Παρά την ευρεία κατάχρηση της υπερβολής, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μπορεί το 2026 πράγματι να οδεύει σε αχαρτογράφητα νερά, μειώνοντας τα επιτόκια παρά την εύρωστη οικονομία και την αποδυνάμωση του δολαρίου.
Αυτός ο συνδυασμός νομισματικών και οικονομικών συνθηκών δεν έχει συμβεί ποτέ στη σύγχρονη οικονομική ιστορία των ΗΠΑ. Οι επενδυτές θα πρέπει να προετοιμάσουν τα χαρτοφυλάκιά τους για αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα άγνωστο ταξίδι.
Η αμερικανική οικονομία είναι αυτή τη στιγμή αρκετά ισχυρή. Το ονομαστικό ΑΕΠ το τελευταίο ανακοινωμένο τρίμηνο ήταν πάνω από 8%, που είναι η ισχυρότερη ανάπτυξη των τελευταίων 20 ετών πέραν της μεταπανδημικής περιόδου. Αυτό εξαιρεί τις προσαρμογές για τον πληθωρισμό στα συνολικά στοιχεία για την οικονομική ανάπτυξη.
Χρησιμοποιώντας τις εκτιμήσεις της Federal Reserve της Ατλάντα για το τρέχον ΑΕΠ και τις προσδοκίες για αύξηση των τιμών που υποδηλώνουν τα μονοετή ομόλογα του αμερικανικού Δημοσίου με προστασία από τον πληθωρισμό, το ονομαστικό ΑΕΠ τα επόμενα ένα-δύο τρίμηνα φαίνεται πως οδεύει να είναι πάνω από το 7%.
H Fed έχει μειώσει τα επιτόκια λίγες φορές όταν η ονομαστική ανάπτυξη ήταν μεγαλύτερη του 8% και οι περισσότερες από αυτές ήταν τη δεκαετία του 1970. Οι επενδυτές και οι οικονομολόγοι οπωσδήποτε θα συμφωνούσαν πως η σημερινή νομισματική πολιτική δεν θα πρέπει να μιμείται τις πολιτικές εκείνης της περιόδου που είχε τάση προς τον πληθωρισμό.
Αλλά η Fed μπορεί να μειώσει τα επιτόκια παρά την πρόσφατη αδυναμία του δολαρίου. Το δολάριο, όπως μετράται από τον δείκτη DXY, έχει σημειώσει πτώση περίπου 10% τον τελευταίο χρόνο. Αν και το υπουργείο Οικονομικών έχει δηλώσει την πρόθεσή του να συνεχίσει τις παγιωμένες πολιτικές του ισχυρού δολαρίου, η μείωση των επιτοκίων όταν το αμερικανικό νόμισμα ήδη υποτιμάται θα έδειχναν ένα νέο καθεστώς «αδύναμου δολαρίου».
Κάποιοι υποστηρίζουν πως η ανάπτυξη της παραγωγικότητας που σχετίζεται με την τεχνητή νοημοσύνη θα αναιρέσει τον πληθωρισμό και θα στηρίξει το δολάριο. Ωστόσο, αυτές οι ελπιδοφόρες προβλέψεις φαίνεται να αγνοούν τις πληθωριστικές επιπτώσεις της αποπαγκοσμιοποίησης και των περιορισμών σε εμπόριο και εργασία.
Για παράδειγμα, ορισμένοι από τους βασικούς δείκτες του πληθωρισμού, όπως οι έρευνες στις προθέσεις τιμολόγησης των μικρών επιχειρήσεων από την Εθνική Ομοσπονδία Ανεξάρτητων Επιχειρήσεων, συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ήδη να αντικαθιστά αυτούς που γράφουν κώδικα για τους υπολογιστές και τους υπαλλήλους χαμηλότερου επιπέδου υπηρεσιών, αλλά ακόμα δεν μπορούν να παράγουν προϊόντα που δεν είναι κατασκευασμένα στις ΗΠΑ, οι τιμές των οποίων θα μπορούσαν να πάλι να αυξηθούν ,καθώς θα πέφτει το δολάριο.
