Ο Νικ Στόρονσκι είχε καλή διάθεση καθώς επισκεπτόταν τον μεγαλύτερο κατασκευαστή πολυτελών γιοτ στον κόσμο, μια βροχερή ημέρα του περασμένου Οκτωβρίου.
Ο ιδρυτής της Revolut είχε εκτοξευθεί στις τάξεις των πλουσιότερων ανθρώπων της Βρετανίας, καθώς ολοκλήρωνε μια πώληση μετοχών που αποτιμούσε τη fintech του στα 75 δισ. δολάρια. Η περιήγησή του στις τεράστιες εγκαταστάσεις του ναυπηγείου Lürssen-Kröger στη βόρεια Γερμανία ήταν ένας τρόπος πανηγυρισμού της επιτυχίας του.
Ο 42χρονος επιθεώρησε ένα θηριώδες γιοτ μήκους 102 μέτρων, το οποίο, όταν ολοκληρωνόταν, θα διέθετε πισίνα υπερχείλισης με γυάλινο πυθμένα μήκους 25 ποδιών, beach club και γυμναστήριο με θάλαμο κρυοθεραπείας. Ο Στόρονσκι ενθουσιάστηκε και τελικά συμφώνησε να το αγοράσει έναντι 350 εκατ. ευρώ.
Ο συνοδός του, ο μεσίτης γιοτ Κρις Σέσιλ-Ράιτ, είναι λιγότερο ικανοποιημένος. Υποστηρίζει ότι ο πρώην trader της Credit Suisse τελικά τον απέκλεισε από τη συμφωνία, αγοράζοντας το γιοτ απευθείας από τον ιδιοκτήτη του, παρότι ο ίδιος είχε μεσολαβήσει για τη συμφωνία, σύμφωνα με νομικά έγγραφα που είδαν οι FT.
Η εταιρεία του μηνύει πλέον τον Στόρονσκι για 17,5 εκατ. ευρώ σε φερόμενη μη καταβληθείσα προμήθεια, με μια αγωγή που το family office του Στόρονσκι χαρακτήρισε αβάσιμη.
Ο Στόρονσκι έχει χτίσει τη fintech-κολοσσό του με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο κατ’ εικόνα του: κινείται γρήγορα και αρπάζει τις ευκαιρίες, ενώ συχνά προκαλεί αντιδράσεις στην πορεία.
Η εταιρεία πληρωμών έχει μετατραπεί από μια μικρή, μαχητική start-up σε έναν θεσμό που ακόμη και η Wall Street ζηλεύει. Η πιο πρόσφατη πώληση μετοχών της έγινε με αποτίμηση 115 δισ. δολαρίων — μεγαλύτερη από εκείνη κάθε βρετανικής τράπεζας, με εξαίρεση την HSBC. Τώρα θέλει να επεκτείνει την υπό διαμόρφωση πιστωτική της δραστηριότητα σε τράπεζα πλήρους εξυπηρέτησης και να ανατρέψει τον κλάδο, όπως ακριβώς η Ryanair μεταμόρφωσε τις αερομεταφορές.
Εάν τα καταφέρει, κάθε εταιρεία χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην Ευρώπη θα πρέπει να δώσει προσοχή. Μια προσφορά που θα περιλαμβάνει private bank για να ανταγωνιστεί τους wealth managers, προνόμια τρόπου ζωής για να προσελκύσει πελάτες από την American Express και υπηρεσίες πληρωμών με χαμηλότερες χρεώσεις από τις τράπεζες του high street θα μπορούσε να έχει βαθύ αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή τραπεζική.
Πρώτα όμως πρέπει να ξεπεράσει αρκετά σημαντικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι έχει λάβει μια σειρά τραπεζικών αδειών, μεταξύ άλλων από την Τράπεζα της Αγγλίας έπειτα από παρατεταμένη καθυστέρηση, ορισμένοι καταναλωτές εξακολουθούν να μην εμπιστεύονται αρκετά τη Revolut ώστε να καταθέσουν μεγάλα ποσά -ενδεχομένως λόγω ενός ιστορικού ανεπαρκών εσωτερικών ελέγχων και διαχείρισης κινδύνων.
