Τα γιγαντιαία δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου (VLCC) κατευθύνονται μαζικά προς τη Μέση Ανατολή, επιδιώκοντας να επωφεληθούν από τα εκτοξευμένα ναύλα για τη μεταφορά πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ. Η συγκέντρωση τόσο μεγάλου αριθμού πλοίων στην περιοχή, όμως, επιδεινώνει την παγκόσμια έλλειψη διαθέσιμου τονάζ και οδηγεί τα ναύλα σε νέα ιστορικά υψηλά.
Οι ροές αργού μέσω του Ορμούζ, της θαλάσσιας οδού που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές, έχουν ανακάμψει τις τελευταίες εβδομάδες σχεδόν στα προπολεμικά επίπεδα, παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις σε πλοία, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Bloomberg.
Οι κίνδυνοι από τη διέλευση, ωστόσο, έχουν εκτοξεύσει το κόστος μεταφοράς. Η μεταφορά πετρελαίου από τον Κόλπο προς την Ανατολική Ασία κοστίζει πλέον περισσότερο από έξι φορές σε σχέση με την περίοδο πριν από τον πόλεμο.
Πάνω από το 40% των VLCC στον Κόλπο
Σύμφωνα με τη Signal Ocean, περισσότερα από 4 στα 10 VLCC του παγκόσμιου στόλου, ο οποίος αριθμεί περίπου 850 πλοία, βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο ή σε απόσταση έως δύο ημερών πλεύσης από την περιοχή.
Η συγκέντρωση των δεξαμενόπλοιων εντείνεται λόγω της λεγόμενης μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο. Το αργό μεταφέρεται σε άλλα δεξαμενόπλοια στον Κόλπο του Ομάν ή σε νέα σημεία μεταφόρτωσης, όπως στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Ινδίας, ώστε να αποφεύγεται η διέλευση από το Ορμούζ.
«Οι τελευταίοι μήνες ήταν οι καλύτεροι όλων των εποχών για τα δεξαμενόπλοια αργού», δήλωσε ο Georgios Sakellariou, αναλυτής ναύλων στη Signal Ocean. Όπως εξήγησε, το βασικό πρόβλημα είναι ότι η μεταφορά πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο εκτός Ορμούζ είναι αναποτελεσματική και επιβαρύνει περαιτέρω τη διαθεσιμότητα πλοίων στην περιοχή και διεθνώς.
Ο αριθμός των άδειων VLCC που κατευθύνονται προς λιμάνια του Ατλαντικού έχει μειωθεί κατά το ήμισυ σε σχέση με έναν μήνα πριν, σύμφωνα με τα στοιχεία της Signal Ocean.
Ναύλα-ρεκόρ για τη μεταφορά πετρελαίου
Η έλλειψη των μεγάλων δεξαμενόπλοιων μεταβάλλει πλέον και τη σύνθεση του παγκόσμιου στόλου, καθώς αυξάνεται η χρήση μικρότερων πλοίων, τα οποία δεν έχουν το ίδιο πλεονέκτημα κόστους ανά φορτίο με τα μεγαλύτερα VLCC.
Την ίδια ώρα, οι παραγωγοί αργού εκτός Μέσης Ανατολής, κυρίως στην Αμερική, εξακολουθούν να διατηρούν υψηλή παραγωγή, ακόμη και καθώς οι ροές από τον Περσικό Κόλπο ανακάμπτουν.
Η εξέλιξη αυτή μεταφέρεται στις αγορές ναύλων παγκοσμίως, ενισχύοντας περαιτέρω το κόστος μεταφοράς πετρελαίου.
Τουλάχιστον ένα VLCC προσφέρθηκε αυτή την εβδομάδα για να μεταφέρει πετρέλαιο από τον Κόλπο του Μεξικού στην Ιαπωνία έναντι δυνητικού ναύλου 82 εκατ. δολαρίων, δηλαδή πάνω από 40 δολάρια ανά βαρέλι. Το κόστος είναι αυξημένο περισσότερο από 50% σε σχέση με τη συγκεκριμένη διαδρομή μόλις τρεις εβδομάδες νωρίτερα.
Για το ταξίδι από τον Περσικό Κόλπο προς την Ανατολική Ασία, διάρκειας περίπου τριών εβδομάδων, τα εκτιμώμενα ναύλα των VLCC έφτασαν την Τετάρτη σε ιστορικό υψηλό, σχεδόν 1,4 εκατ. δολάρια την ημέρα.
Πρόκειται για άνοδο σχεδόν 540% από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο, την ώρα που η τιμή του Brent έχει αυξηθεί περίπου 40%.
Στροφή σε μικρότερα δεξαμενόπλοια
Η έλλειψη VLCC και τα εξαιρετικά υψηλά ναύλα οδηγούν σε μεγαλύτερη χρήση μικρότερων δεξαμενόπλοιων τύπου Suezmax και Aframax για διαδρομές εκτός Μέσης Ανατολής.
Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες συμφωνίες για τη μεταφορά αμερικανικού πετρελαίου που θα φορτωθεί τον Νοέμβριο με προορισμό την Ασία αφορούν αυτά τα μικρότερα πλοία, αυξάνοντας με τη σειρά τους το κόστος μεταφοράς.
«Τα μικρότερα αδελφάκια των VLCC, τα Suezmax και Aframax, δεν δείχνουν επίσης σημάδια επιβράδυνσης, επομένως πραγματικά δεν υπάρχει πού να κρυφτεί κανείς», ανέφερε σε σημείωμά της τη Δευτέρα η ναυλομεσιτική Fearnleys.