Η διαφθορά, η απάτη και η δουλειά του πολιτικού

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Παρά την πολύχρονη ενασχόλησή τους με τις λεγόμενες “πελατειακές σχέσεις”, ούτε το “όλον” εκλογικό σώμα αλλά ούτε και οι πολιτικοί του ταγοί, εμφανίζονται να έχουν πλήρως κατανοήσει την διαφορά αφενός, μεταξύ της νομότυπης διαμεσολάβησης ενός βουλευτή, ανάμεσα στο κράτος και τον πολίτη, αφετέρου, της διαφθοράς, της απάτης και της κατάχρησης εξουσίας.

Αυτή η διαφορά εμφανίζεται να είναι διαυγέστερη στον νου της Ευρωπαίας Εισαγγελέως κας. Λ. Κοβέσι, η οποία από το βήμα των Δελφών δήλωσε χθες ότι «είμαι εισαγγελέας εδώ και 30 χρόνια. Έχω δει διαφθορά, απάτη, κατάχρηση εξουσίας, αυτά όλα ορίζονται ως εγκλήματα σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ. Κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι αυτά αποτελούν μέρος της δουλειάς των πολιτικών».

Κατά τα φαινόμενα, δε, πρόκειται για μία διαφορά η οποία δεν είναι απολύτως διακριτή και από την παρούσα κυβέρνηση, η οποία, βασιζόμενη στο τεκμήριο της αθωότητας, ανακοίνωσε χθες ότι προτίθεται να συμπεριλάβει και τους βουλευτές η ασυλία των οποίων ήρθη, με παραγγελία της κας Κοβέσι, στα ψηφοδέλτια της ΝΔ όταν και όποτε η χώρα κατέλθει σε εκλογές, πράγμα που φαίνεται ότι δεν αργεί…

Προσοχή, όμως, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος ακόμη μίας παρεξηγήσεως, στα βήματα της παραπάνω. Η λαϊκή ψήφος δεν συνιστά κολυμβήθρα του Σιλωάμ για ποινικά αδικήματα, ούτε “ελευθέρας” για την συνέχιση ή επανάληψη παρομοίων πελατειακών πρακτικών, μολονότι είναι βέβαιον ότι αμφότερες οι πλευρές αυτής της αγαστής σχέσης θα το επιθυμούσαν.

Σε περίπτωση επανεκλογής αυτών των ανθρώπων και ταυτόχρονης δίωξής τους από τις δικαστικές αρχές, η άρση της ασυλία τους ας θεωρηθεί δεδομένη. Οι αρμόδιοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς, έχουν κάνει την δουλειά τους και θα συνεχίσουν να την κάνουν, παρά τις ενστάσεις της ελληνικής πλευράς ως προς την ανανέωση της θητείας τους, η οποία εκπνέει οσονούπω για ορισμένους εξ’ αυτών. Εδώ, δε, είναι χρήσιμο το ερώτημα που έθεσε χθες στον δημόσιο διάλογο η φιλτάτη κα Κοβέσι: «Ποιος έχει συμφέρον να αφαιρέσει αυτούς τους εισαγγελείς από τις υποθέσεις;».

Μήπως, δε, όντως, η όλη υπόθεση της αρμοδιότητας περί την ανανέωση της θητείας αυτών των Εισαγγελέων αφορά μία προσπάθεια μετατόπισης του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ; «Το πραγματικό ερώτημα είναι τι πραγματικά συνέβη στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι Έλληνες πολίτες θα δουν πίσω από αυτό το προπέτασμα καπνού», εκτίμησε η κα Κοβέσι.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, το μείζον, εν προκειμένω, αφορά σε αυτήν την -δυσδιάκριτη εδώ στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως ευκρινή στον λοιπό δυτικό κόσμο- διαφορά μεταξύ της θεμιτής και της αθέμιτης βουλευτικής διαμεσολάβησης, μεταξύ κράτους και πολίτη.

Πρόκειται για μία διαφορά η οποία διακρίνει τα κράτη σε συντεταγμένα ή μη και σαφώς σε προηγμένα ή μη. Συνιστά, δε, γνώρισμα, η εμμονή στην σύγχυση μεταξύ των δυο ρόλων του βουλευτή, θεμιτού και αθέμιτου, χρόνιο και πάγιο της πατρίδας μας, πριν και μετά την επτάχρονη περιπέτειά της επί συνταγμαματαρχών.

Είναι αυτό, δε, που την κρατά σταθερά αγκυροβολημένη μεταξύ των λιγότερο προηγμένων κρατών, δηλαδή εκείνων στα οποία η επικράτηση όρων κράτους δικαίου δεν είναι όσο σαφής είναι στην λοιπή Δύση.

Είτε ανήκουμε σε αυτήν, είτε όχι.