Ο Σιντ Τζατζόντια, chief banking officer της Revolut, λέει ότι ο όμιλος έχει ενισχύσει τις δικλίδες ασφαλείας για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ρυθμιστικών αρχών. «Ποτέ δεν τελειώνεις. Πάντα ενισχύεις και βελτιώνεις τις δυνατότητές σου», δηλώνει στους FT. «Πρόκειται για συνεχή βελτίωση... η εμπιστοσύνη κερδίζεται με την πάροδο του χρόνου».
Επιπλέον, καθώς η Revolut εισέρχεται σε περισσότερο ρυθμιζόμενες αγορές πιστώσεων και επεκτείνεται σε νέες περιοχές, χρειάζεται να διατηρήσει τη γρήγορη και καινοτόμο προσέγγιση που της έχει επιτρέψει να αναπτυχθεί τόσο γρήγορα μέχρι σήμερα.
Άνθρωποι εκ των έσω πιστεύουν ότι μπορούν να το πετύχουν. Ένα ανώτερο στέλεχος της εταιρείας προσαρμόζει μια αναλογία που είχε χρησιμοποιήσει ο ιδρυτής της Apple, Στιβ Τζομπς: «Μπορείς είτε να λειτουργείς σαν ναυτικό είτε σαν πειρατής, και εμείς μάλλον μοιάζουμε περισσότερο με πειρατές», λέει. «Αλλά πιστεύω ότι μπορείς να πετύχεις και τα δύο, με ελέγχους και δικλίδες που μπορούν επίσης να κινούνται γρήγορα».
Και για την ποικιλόμορφη επενδυτική βάση του ομίλου, αυτό είναι μόνο η αρχή. Ο Άλεξ Ίμερμαν, εταίρος στην εταιρεία venture capital Andreessen Horowitz, η οποία επένδυσε στην πιο πρόσφατη πώληση μετοχών της Revolut, την περιγράφει ως «μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εταιρείες παγκοσμίως. Όταν οι ευκαιρίες έχουν πραγματικά παγκόσμιο χαρακτήρα όπως αυτή, δίνουμε προσοχή».
«Πιστεύω πραγματικά ότι αυτή μπορεί να γίνει εταιρεία αξίας 1 τρισ. δολαρίων», προσθέτει.
Θαυμαστές σε υψηλά κλιμάκια
Όταν ο διευθύνων σύμβουλος της JPMorgan, Τζέιμι Ντάιμον, συνάντησε για πρώτη φορά τον Στόρονσκι το 2019, σε roadshow στις ΗΠΑ, ο ισχυρότερος τραπεζίτης της Αμερικής τού είπε ότι εντυπωσιαζόταν από την πρόοδο της Revolut, αλλά είχε επιφυλάξεις για το κατά πόσον θα μπορούσε να αναπτυχθεί σε διεθνή κλίμακα εκτός Ευρώπης, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν τη συνάντηση.
Σήμερα, έχει περισσότερους από 80 εκατ. πελάτες σε 40 χώρες — μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ — και ο Ντάιμον παραδέχθηκε φέτος ότι «ζήλευε» αυτή την επιθετικά αναπτυσσόμενη νεοφυή εταιρεία. «Έχουμε μάθει πολλά παρακολουθώντας ορισμένους από αυτούς τους ανθρώπους», δήλωσε σε επενδυτικό συνέδριο. «Και μερικές φορές πρέπει να γίνουμε ταχύτεροι και καλύτεροι».
Η ταχύτητα της Revolut υπήρχε από την αρχή. Ο ρωσικής καταγωγής Στόρονσκι, πρώην πρωταθλητής κολύμβησης με λεπτή σωματοδομή και ξανθό καρέ, ίδρυσε την εταιρεία το 2015, αφού εξοργίστηκε με τις προμήθειες συναλλάγματος που επέβαλλαν οι παραδοσιακές τράπεζες σε πελάτες που ταξίδευαν στο εξωτερικό.
Σύντομα κέρδισε τους νεότερους πελάτες με τις κομψές εφαρμογές της για κινητά τηλέφωνα και τις χαμηλές προμήθειες συναλλάγματος. «Αυτό που πραγματικά τους έκανε να ξεχωρίσουν είναι ότι έχουν ένα τόσο αγαπητό προϊόν, το οποίο διαδόθηκε από στόμα σε στόμα», λέει ο Ίμερμαν της Andreessen Horowitz, συγκρίνοντας τη Revolut με τις λεγόμενες neobanks στις ΗΠΑ, οι πελάτες των οποίων εξακολουθούν να προσελκύονται κυρίως μέσω διαφήμισης.
