Αρκετά τα ενδιαφέροντα από τη χθεσινή δημοσιοποίηση προκαταρκτικών στοιχείων τριμήνου 2026. Ξεκινώντας από το προφανές (και αναπόφευκτο), την προειδοποίηση του Γιάννη Μπούρα πως το πραγματικό πρόβλημα και σημείο καμπής είναι στην πλευρά της προφοράς. Πρακτικά ο νουνεχής διευθύνων σύμβουλος του ομίλου περιγράφει τη διαδρομή προς στασιμοπληθωρισμό.
Ο ίδιος δίνει στοιχεία που αφορούν στο κόστος παραγωγής: μεσοσταθμικά έχει αυξηθεί από 5% σε 8%-9%, ενώ οι τιμές στα πλαστικά έχουν ενισχυθεί έως και 30%, το αλουμίνιο κατά περίπου 50% και τα εξειδικευμένα συστατικά για καλλυντικά κατά 5%-7%.
Θα συμπλήρωνα, με αφορμή το δήγμα του ΧΑΜαιλέοντα για το πώς διαχειρίζεται το ενεργειακό κόστος η Γερμανία -και τα μέτρα Μερτς- ουδεμία σχέση με τα... ημίμετρα που προωθεί η Ελλάδα.
Σε ό,τι αφορά στον όμιλο Sarantis, η λύση στο πρόβλημα δείχνει να είναι στη διεύρυνση του περιθωρίου κέρδους, με τη λειτουργική κερδοφορία να ενισχύεται στα 23,3 εκατ. Αύξηση 20% στο διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου (πρώτου μήνα του πολέμου στον Περσικό) μόνο αμελητέα δεν είναι.
Θα μπορούσε να είναι το αντίδοτο στην κρίση; θα φανεί στα επόμενα τρίμηνα, πάντως η διοίκηση της Sarantis υλοποιεί πιο σφικτή πολιτική στα κόστη λειτουργίας, σε αναδιάρθρωση του προϊοντικού μείγματος, προώθηση κωδικών με μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους.
Το πιο σημαντικό, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο ρεπορτάζ της Αλεξάνδρας Γκίτση, η διατήρηση των στόχων της διοίκησης του 2026 για τζίρο στα 620 εκατ. ευρώ και EBITDA στα 97 εκατ. ευρώ, με δεδομένη την ισχυρή εκκίνηση του πρώτου τριμήνου, όπου οι πωλήσεις διαμορφώθηκαν σε 147,1% (+3,7%) και τα EBITDA στα 23,3 εκατ. ευρώ (+19,9%).