Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Οι υπογραφές μπήκαν. Τα χαμόγελα περίσσεψαν. Οι δηλώσεις ήταν αισιόδοξες. Όλα αυτά, όμως, ήταν το “εύκολο” μέρος. Διότι, η πραγματική δοκιμασία του Great Sea Interconnector αρχίζει τώρα.
Η συμφωνία που συνήφθη χθες στο Μέγαρο Μαξίμου, δεν θα κριθεί από το ποσοστό που απέκτησε η γαλλική Meridiam, ούτε από το ύψος της επένδυσης.
Θα κριθεί από το αν το καλώδιο θα ποντιστεί.
Η χθεσινή συμφωνία αποτελεί, αναμφίβολα, μια σημαντική εξέλιξη. Η είσοδος της Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στη GSI ενισχύει την κεφαλαιακή βάση του έργου, διευκολύνει τη μελλοντική χρηματοδότησή του και κατανέμει αποτελεσματικότερα το επενδυτικό ρίσκο.
Ο ΑΔΜΗΕ παραμένει βασικός εταίρος, διατηρώντας την τεχνική ευθύνη και τον καθοριστικό του ρόλο στην υλοποίηση της διασύνδεσης. Η συμφωνία με τη Nexans επαναφέρει στο προσκήνιο τις θαλάσσιες έρευνες, που αποτελούν το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την κατασκευή του έργου.
Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους. Κυριότερα όμως, για πρώτη φορά, το Great Sea Interconnector παύει να παρουσιάζεται ως μια κυρίως ελληνική πρωτοβουλία και προβάλλεται από όλους τους εμπλεκόμενους ως ένα ευρωπαϊκό έργο γεωπολιτικής σημασίας, με ισχυρή γαλλική συμμετοχή.
Δεν ήταν τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για ένα έργο που ενισχύει την ενεργειακή ανθεκτικότητα της Ευρώπης. Ούτε ότι ο επικεφαλής της Meridiam, Thierry Déau, το ενέταξε ρητά στη συνέχεια της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας – Γαλλίας, αποκαλύπτοντας το προσωπικό ενδιαφέρον του Emmanuel Macron για την πορεία του.
Εξίσου αποκαλυπτική ήταν η αναφορά της Nexans στο «Team France», ενώ ο ΑΔΜΗΕ υπογράμμισε ότι η νέα μετοχική δομή δηλώνει προς όλους πως πρόκειται πλέον για ένα ευρωπαϊκό έργο.
Δεν πρόκειται για επικοινωνιακές λεπτομέρειες. Πρόκειται για μια συνειδητή πολιτική αναβάθμιση του έργου.
Μέχρι χθες, ένα από τα βασικά ερωτήματα ήταν αν ο GSI θα εξασφάλιζε τη χρηματοδότηση που απαιτεί η υλοποίησή του. Με τη συμμετοχή της Meridiam, τη στήριξη της Nexans και την προοπτική χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το ερώτημα αυτό υποχωρεί.
Στη θέση του αναδεικνύεται ένα πολύ πιο απαιτητικό.
Αν η Ευρώπη, που χαρακτηρίζει το έργο κομβικό για την ενεργειακή της ασφάλεια, το χρηματοδοτεί, το ενισχύει με κορυφαία γαλλικά κεφάλαια και το εντάσσει στον σχεδιασμό της για την Ανατολική Μεσόγειο, είναι διατεθειμένη να το υπερασπιστεί εφόσον χρειαστεί;
Γιατί οι μεγάλες υποδομές δεν αποκτούν αξία μόνο όταν εξασφαλίζουν χρηματοδότηση. Αποκτούν πραγματική αξία όταν όσοι τις αναγορεύουν σε προτεραιότητα είναι διατεθειμένοι να υπερασπιστούν και τις συνέπειες αυτής της επιλογής.
Η χθεσινή συμφωνία δεν λύνει το γεωπολιτικό πρόβλημα του GSI. Αλλάζει όμως τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα κριθεί η επίλυσή του.
Οι υπογραφές ολοκληρώθηκαν. Το deal έκλεισε. Από εδώ και πέρα αρχίζει το πεδίο. Και εκεί δεν θα δοκιμαστεί μόνο η αποφασιστικότητα της Ελλάδας. Θα δοκιμαστεί, κυρίως, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να λειτουργήσει ως γεωπολιτική δύναμη και όχι μόνο ως χρηματοδότης έργων.
Γιατί η αξιοπιστία μιας στρατηγικής δεν κρίνεται όταν ανακοινώνεται. Κρίνεται όταν δοκιμάζεται στην πράξη.
Και η αξιοπιστία της Ευρώπης στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα κριθεί από τις ανακοινώσεις ούτε από τις χρηματοδοτήσεις. Θα κριθεί όταν κληθεί να αποδείξει ότι τα έργα που η ίδια χαρακτηρίζει κομβικά για το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον είναι διατεθειμένη να τα στηρίξει όχι μόνο με κεφάλαια, αλλά και με πολιτική βούληση.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.