Γαλλία: Δημοτικές εκλογές-πρόβα τζενεράλε για τις προεδρικές του 2027

Αν και τοπικού χαρακτήρα, οι δημοτικές εκλογές στη Γαλλία έχουν γενικώς βαρύνουσα σημασία – αποτελώντας ενός είδους βαρόμετρο για το πολιτικό κλίμα της χώρας, αλλά και έναν τρόπο διαπίστωσης των ζητημάτων που αφορούν περισσότερο το εκλογικό σώμα. Οι αναμετρήσεις στους περίπου 35.000 δήμους ανά τη Γαλλία κατά τις επόμενες ημέρες (15 και 22 Μαρτίου) θα δείξουν πολλά ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027. Και ιδίως το κατά πόσο η Ακροδεξιά εξακολουθεί να έχει το πάνω χέρι απέναντι στις συμμαχίες που θέλουν να ανακόψουν την προέλασή της.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα στις δημοτικές εκλογές δεν ταυτίζονται πάντοτε με τις επιδόσεις των κομμάτων στις μεγαλύτερες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο Εθνικός Συναγερμός (Rassemblement National - RN) της Μαρίν Λεπέν, για παράδειγμα, απογοήτευσε στις δημοτικές εκλογές του 2020, αλλά παρ’ όλα αυτά ενισχύθηκε σημαντικά στις επόμενες ευρωεκλογές και τις βουλευτικές εκλογές του 2024, συγκεντρώνοντας το υψηλότερο ποσοστό του εκλογικού σώματος.

Η Λεπέν έχει «μαρκάρει» αυτές τις εκλογές

Ο Εθνικός Συναγερμός, που επί του παρόντος ελέγχει λίγους δήμους και μόλις μία πόλη με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, αντιμετωπίζει τις φετινές δημοτικές εκλογές ως πρόβα τζενεράλε για τις προεδρικές του 2027 – μεταξύ άλλων κατεβάζοντας αριθμό-ρεκόρ 650 ψηφοδελτίων. Αντιθέτως, το κόμμα του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν έχει περιορισμένη παρουσία και εδράζει τις ελπίδες του στη διαμόρφωση συμμαχιών ιδίως με παρατάξεις και υποψηφίους του ευρύτερου κεντροδεξιού χώρου.

Κεντρικό ζήτημα στην παρούσα αναμέτρηση είναι το κατά πόσο τα υπόλοιπα κόμματα θα επιμείνουν στη διαμόρφωση συνεργατικών σχημάτων, με στόχο τον περιορισμό της ανόδου της Ακροδεξιάς. Μάλιστα, οι δημοτικές εκλογές διεξάγονται σε δύο γύρους, όπου κάθε ψηφοδέλτιο που συγκεντρώνει τουλάχιστον 10% στον πρώτο γύρο περνά στον δεύτερο, ενώ όσα συγκεντρώνουν τουλάχιστον 5% μπορούν να συγχωνευθούν με μεγαλύτερα ψηφοδέλτια – με αποτέλεσμα να καθίσταται κομβική η διαμόρφωση συμμαχιών για την τελική επικράτηση, ενώ τα αποτελέσματα είναι ως επί το πλείστον αρκετά απρόβλεπτα.

Στη Μασσαλία, για παράδειγμα, ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπενουά Παγιάν έχει δύσκολο έργο απέναντι στον υποψήφιο του Εθνικού Συναγερμού – και καθοριστικό για την επανεκλογή του θα είναι το κατά πόσο θα πετύχει τη μη διάσπαση του προσκείμενου στον αριστερό χώρο εκλογικού σώματος, παρά τις εντάσεις μεταξύ των αριστερών παρατάξεων.

Τα βλέμματα στραμμένα στο Παρίσι 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί βέβαια η αναμέτρηση για τη δημαρχία του Παρισιού, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Αριστεράς εδώ και περίπου 25 χρόνια. Υποψήφιος για τη διατήρηση της εξουσίας είναι ο Εμανουέλ Γκρεγκουάρ, επικεφαλής ψηφοδελτίου Σοσιαλιστών, Πρασίνων και Κομμουνιστών και στενός συνεργάτης της απερχόμενης δημάρχου Αν Ινταλγκό. Αντίπαλός του είναι η δεξιά πρώην υπουργός Πολιτισμού Ρασιντά Ντατί. Στην αναμέτρηση συμμετέχουν επίσης υποψήφιοι από το κεντρώο στρατόπεδο του Μακρόν, τη ριζοσπαστική Αριστερά και την Ακροδεξιά – και, δεδομένου ότι βάσει δημοσκοπήσεων αρκετοί απ' αυτούς αναμένεται να προκριθούν στον δεύτερο γύρο, πολλά θα κριθούν και εδώ από τις συμμαχίες.

Παράλληλα, σε ορισμένες μικρότερες πόλεις διεξάγονται αναμετρήσεις με σημαντικές εθνικές προεκτάσεις. Στη Χάβρη ο πρώην πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ διεκδικεί τρίτη θητεία ως δήμαρχος. Και η επιτυχία ή αποτυχία του θεωρείται κρίσιμη για τις προεδρικές του φιλοδοξίες. Όπως έχει τονίσει ο ίδιος, σε περίπτωση ήττας δεν θα θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές.

Ένα σημαντικό κρας τεστ

Εν μέσω αυξανόμενης πολιτικής πόλωσης συμβαίνει στη Γαλλία ό,τι και σε ολοένα περισσότερες από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Τα παραδοσιακά κόμματα δυσκολεύονται να κερδίσουν εκλογικές αναμετρήσεις χωρίς τη στήριξη σχηματισμών που βρίσκονται στα άκρα του πολιτικού φάσματος, οι οποίοι ενισχύονται διαρκώς κατά τα τελευταία χρόνια.

Στις προσεχείς δημοτικές εκλογές και ενόψει των προεδρικών του 2027 πραγματοποιείται ένα κρας τεστ στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό, το οποίο θα δώσει καλύτερη εικόνα και για τα δύο μεγαλύτερα ερωτηματικά απ’ όλα: αφενός το εάν ο Εθνικός Συναγερμός είναι σε θέση να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο και το επόμενο έτος να αναλάβει την προεδρία, αφετέρου το κατά πόσο τα παραδοσιακά κόμματα θα αποφασίσουν να αντισταθούν ή να υποχωρήσουν.

Πηγές: Deutsche Welle, Le Monde, Guardian, BBC