Tην αλληλεγγύη του στον γαλλικο λαό και στους νέους για τους αγώνες τους θέλησε να εκφράσει εμπράκτως ο Αλέξης Τσίπρας με τη σημερινή επίσκεψή του στο Παρίσι και τις συναντήσεις που θα έχει με προσωπικότητες της γαλλικής Αριστεράς.
«Η Γαλλία στέλνει ένα μήνυμα αντίστασης απέναντι στις πολιτικές που διαλύουν την κοινωνία», τόνισε σε ανάρτησή του, ενώ σε συνέντευξη του στη Liberation, για τους Ζαν-Λικ Μελανσόν και τον (κύριο ανταγωνιστή του) Ραφαέλ Γκλικσμάν, διευκρίνισε ότι δεν είναι δική του δουλειά να παρεμβαίνει στις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες της γαλλικής Αριστεράς.
Με μία αναφορά που αποτελεί μήνυμα και στις εγχώριες προοδευτικές δυνάμεις, ο κ. Τσίπρας τόνισε χαρακτηριστικά: «Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους τους προοδευτικούς και αριστερούς υποψηφίους στις επόμενες εκλογές και να ελπίζω ότι εκείνος που θα επικρατήσει στον πρώτο γύρο θα στηριχθεί από όλους τους υπόλοιπους απέναντι στον υποψήφιο της Ακροδεξιάς»…
Στην ίδια συνέντευξη και στην ερώτηση γιατί ως πρωθυπουργός επέλεξε την Ευρώπη με τίμημα τη λιτότητα, απάντησε (στέλνοντας μηνύματα σε ευρύτερα ακροατήρια):
«Στην πραγματικότητα, επέλεξα, αναλαμβάνοντας πολιτικό κόστος, να διατηρήσω την Ελλάδα στην ΕΕ, προστατεύοντας παράλληλα τους πιο ευάλωτους και, κατά κάποιον τρόπο, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ. Δεν το μετανιώνω καθόλου.
Η εναλλακτική θα κόστιζε πολύ περισσότερο στις κοινωνικές δυνάμεις που θέλω να εκπροσωπώ, που εκπροσωπεί η Αριστερά: στα λαϊκά στρώματα, στους εργαζομένους και στους νέους. Η Ελλάδα κατάφερε να βγει από τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, να εξασφαλίσει ρύθμιση του χρέους της και να επιστρέψει στην ανάπτυξη.
Σε όσους επέκριναν αυτή την επιλογή, απαντώ ότι η Αριστερά πρέπει να διεκδικεί μια δικαιότερη Ευρώπη και όχι τη διάλυση της Ευρώπης — η οποία αποτελεί επιλογή της Ακροδεξιάς. Ας το σκεφτούν, λοιπόν, όσοι με επικρίνουν! Είναι λογικό να συντασσόμαστε με τις επιδιώξεις της Ακροδεξιάς; Όχι».
Ενώ στην παρατήρηση ότι στη Γαλλία, όπως και σε άλλες δημοκρατίες, η Ακροδεξιά φαίνεται να επωφελείται από τις οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις και, άρα, τίθεται ένα ερώτημα εάν οι δυνάμεις της Αριστεράς πρέπει να αλλάξουν προσέγγιση, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ τοποθετήθηκε ως εξής:
«Ιστορικά, η Ακροδεξιά υπήρξε πάντα μια συστημική δύναμη, παρά το αντισυστημικό προσωπείο της. Ο Χίτλερ ήρθε στην εξουσία στη Γερμανία με τη στήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων. Η Ακροδεξιά δίνει απλουστευτικές απαντήσεις σε σύνθετα προβλήματα.
Η Αριστερά θα πρέπει να πείσει τους πολίτες ότι η ζωή τους θα αλλάξει πραγματικά μόνο εάν αλλάξουν ο τρόπος διακυβέρνησης και οι πολιτικές που επιδεινώνουν τις ανισότητες και δεν προσφέρουν καμία προοπτική στους νέους.
Σήμερα, στην Ευρώπη, υπάρχουν πολίτες που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και δεν μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Την ίδια στιγμή, μια μειοψηφία βλέπει την περιουσία της να αυξάνεται.
Η Αριστερά δεν μπορεί να εκπληρώσει τον ρόλο της εάν θέλει να είναι αρεστή σε όλους. Για παράδειγμα, θέλουμε να φορολογήσουμε τον πλούτο εφαρμόζοντας μια μορφή φόρου Ζουκμάν: να φορολογήσουμε την περιουσία του πλουσιότερου 1% προς όφελος του 99% της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το σχέδιο δυσαρεστεί μια μειοψηφία. Αποσκοπεί όμως στην κοινωνική δικαιοσύνη».