Όλοι οι άνθρωποι δεν βλέπουν τα πράγματα μέσα από την ίδια οπτική γωνία. Ας πάρουμε το παράδειγμα της 1ης πετρελαϊκής κρίσης το 1973.Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί ότι η 1η πετρελαϊκή κρίση οφείλεται στον πόλεμο του Γιομ Κιπουρ και το εμπάργκο πετρελαίου το οποίο επέβαλαν οι Αραβικές χώρες στη Δύση για την στήριξη τους προς το Ισραήλ.
Όμως, αυτή η εξήγηση είναι μεν σωστή αλλά αποτελεί μόνο μέρος του αφηγήματος σύμφωνα με μια μικρή ομάδα αναλυτών. Ολόκληρη η ιστορία του πετρελαϊκού σοκ αποτελεί χρήσιμο οδηγό για την ΑΙ υποστηρίζουν οι ίδιοι.
Το στόρι του 1ου πετρελαϊκού σοκ ξεκίνησε πριν από τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ και πιο συγκεκριμένα όταν οι πετρελαϊκές χώρες ξεκίνησαν να αποκτούν τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών τους. Η Αλγερία ανέλαβε τον έλεγχο πάνω από το 50% των παραχωρήσεων για έρευνα και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου σε γαλλικές εταιρείες το 1971 και η Λιβύη της BP. Την επόμενη χρονιά, ήταν η σειρά του Ιράκ με την Iraq Petroleum Company που ανήκε σε Δυτικές εταιρείες και της Σαουδικής Αραβίας όπως αναφέρει ο Νίκολας Κολίν της Vsquared Ventures.
Οι Δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες δεν έφεραν αντίρρηση. Είχαν αποδεχτεί να μην είναι οι ιδιοκτήτες των πετρελαιοπηγών αλλά να βγάζουν κέρδη από την διύλιση, την μεταφορά και την πώληση του μαύρου χρυσού. Μάλιστα, η άνοδος της τιμής του πετρελαίου τις ευνόησε γιατί μπορούσαν να πουλάνε ακριβότερα το μαύρο χρυσό που έβγαζαν από την Βόρεια Θάλασσα και άλλες περιοχές.
Ευλόγως, κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί τι κοινό έχουν τα τεκταινόμενα εκείνης της περιόδου με την σημερινή εποχή της ΑΙ. Η απάντηση είναι ότι θα έλθει μια στιγμή που η ΑΙ θα βρεθεί στη θέση που ήταν το πετρέλαιο την δεκαετία του 1970.
Πιο συγκεκριμένα, ολοένα και περισσότερες χώρες θα θέλουν data centers στο έδαφός τους. Ήδη, ευρωπαϊκές και άλλες χώρες την αποκαλούν «Κυρίαρχη ΑΙ» (Sovereign AI). Κι αυτό γιατί θέλουν να ελέγχουν και να λειτουργούν υποδομές με δικά τους μοντέλα και ανθρώπους, μειώνοντας την εξάρτηση από μεγάλους ξένους τεχνολογικούς παρόχους.
Επειδή τα data centers χρησιμοποιούν πολύ ενέργεια κ.τ.λ. είναι πιθανό, οι τοπικοί δήμοι, κοινωνίες να ζητήσουν ενοίκιο. Πολύ περισσότερο όταν ελέγχουν τις κατασκευαστικές άδειες, τα οικόπεδα και την σύνδεση με το δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Επιπλέον, την δεκαετία του 1970, η κατακόρυφη αύξηση των πετρελαϊκών τιμών οδήγησε πολλές χώρες στην απόφαση να εξοικονομήσουν ενέργεια, μειώνοντας την κατανάλωση, π.χ. στρεφόμενες σε μικρότερα αυτοκίνητα.
Σήμερα, ήδη βλέπουμε, κάτι το αντίστοιχο στα data centers, υποστηρίζουν. Tο κόστος της AI πέφτει καθώς βγαίνουν νέα, μικρά, ελεύθερα μοντέλα ΑΙ κ.τ.λ. με αποτέλεσμα οι χρήστες πληρώνουν λιγότερα για την ίδια απόδοση ΑΙ.
Το πετρέλαιο συνέχισε να παίζει ρόλο στη παγκόσμια οικονομία και μετά τα δυο πετρελαικά σοκ της δεκαετίας του 1970. Όμως, κάποια πράγματα άλλαξαν και άλλα εγκαταλείφθηκαν. Αναλυτές όπως ο Κολίν αναμένουν ότι το ίδιο περίπου μοτίβο θα δούμε με την ΑΙ. Ο κόσμος θα χρειάζεται την Τεχνητή Νοημοσύνη και την υπολογιστική ισχύ αλλά κάποια μεγάλα data centers, τα οποία έχουν χρηματοδοτηθεί με μακροπρόθεσμα δάνεια και έχουν παλιά τσιπ, μπορεί να εγκαταλειφθούν.
Αν έχουν δίκιο ή όχι θα το μάθουμε στο μέλλον.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.