Χώρα νόμων χωρίς εφαρμογή

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Στην θεωρία τα πάμε καλά, στην πράξη, όμως, φαίνεται ότι κολλάμε, με αποτέλεσμα να μένουμε… μετεξεταστέοι, τουλάχιστον, για τα τελευταία τρία χρόνια.

Στις 27/01/2023, δηλαδή σαν σήμερα πριν τρία χρόνια, δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (Τεύχος Β’ Αρ. Φύλλου 388) ο νόμος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Θέσπιζε διαδικασίες, υποχρεώσεις και δικαιώματα και στόχο είχε, εντέλει, την βελτίωση των παρεχομένων εκπαιδευτικών υπηρεσιών προς τα ελληνόπουλα.

Τρία χρόνια μετά, ωστόσο, αποδεικνύεται ότι αυτές οι ελπίδες ήσαν φρούδες. Με ανακοίνωσή του, το Υπουργείο Παιδείας έκανε χθες γνωστό ότι η εκπαιδευτικός, που εμπλέκεται σε περιστατικό σε σχολική μονάδα στις Σέρρες (φέρεται να φίμωσε μαθητή με ταινία και να έδωσε εντολή να τον δέσουν) “... τίθεται σε αναστολή άσκησης καθηκόντων…”.

Επιπλέον, η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ζητά “...ρητές και τεκμηριωμένες εξηγήσεις αναφορικά με την έλλειψη έγκαιρης και θεσμικά προβλεπόμενης ενημέρωσης των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου, καθώς και της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, από τον αρμόδιο Διευθυντή Εκπαίδευσης…”, ενώ διατάσσεται και η διενέργεια ΕΔΕ “...για το σύνολο των εμπλεκόμενων προσώπων και φορέων, χωρίς καμία εξαίρεση, προκειμένου να διερευνηθούν πλήρως οι πράξεις, οι παραλείψεις και οι τυχόν ευθύνες, και να αποσαφηνιστεί κάθε πτυχή της υπόθεσης”.

Και τούτο υπό το φως και σειράς καταγγελιών κατά της συγκεκριμένης εκπαιδευτικού, οι οποίες την φέρουν να υιοθετεί ακραία συμπεριφορά αλλά και να τελεί σε θεραπεία για ψυχικό νόσημα, την οποία μάλιστα είχε διακόψει, σύμφωνα με τα λεγόμενα του συζύγου της, από τριετίας.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δε, Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, χθες, δήλωσε ότι “αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την αξιολόγησή της πρέπει να δώσουν εξηγήσεις. Δουλειά των αρμοδίων είναι να βλέπουν τέτοια περιστατικά”, αποδεχόμενος έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, δύο τινά: πρώτον, ότι ο νόμος περί αξιολόγησης των εκπαιδευτικών δεν εφαρμόζεται ή τουλάχιστον, όχι κατά τον προβλεπόμενο τρόπο και δεύτερον, ότι αυτοί που κρατούν τα ηνία της χώρας δεν ασκούν ουσιαστική εποπτεία σε όσα συμβαίνουν στον τομέα ευθύνης τους.

Πρόκειται για δυο μάλλον εύλογα συμπεράσματα, όταν, πρώτον, επί τρία χρόνια μία εκπαιδευτικός κατά της οποίας εκκρεμεί σειρά καταγγελιών, παραμένει σε διευθυντική θέση, επικεφαλής σχολείου και παύεται μόνον όταν προχώρησε σε ενέργειες ακραίου χαρακτήρα κατά μαθητή. Και δεύτερον στο πλαίσιο αυτής της υπόθεσης το Υπουργείο Παιδείας δηλώνει άγνοια και ζητά την διεξαγωγή ΕΔΕ, ώστε να έρθουν στην επιφάνεια οι ευθύνες όσων δεν το ενημέρωσαν για αυτήν και, προφανώς, όσων ήσαν αρμόδιοι για την αξιολόγηση της εν λόγω εκπαιδευτικού.

Κοντολογίς, φίλτατοι, μύλος. Ένα από τα πλέον πολυδιαφημισμένα νομοθετήματα αυτής της κυβέρνησης, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία μάλιστα υιοθετήθηκε σε “light” μορφή, (προβλέπεται μόνον επιμόρφωση όσων “κόβονται”) εμφανίζεται να “μπάζει από δέκα πάντες”, και να αποτελεί στην πράξη κενό γράμμα, καθώς ένας σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών απλώς αρνούνται… να αξιολογηθούν. Και τούτο, παρά τις πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις ότι δεν νοείται κάποιος δημόσιος υπάλληλος να αρνείται την αξιολόγηση. «Όποιος την αρνείται, θα υπάρχουν κυρώσεις».

Για αυτό σας λέω, στην θεωρία και στα λόγια πάμε περίφημα. Στην πράξη είναι που χωλαίνει το σύστημα, όπως φαίνεται τουλάχιστον από όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ας μην κρυβόμαστε, όμως, και πίσω από το δάκτυλό μας, λέγοντας ότι υπάρχει αξιολόγηση εκπαιδευτικών στην Ελλάδα…