Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ρέντα. Μετά την επιτυχία της θρασύτατης κίνησης του να πιάσει τον δικτάτορα της Βενεζουέλας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ενθαρρύνει τους αντικαθεστωτικούς διαδηλωτές στο Ιράν και επανειλημμένα έχει διακηρύξει την αμερικανική παρέμβαση για να τους «σώσει» από τη δολοφονική καταστολή των αρχών.
Συζητά τις επιλογές με τους συμβούλους του· η στρατιωτική δράση φαίνεται τώρα μια άμεση πιθανότητα. Ωστόσο, η εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν ενέχει ακόμη περισσότερους κινδύνους και ακόμα πιο απρόβλεπτες συνέπειες απ’ ό,τι στη Βενεζουέλα.
Για πρόεδρο που επέστρεψε στην εξουσία με το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική», ο Τραμπ ασχολείται εξαιρετικά πολύ με τον υπόλοιπο κόσμο - όχι μόνο σε επίπεδο πολιτικής αλλά και άμεσης παρέμβασης. Μόνο τις τελευταίες εβδομάδες, εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις κατά στόχων του ISIS στη Νιγηρία και τη Συρία, πριν ακόμα στρέψει την προσοχή του στη Βενεζουέλα και το Ιράν, και εξέδωσε απειλές κατά της Κούβας, της Κολομβίας και της Γροιλανδίας.
Η χρήση της στρατιωτικής ισχύος της Αμερικής πάντα ήταν πειρασμός για τους ενοίκους του Λευκού Οίκου, ειδικά όταν οι δημοσκοπήσεις πέφτουν στην πατρίδα. Διαδοχικές κυβερνήσεις τρέφουν μια ιδιαίτερη επιθυμία για εκδίκηση για την ταπεινωτική ομηρεία Αμερικανών στο Ιράν το 1979 και τις επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις από ομάδες υποστηριζόμενες από το Ιράν.
Πέρα από τις προσωπικές του φιλοδοξίες, ο Τραμπ ενθαρρύνεται από πολιτικούς και «γεράκια» του τομέα ασφάλειας των ΗΠΑ, που βλέπουν τις αναταραχές στο Ιράν ως ευκαιρία να σπάσουν αυτό που χαρακτηρίζουν «νέο άξονα του κακού», μαζί με τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα.
Μετά τις συμφωνίες που ισχυρίζονται οι ΗΠΑ ότι έκλεισαν με την υπηρεσιακή πρόεδρο της Βενεζουέλας, τη Ντέλσι Ροντρίγκες, για το πετρέλαιο, η επιρροή στην Τεχεράνη θα άνοιγε επίσης την προοπτική άσκησης πολύ μεγαλύτερου ελέγχου στις στρατηγικές ροές πετρελαίου.
Ωστόσο, ενώ ο Τραμπ επιδιώκει «τακτοποιημένες λύσεις» -όπου οι ΗΠΑ μπορούν να παρέμβουν προσωρινά και μετά να αποσυρθούν - οι πολυπλοκότητες του Ιράν αψηφούν αυτές τις απλουστευμένες προσεγγίσεις.
Το καθεστώς δεν φαίνεται να καταρρέει, οι διαδηλώσεις μοιάζουν αυτοοργανωμένες και δεν υπάρχει κάποιος ικανός εναλλακτικός ηγέτης με ευρεία λαϊκή υποστήριξη έτοιμος να αναλάβει. Όπως συνέβη και στη Βενεζουέλα, η Ουάσιγκτον φαίνεται να μην έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα. Μέχρι στιγμής της έχει περάσει, αλλά η Τεχεράνη δεν είναι Καράκας.
Το τέλος του ιρανικού καθεστώτος θα έφερνε χαρά στους περισσότερους Ιρανούς και στην ευρύτερη περιοχή. Ο αριθμός των νεκρών από την τελευταία καταστολή των ταραχών λέγεται πως είναι χιλιάδες. Αλλά οι Ιρανοί δεν επιδιώκουν να αντικαταστήσουν το καθεστώς με χάος. Ο πιο πιθανός θεσμός που θα αντικαταστήσει τους κληρικούς δεν είναι μια δημοκρατική κυβέρνηση, αλλά η Επαναστατική Φρουρά - η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του προβλήματος.
Όπως συνέβη σύντομα μετά τους βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν πέρυσι το καλοκαίρι, μια ξένη επίθεση θα μπορούσε να προκαλέσει τους Ιρανούς να συσπειρωθούν γύρω από τη σημαία.
Η απόγνωση των διαδηλωτών είναι τέτοια που κάποιοι ζητούν από τον Τραμπ να παρέμβει. Ωστόσο, σε ένα υπερήφανο έθνος 90 εκατομμυρίων ανθρώπων, η αντίληψη ότι η αλλαγή καθεστώτος έχει οργανωθεί από την Αμερική θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ.
Όσοι στην Ουάσιγκτον ωθούν τον Τραμπ να δράσει, εν μέρει από λόγους ιστορικής εκδίκησης, αγνοούν τα διδάγματα της ιστορίας με δικό τους κίνδυνο. Οι ρίζες της Ισλαμικής επανάστασης του Ιράν το 1979 μπορούν να εντοπιστούν στο πραξικόπημα του 1953, που οργανώθηκε από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο, που εδώ και καιρό θεωρούν το Ιράν σημαντική απειλή, προσπαθούν απεγνωσμένα να μεσολαβήσουν για να αποφευχθεί στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ. Μακροχρόνιοι εχθροί του Ιράν, εξακολουθούν να μην έχουν πειστεί ότι το καθεστώς θα καταρρεύσει και φοβούνται αντίποινα σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή ή διατάραξη των ναυτικών οδών στον Στενό του Χορμούζ.
Έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα εμπλακούν σε οποιαδήποτε αμερικανική δράση. Ο Τραμπ θα έκανε καλά να ακούσει την επιφύλαξή τους.