσει συνάντηση με τον κ. Τσίπρα για να συζητήσουν πώς θα πορευτούν …μαζί ή μόνοι στις κάλπες. Πρόταση που επανέλαβε χθες ο Νίκος Παππάς, από τους ένθερμους υποστηρικτές της συνεργασίας και όχι της ατομικής ένταξης στο νέο κόμμα.