Οι υδρογονάνθρακες και το κάλλιο αργά παρά ποτέ

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Η χώρα μας μπορεί να έκανε όντως ένα «άλμα» χθες, όπως υποστήριξε μία «ψυχή», με την υπογραφή συμβάσεων για έρευνες υδρογονανθράκων σε ελληνικά θαλάσσια μπλοκ, όμως η συγκεκριμένη απόφαση σηματοδοτεί και μία μεγαλοπρεπέστατη «κυβίστηση» εκ μέρους της παρούσας κυβέρνησης στο ζήτημα των ορυκτών καυσίμων. Όπως επίσης αντιστοιχεί και σε χαμένο χρόνο, χρήμα και γεωπολιτικό κεφάλαιο.

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να χαίρεται για τις χθεσινές εξελίξεις. Επί της πρωθυπουργίας του η Ελλάδα δεν κάνει απλώς ένα βήμα αλλά όντως ένα «άλμα» προς τα εμπρός, όπως είπε χθες, κατά την υπογραφή των συμβάσεων παραχώρησης των τεσσάρων θαλασσίων μπλοκ στο σχήμα Chevron - Helleniq Energy. Όμως το κάνει με αποδεδειγμένη καθυστέρηση πολλών ετών και τερατώδη διαφυγόντα κέρδη, τα οποία δεν αποτιμώνται μόνο σε χρήμα.

Όπως θύμισε χθες ο φίλτατος καθ. Γιάννης Μανιάτης, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, έχουν ήδη κυλήσει «12 πολύτιμα χρόνια από τον μεγάλο διαγωνισμό του 2014» και περίπου μία εξαετία από την περίοδο 2021-2022, οπότε εγκατέλειψαν την Ελλάδα οι ενεργειακοί κολοσσοί Total (Γαλλία) και Repsol (Ισπανία), υπό το φως της απουσίας βούλησης και αποφασιστικότητας εκ μέρους της παρούσας κυβέρνησης.

Από το 2019, οπότε ανέλαβε τα ηνία του τόπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι έρευνες για τον εντοπισμό και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων έρχονται σε δεύτερη μοίρα έναντι της ανάπτυξης ΑΠΕ. Του περίφημου Green Deal.

Ήδη από τις 22 Απριλίου 2021, κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, δήλωνε στο Arab News: «Η Ελλάδα δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει τον βυθό της Μεσογείου για να βρει πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Δεν θα μετατρέψουμε το Αιγαίο σε Κόλπο του Μεξικού».

Μόλις δύο μήνες μετά, στις 2 Ιουνίου 2021, η βουλευτής Ντόρα Μπακογιάννη σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega» δήλωνε απερίφραστα ότι το θέμα των υδρογονανθράκων «έρχεται πάρα, μα πάρα πολύ χαμηλά. Κινούμαστε σε διαφορετικές μορφές ενέργειας».

Τον Σεπτέμβριο, δε, του ιδίου έτους, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ: «Έχω ένα όραμα για την Ανατολική Μεσόγειο: Αντί να συνεχίσουμε τις διαμάχες του προηγούμενου αιώνα για τους υδρογονάνθρακες -ένα αγαθό που χάνει την αξία του-, θα πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να συνεργαστούμε ενάντια στους νέους κοινούς εχθρούς», αναφερόμενος στην κλιματική κρίση και την παράνομη μετανάστευση.

Τι ακριβώς μεσολάβησε ώστε η χώρα μας να κάνει τη χθεσινή μεγαλοπρεπέστατη «κωλοτούμπα»;

Το «drill, baby, drill» της κυβέρνησης Τραμπ, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η απόφαση της Ευρώπης να τερματίσει την ενεργειακή της εξάρτηση από τη Ρωσία, υποκαθιστώντας την με LNG από τις ΗΠΑ -αλλά και η τρελή κούρσα των ενεργειακών τιμών, που κινδυνεύει να οδηγήσει σε μαρασμό τόσο την ενεργοβόρο ευρωπαϊκή -και ελληνική- βιομηχανία όσο και κάθε επιχείρηση και νοικοκυριό της χώρας μας.

Έτσι, λοιπόν, κάλλιο αργά παρά ποτέ, οι χαρές και τα πανηγύρια για τις συμβάσεις που υπογράφηκαν, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι επί τόσα χρόνια η χώρα μας έχασε. Έχασε ειδικό βάρος γεωπολιτικά, έχασε έσοδα για τον δημόσιο κορβανά, έχασε θέσεις απασχόλησης -πιθανότατα καλοπληρωμένες, που λέει και μία ψυχή, και έχασε εντέλει… συνολικά.

Τουλάχιστον, πλέον, άλλαξε μυαλά.