Οι Αμερικάνοι επενδυτές είχαν σχεδόν δύο δεκαετίες να ανησυχήσουν για ένα επίμονα αδύναμο δολάριο. Οι επενδυτές μετοχών μπορούν να χρησιμοποιήσουν αρκετές διαφορετικές στρατηγικές για να διαφοροποιήσουν τα χαρτοφυλάκιά τους για να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Οι διεθνείς μετοχές έρχονται αμέσως στον νου.
Το συνάλλαγμα μπορεί να είναι μια σημαντική πηγή απόδοσης, αλλά οι Αμερικάνοι επενδυτές είναι σημαντικά υποεπενδεδυμένοι σε μετοχές εκτός ΗΠΑ, παρά τους δυνητικούς κινδύνους για το δολάριο, σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από τη στάθμιση περίπου 40% που έχουν οι μη αμερικανικές μετοχές στον δείκτη MSCI All-Country World Index της MSCI.
Επιπλέον, οι μετοχές εκτός ΗΠΑ προσφέρουν πλέον ανταγωνιστικούς ρυθμούς αύξησης κερδών και, συγκρίνοντας τον δείκτη MSCI ACWI εκτός ΗΠΑ με τον δείκτη MSCI US, εμφανίζουν διπλάσια μερισματική απόδοση (2,5% έναντι 1,2%).
Παράλληλα, τελούν υπό διαπραγμάτευση σε αισθητά φθηνότερες αποτιμήσεις, με δείκτη τιμής προς ιστορικά κέρδη (P/E) περίπου 18 φορές, έναντι 26 για τις αμερικανικές μετοχές.
Οι μετοχές «βραχύτερης διάρκειας» είναι μια άλλη περιοχή που μπορούν να εξερευνήσουν οι επενδυτές στο σημερινό περιβάλλον. Η διάρκεια γενικά χρησιμοποιείται ως όρος για να περιγράψει την ευαισθησία των επενδύσεων σταθερού εισοδήματος στα επιτόκια, αλλά μπορεί επίσης να είναι σημαντική για τις μετοχές. Αν ο πληθωρισμός αποδειχθεί υψηλότερος από την τρέχουσα πλειοψηφούσα γνώμη, τότε τα μακροπρόθεσμα επιτόκια θα μπορούσαν επίσης να αυξηθούν και τα ομόλογα και οι μετοχές που είναι πιο ευάλωτα σε τέτοιες κινήσεις –αυτά που θεωρούνται πιο μακράς διάρκειας- θα μπορούσαν να υποαποδόσουν.
Ένας από τους πιο απλούς τρόπους για να μετρηθεί η διάρκεια των μετοχών είναι η μερισματική απόδοση. Οι μετοχές χωρίς μερίσματα τείνουν να είναι πιο ευαίσθητες στις αλλαγές στα επιτόκια απ’ ότι εκείνες που πληρώνουν μέρισμα. Οι επενδυτές που έχουν παρασυρθεί από την εκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης έχουν σε μεγάλο βαθμό αγνοήσει τα μερίσματα, προτιμώντας μετοχές ανάπτυξης. Ωστόσο, η ανατοκιζόμενη απόδοση των μερισμάτων έχει ιστορικά αποδειχθεί ένας από τους ευκολότερους τρόπους δημιουργίας πλούτου.
Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι θιασώτες των μετοχών ανάπτυξης, η συνολική απόδοση του S&P Dividend Aristocrat Index τα τελευταία 25 χρόνια είναι σχεδόν ισόπαλη με εκείνη του τεχνολογικού Nasdaq, αλλά με αισθητά χαμηλότερη μεταβλητότητα.
Σε αυτό που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια πραγματικά πρωτοφανή οικονομία, οι μετοχές εκτός ΗΠΑ και εκείνες που πληρώνουν μερίσματα φαίνεται να είναι οι καταλληλότερες για αυτό που θα μπορούσε να είναι μια πραγματικά «πρωτοφανής» οικονομία.
* Ο συγγραφέας του άρθρου είναι διευθύνων σύμβουλος και διευθύνων επενδυτικός σύμβουλος της Richard Bernstein Advisors