Διαβάζω πως, τον Ιούνιο ολοκληρώνεται η ΑΜΚ ύψους 1 δισ. του ΑΔΜΗΕ. Το Δημόσιο θα καλύψει το 51% δηλαδή 510 εκατ. ευρώ, παρά τις αρχικές φιλόδοξες εκτιμήσεις περί διεθνούς επενδυτικού ενδιαφέροντος.
Θυμίζω πως μέρος του 25% δηλαδή 250 εκατ. του ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ χρηματοδοτείται άμεσα από το Ταμείο Ανάκαμψης, για το οποίο πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ημέρες, συνακόλουθα για τις σχέσεις κυβέρνησης-τραπεζιτών- επιχειρηματιών.
Ο Μανούσος Μανουσάκης προεξοφλεί την θετική απάντηση της ΕΤΕπ για την χρηματοδότηση του GSI, και μακάρι να γίνει έτσι. Μόνο, που ακόμη και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αποδειχθεί στην πράξη/επί του πεδίου η δυνατότητα της κυβέρνησης να υλοποιήσει το έργο...γεφύρι της Αρτας.
Το υποθέτει αυτό, καλόπιστα κάποιος συνεκτιμώντας τις τελευταίες εξελίξεις στο (γεω)πολιτικό πεδίο. Αναφερόταν εχθές ο Γιώργος Παπανικολάου -στη στήλη του New Deal- πως έχει έρθει η ώρα της αυτογνωσίας, την ώρα που η Αθήνα αποσύρει τους Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο, όπως και των F-36 από τη Λευκωσία, όπως δηκτικά παρατηρεί ο ΧΑΜ.
Παράλληλα με την περίπτωση της HelleniQ Energy που -πάντα καλόπιστα κάποιος- πιστεύει πως δεν συνδέεται με το ευρύτερο πλαίσιο των Ελληνο-Τουρκικών.
Σε αυτή την συγκυρία, διαβάζω για τον σχεδιασμό περί των υπεράκτιων πάρκων. Τον Ιούνιο η ίδρυση της εταιρείας ειδικού σκοπού, ύστερα από την αυτονόμηση των ερευνών. Με νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας αυτονομήθηκαν οι έρευνες από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών, που παραμένει «παγωμένο» για πάνω από 2 χρόνια.
Μακάρι να «ξεπαγώσει», αλλά και σε αυτή την περίπτωση η υλοποίηση περνάει από το πεδίο.