Ο Άλον Κούπερμαν, εταίρος στην Bullhound Capital, έναν μικρό πρώιμο επενδυτή στη Revolut, λέει ότι αυτή η «ιογενής διάδοση» μεταξύ των καταναλωτών ήταν η «στιγμή αποκάλυψης» που ώθησε την εταιρεία του να επενδύσει στη Revolut.
Ο Στόρονσκι ενίσχυσε επίσης μια κουλτούρα «αυτοκατευθυνόμενων πυραύλων», η οποία επέτρεπε στους εργαζομένους να καινοτομούν με περιορισμένη εποπτεία και να δημιουργούν νέα προϊόντα, από eSIM έως συναλλαγές κρυπτονομισμάτων. Δύο νυν εργαζόμενοι της Revolut λένε ότι ο ίδιος τα δοκιμάζει προσωπικά σε ένα κινητό τηλέφωνο, ενώ κάθεται δίπλα στον προγραμματιστή.
Αυτό το πλήθος προϊόντων κάνει τη Revolut να μοιάζει λιγότερο με τις τράπεζες που ελπίζει να εκτοπίσει και περισσότερο με τις κινεζικές «εφαρμογές για τα πάντα», όπως η Alipay και το WeChat, οι οποίες λειτουργούν ως πλατφόρμες πληρωμών, αλλά προσθέτουν πλήθος άλλων υπηρεσιών για τους χρήστες τους.
Τον επόμενο χρόνο, σύμφωνα με άτομο που γνωρίζει τη στρατηγική της, ελπίζει να επιτρέψει στους χρήστες να επενδύουν σε ιδιωτικές αγορές και σχεδιάζει να ανοίξει private bank στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Ιγκάλ Ελ Χαράρ, επικεφαλής του τομέα τεχνολογίας σε μία από τις διευθύνσεις του γαλλικού τραπεζικού ομίλου BNP Paribas, λέει ότι «αν το κάνουν σωστά, υπάρχει σαφής δυνατότητα να γίνουν “η” οικονομική super app. Αυτό είναι το στόρι στο οποίο τοποθετούνται οι επενδυτές».
Αυτό δημιουργεί επίσης ένα ετερόκλητο επιχειρηματικό μοντέλο. Οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες του Ηνωμένου Βασιλείου αντλούν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους από το καθαρό περιθώριο επιτοκίου — τη διαφορά μεταξύ των επιτοκίων που καταβάλλονται στους καταθέτες και εκείνων που χρεώνονται στους δανειολήπτες.
Αντίθετα, η Revolut άντλησε πέρυσι τα τρία τέταρτα των εσόδων της, ύψους 4,5 δισ. λιρών, από προμήθειες για υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγών κρυπτονομισμάτων, των συναλλαγών συναλλάγματος, των πληρωμών με κάρτες και των μηνιαίων συνδρομών σε premium υπηρεσίες, οι οποίες προσφέρουν στους χρήστες προνόμια όπως πρόσβαση σε γραφεία της WeWork ή lounges αεροδρομίων. Λιγότερο από 1 δισ. λίρες προήλθε από καθαρά έσοδα από τόκους.
Καμία από αυτές τις βασικές επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν συνεισφέρει πολύ περισσότερο από το ένα πέμπτο των συνολικών εσόδων. Τέσσερις διαφορετικοί επενδυτές δήλωσαν στους FT ότι αυτό αποτελεί βασικό πλεονέκτημα, καθώς καθιστά την εταιρεία λιγότερο εκτεθειμένη στις μεταβολές των επιτοκίων.
Ανάπτυξη
Καθώς υποδεχόταν προσκεκλημένους, μεταξύ των οποίων και την τότε υπουργό Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς, στα εγκαίνια των νέων κεντρικών γραφείων της Revolut στο Canary Wharf τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Στόρονσκι παραδέχθηκε ότι είχε κάνει ένα θεμελιώδες λάθος.
«Όταν ξεκινήσαμε τη διεθνή επέκταση πριν από πολλά χρόνια, προσπαθήσαμε να παρακάμψουμε τις τραπεζικές άδειες και να υποβάλουμε αιτήσεις για ελαφρύτερες άδειες, άδειες ηλεκτρονικού χρήματος, άδειες συναλλάγματος, άδειες πληρωμών [...] και το προϊόν ήταν χειρότερο», είπε.
