Αν ρωτήσετε τους φίλους του Αμερικανού προέδρου Τραμπ να σας εξηγήσουν την συλλογιστική πίσω από τις συχνές αλλαγές των θέσεων του στο θέμα του Ιράν, το πιο πιθανό είναι ότι θα σας παραπέμψουν στο βιβλίο του «Η τέχνη του ντιλ.»Το βιβλίο είναι μια αυτοβιογραφία του Ντόναλντ Τραμπ από το μακρινό 1987, στο οποίο ο τότε μεγιστάνας του real estate στη Ν. Υόρκη αναλύει την επιχειρηματική φιλοσοφία του. Αξίζει να παραθέσουμε 3-4 από τις αρχές διαπραγματεύσεων καθώς εξηγούν κάποια πράγματα.
Πρώτον, think big, δηλαδή βάλε πιο υψηλούς δυνητικούς στόχους για να έχεις περιθώρια κινήσεων. Δεύτερον, προετοιμάσου για το χειρότερο δυνατό σενάριο ώστε να είσαι έτοιμος. Τρίτον, μη δείχνεις ποτέ ότι είσαι απελπισμένος. Τέταρτον, μην κάνεις πίσω όταν σου γίνεται επίθεση αλλά κάνε αντεπίθεση.
Έχουμε την εντύπωση ότι βλέπουμε τις ανωτέρω αρχές να εφαρμόζονται στη πράξη κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου και το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.
Όμως, η διαπραγματευτική τακτική του Τραμπ προκαλεί άνοδο της αβεβαιότητας μερικές φορές και ως γνωστόν οι αγορές προτιμούν την βεβαιότητα από την αβεβαιότητα.
Χθες το βράδυ, η τιμή του πετρελαίου μπρέντ είχε φθάσει τα 80 δολάρια το βαρέλι και του αμερικανικού αργού τα 75 δολάρια μετά τις δηλώσεις Τραμπ και την εντολή για χτυπήματα στο Ιράν. Επιπλέον, οι αποδόσεις των ομολόγων είχαν πάρει την ανηφόρα καθώς οι αγορές συνδέουν την άνοδο του πετρελαίου με τον πληθωρισμό.
Φυσικά, θα μπορούσαν να χωρέσουν κι άλλα πράγματα στην εξίσωση που ξεπερνούν την διαμάχη με το Ιράν, π.χ. γεωπολιτικός λόγος. Παράδειγμα; Η Κίνα είχε περιορίσει τις εισαγωγές πετρελαίου τους προηγούμενους μήνες και κατανάλωνε από το στρατηγικό της απόθεμα πετρελαίου για να καλμάρουν οι τιμές. Το τελευταίο διάστημα με την τιμή του πετρελαίου να έχει μειωθεί αισθητά, η Κίνα είχε βγει αγοραστής. Γιατί λοιπόν ο Τραμπ να μην προσπαθήσει να το κάνει ακριβότερο για τους Κινέζους, ανεβάζοντας τις τιμές του πετρελαίου;
Όμως, ο Τραμπ είναι πολιτικός και επομένως ενδιαφέρεται πρωτίστως να μην περάσει η Γερουσία, κυρίως, στα χέρια των Δημοκρατικών στις εκλογές του Νοεμβρίου γιατί κινδυνεύει με παραπομπή. Τα μαθηματικά μοντέλα, σύμφωνα με το Economist, δίνουν πιθανότητες 80% στους Δημοκρατικούς να αποκτήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων αλλά παραμονή του ελέγχου της Γερουσίας στα χέρια Ρεπουμπλικάνων.
Επομένως, το πιο πιθανό σενάριο είναι να δούμε επανάληψη του γνωστού σκηνικού που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Οι Ιρανοί χτύπησαν εμπορικά πλοία στο Ορμούζ και οι ΗΠΑ αντέδρασαν πλήττοντας ιρανικούς στρατιωτικούς στόχους, Το Ιράν θα αντιδράσει, στέλνοντας drones και πυραύλους εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών στόχων και άλλων σε χώρες του Κόλπου. Οι ΗΠΑ επανέρχονται με νέα χτυπήματα περιορισμένης κλίμακας. Το Πακιστάν, το Κατάρ και άλλες χώρες διαμεσολαβούν και επιτυγχάνεται προσωρινή ανακοπή. Τα πλοία αρχίζουν εκ νέου να βγαίνουν από το Στενό του Ορμούζ αλλά τα ασφάλιστρα ανεβαίνουν.
Η ρίζα του προβλήματος παραμένει και αρκεί να κάνει η μια από τις δύο πλευρές πρώτη κίνηση για να επανέλθει η άλλη και να αρχίσει εκ νέου ο ίδιος φαύλος κύκλος. Ο τελευταίος έχει μεγαλύτερη οικονομική επίπτωση σε χώρες που εισάγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο όπως η Ελλάδα. Η τιμή του ευρωπαϊκού υγροποιημένου φυσικού αερίου (TTF) έφθασε χθες τα 49 ευρώ ανα μεγαβατώρα, καταγράφοντας άνοδο 6%.
Είναι λοιπόν εύλογο να υπάρχει ανησυχία στις αγορές. Τα υποκείμενα ζητήματα όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ, οι κυρώσεις εναντίον του Ιράν και η στήριξη του τελευταίου σε παραστρατιωτικές δυνάμεις της Μ. Ανατολής παραμένουν και δεν διαφαίνεται λύση προς το παρόν. Θεωρητικά, ο Τραμπ θα μπορούσε να υποχωρήσει λόγω των εκλογών του Νοεμβρίου αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο το Ιράν χτυπά πλοία. Είναι το μίνιμουμ.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.