Επίμονος «πονοκέφαλος» οι υποκλοπές για το Μαξίμου

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Το μείζον σε σχέση με τη χθεσινή απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση των υποκλοπών δεν αφορά μόνον στην καταδίκη των τεσσάρων κατηγορουμένων χωρίς κανένα ελαφρυντικό ή ακόμη και στο εντυπωσιακό της ποινής που τους επιβλήθηκε, 126 ετών και 8 μηνών σε κάθε έναν εξ αυτών, που στην πραγματικότητα αντιστοιχεί σε κάθειρξη 8 ετών, με ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι τον δεύτερο βαθμό.

Κυριότερα, αφορά στην υιοθέτηση από το δικαστήριο της εισαγγελικής πρότασης για την αποστολή στον εισαγγελέα των πρακτικών της δίκης για την περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης.

«Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διαδικασία προτείνω τη διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας για διερεύνηση ποινικών ευθυνών των παρόντων κατηγορούμενων και άλλων προσώπων», δήλωσε ο εισαγγελέας της έδρας, ανοίγοντας έτσι την “βεντάλια” της δικογραφίας – πιθανώς - και σε πρόσωπα που παρέμεναν έως τώρα στο απυρόβλητο.

Μία εξέλιξη που ανατρέπει ευθέως την αρχειοθέτηση της από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, καθώς ανοίγει τον δρόμο για την διερεύνηση του ρόλου συγκεκριμένων προσώπων και πράξεων στο πλαίσιο μίας -κατά πάσα βεβαιότητα – μακράς διαδικασίας ενώ η χώρα εισέρχεται πάση δυνάμει σε προεκλογική περίοδο.

Ήδη, γεγονός μάλλον αναμενόμενο, η αντιπολίτευση – εν χορώ – έδρεψε την ευκαιρία, πρωτοστατούντος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκη, για την άσκηση δριμύτατης κριτικής προς την κυβέρνηση ενώ δεν έλειψαν και ευθείες αναφορές προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη καθώς και του Γρηγόρη Δημητριάδη, εξ απορρήτων του πρωθυπουργού κατά την επίμαχη περίοδο των υποκλοπών, τόσο από τον πρώην πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, όσο και από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκη.

Για την ακρίβεια, ο -έως τώρα - πολιτικά ασθμαίνων Ν. Ανδρουλάκης εμφανίζεται “δικαιωμένος” από την εξέλιξη, καθώς η επιμονή που επέδειξε καθ’ όλο αυτό το διάστημα στην υπόθεση των υποκλοπών, με τον κίνδυνο να “κουράσει” το ακροατήριο του, εμφανίζεται πλέον να του προσφέρει πολιτικούς καρπούς ή εντέλει έδαφος εξασφάλισής τους.

Κυριότερα, όμως, η παρούσα τροπή της υπόθεσης άπτεται της ύπαρξης κράτους δικαίου στη χώρα, παράμετρο στην οποία αναφέρθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, λέγοντας ότι «οι υποθέσεις που αφορούν ανοικτές πληγές στο σώμα του κράτους δικαίου, όπως οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία».

Όπως αντίστοιχα πρόσθεσε, σε μία ευθεία αναφορά ως προς τον τρόπο απονομής δικαιοσύνης στη χώρα μας, ότι «το δε ακροατήριο του ποινικού δικαστηρίου μπορεί να αναπτύξει δυναμική που υπερυψώνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο σε επίπεδο υποδείγματος για τα υψηλά κλιμάκια της Δικαιοσύνης.»

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, μία υπόθεση η οποία εμφανίζεται να εκθέτει πολιτικά την κυβέρνηση επί σειρά ετών, οδηγείται εκ νέου στις πρώτες γραμμές της επικαιρότητας, ενώ το κυβερνών κόμμα πασχίζει να ανακτήσει απολεσθέν έδαφος που θα του προσφέρει εκ νέου δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης μετά τις επικείμενες εκλογές.

Την διατήρηση δε της υπόθεσης στην επικαιρότητα “υποσχέθηκε” χθες εκ νέου ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με την επισήμανση ότι «...ευτυχώς δικαστές δεν υπάρχουν μόνο στην Αθήνα αλλά και στο Στρασβούργο», υπαινισσόμενος την συνέχιση της δικαστικής διαδικασίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στην συγκεκριμένη γαλλική πόλη.

Όλα αυτά, δε, ενώ στην Αθήνα, μόλις ανοίγει ένας νέος κύκλος διερεύνησης μίας υπόθεσης που συνιστά “πονοκέφαλο” για το Μέγαρο Μαξίμου, ήδη επί χρόνια.