Πουθενά δεν ήταν αυτό πιο εμφανές από την ίδια τη χώρα προέλευσης της εταιρείας. Η Revolut είχε υποβάλει το 2021 αίτηση στην Prudential Regulation Authority της Bank of England για τραπεζική άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η διαδικασία αντιμετώπισε πλήθος προβλημάτων.
Ο ελεγκτής του ομίλου, η BDO, καθυστέρησε να εγκρίνει τους λογαριασμούς του, καθώς δεν μπορούσε να επαληθεύσει τα έσοδα, ενώ η τραπεζική εποπτική αρχή ανησυχούσε ότι οι δικλίδες διαχείρισης κινδύνων της εταιρείας δεν μπορούσαν να συμβαδίσουν με τη διεθνή ανάπτυξή της. Εκείνη την εποχή, άλλωστε, δεν είχε χορηγηθεί ποτέ τραπεζική άδεια σε εταιρεία τόσο μεγάλη όσο η Revolut.
Η εμπειρία εξελίχθηκε σε αντιπαράθεση, με τον Στόρονσκι να χλευάζει τους αξιωματούχους ως υπερβολικά αργούς και «προσκολλημένους στις αρχές».
«Κατά καιρούς, πιθανότατα δεν βοηθήσαμε ούτε εμείς τους εαυτούς μας», παραδέχεται ένα ανώτερο στέλεχος της εταιρείας. «Εκείνη ήταν σίγουρα μια περίοδος μεγάλης κάμψης».
Η εμπειρία, όμως, οδήγησε σε μια εκκαθάριση στη Revolut, η οποία διεύρυνε το διοικητικό της συμβούλιο, προσέλαβε διευθύνοντα σύμβουλο στο Ηνωμένο Βασίλειο, δημιούργησε ξεχωριστή διοικητική ομάδα για την τράπεζά της και προσέλαβε περισσότερα στελέχη συμμόρφωσης και διαχείρισης κινδύνων, προκειμένου να ικανοποιήσει την Bank of England.
Η εκκαθάριση είχε και πιο πεζές απώλειες. Όταν η Revolut άνοιξε τα πρώτα της γραφεία στο Canary Wharf, ένα δυναμικό σύνθημα είχε τοποθετηθεί στους τοίχους: «Get shit done». Σήμερα, η Revolut έχει αφαιρέσει την επιγραφή — και χρησιμοποιεί το πιο οικογενειακά φιλικό «get it done» για το WiFi των γραφείων της.
Η προσπάθεια απέδωσε. Τον Μάρτιο, η Revolut έλαβε τελικά πλήρη τραπεζική άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ακολούθησαν και άλλες ρυθμιστικές αρχές, κάτι που σημαίνει ότι η Revolut μπορεί να δέχεται καταθέσεις πελατών και να τις χρησιμοποιεί για τη χρηματοδότηση δανείων στις συγκεκριμένες δικαιοδοσίες. Ωστόσο, ορισμένοι αμφισβητούν το κατά πόσον μπορεί — ή ακόμη και το κατά πόσον θέλει — να εξελιχθεί σε δανειστή.
«Η ανάπτυξη της απαιτούμενης τεχνογνωσίας στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, των υποδομών πιστώσεων και του εποπτικού κεφαλαίου που απαιτούνται για την κλιμάκωση των χορηγήσεων, ελλείψει στρατηγικής εξαγοράς, θα είναι πιθανότατα μια πολυετής προσπάθεια», ανέφεραν αναλυτές της JPMorgan σε έκθεσή τους.
Πέρυσι, το συνολικό πιστωτικό χαρτοφυλάκιο της Revolut ανερχόταν σε 2,2 δισ. λίρες, περισσότερο από το διπλάσιο του προηγούμενου έτους, αλλά εξακολουθούσε να είναι μικροσκοπικό ακόμη και σε σύγκριση με εξειδικευμένους δανειστές.
Ο Ελ Χαράρ της BNP πρόσθεσε ότι η διεύρυνση του χαρτοφυλακίου δανείων θα συνεπαγόταν την προσθήκη πιστωτικού κινδύνου στο επιχειρηματικό της μοντέλο. «Κατάφεραν να αξιοποιήσουν μια θέση που τους έφερε σε ένα χρυσό σημείο, όπου μπόρεσαν να αναπτυχθούν ταχύτατα χωρίς να χρειαστεί να αναλάβουν σημαντικό [πιστωτικό] κίνδυνο», λέει. «Καθώς επεκτείνονται στην πίστωση, οι αποδόσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο προσοχής».
Ο Τζατζόντια, επικεφαλής τραπεζικών δραστηριοτήτων της Revolut, αποδέχεται ότι οι χορηγήσεις συνεπάγονται πιστωτικό κίνδυνο, λέγοντας ότι «ήμασταν πολύ συνετοί και υπομονετικοί ως προς τον τρόπο με τον οποίο την αναπτύσσουμε». Προσθέτει ότι ο όμιλος θα προσλάβει ειδικούς στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας και στη μοντελοποίηση πιστωτικού κινδύνου καθώς αναπτύσσει τα πιστωτικά του προϊόντα. «Δοκιμάζουμε το προϊόν, δοκιμάζουμε τα μοντέλα μας και χτίζουμε πάνω σε αυτά με πολύ άνετο ρυθμό».
Η εταιρεία πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα αντίληψης. «Όλα έχουν να κάνουν με την εμπιστοσύνη», λέει ο Τζον Κρόνιν, ανεξάρτητος τραπεζικός αναλυτής. «Ο κόσμος απλώς δεν τους εμπιστεύεται αρκετά ώστε να καταθέσει μεγάλα ποσά χρημάτων σε αυτούς, και αυτό αποτελεί πρόβλημα... αν είναι αποφασισμένοι να αυξήσουν τις καταθέσεις, πρέπει να το αντιμετωπίσουν».
Ανάλυση της Citibank τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι η μέση κατάθεση στη Revolut ήταν ένα κλάσμα εκείνης στις τέσσερις μεγάλες τράπεζες του Ηνωμένου Βασιλείου και, ενώ έχει προσελκύσει εκατομμύρια πελάτες, σχετικά λίγοι τη χρησιμοποιούν ως τον «κύριο» λογαριασμό τους, στον οποίο καταβάλλονται οι μισθοί τους. Συνέπεια αυτού είναι ότι η Revolut παράγει πολύ λιγότερα έσοδα ανά πελάτη από τους πιο συμβατικούς ανταγωνιστές της.
Μέρος αυτού αποτελεί κληρονομιά από τις πιο τολμηρές πρώτες ημέρες της Revolut. Ωστόσο, στοιχεία που άντλησε η καταναλωτική οργάνωση Which? από την Financial Ombudsman Service έδειξαν ότι, παρά το σχετικά μικρό της μέγεθος, η Revolut είχε τον μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών για απάτη από οποιαδήποτε τράπεζα ή fintech.
Μεταξύ Ιανουαρίου και Αυγούστου 2025, πελάτες της Revolut παρέπεμψαν 1.875 υποθέσεις στην FOS. Βρισκόταν επίσης στην κορυφή της κατάταξης το προηγούμενο έτος. Η Revolut δήλωσε ότι έχει ξεκινήσει σειρά πρωτοβουλιών με στόχο την αντιμετώπιση της απάτης.
Ο Τζατζόντια πιστεύει ότι η πλήρης τραπεζική άδεια, η οποία προστατεύει έως και 120.000 λίρες από τις καταθέσεις των πελατών στο πλαίσιο του Financial Services Compensation Scheme του Ηνωμένου Βασιλείου, θα αλλάξει αυτή την κατάσταση.
«Εκεί όπου ήδη δραστηριοποιούμαστε ως τράπεζα, [σκεφτόμαστε]: πώς γινόμαστε η κύρια τράπεζα και πώς κερδίζουμε την εμπιστοσύνη;»
Αραίωση της «μυστικής συνταγής»
Καθώς η Revolut επεκτείνεται σε περισσότερο ρυθμιζόμενες επιχειρηματικές δραστηριότητες, ορισμένοι ανησυχούν ότι θα πρέπει να θυσιάσει μέρος της «μυστικής συνταγής» που της έχει επιτρέψει να καινοτομεί και να αναπτύσσεται τόσο γρήγορα.
Οι αναλυτές της JPMorgan επισημαίνουν ότι τα σχέδια διεθνούς επέκτασης της Revolut, τα οποία περιλαμβάνουν δαπάνες ύψους 10 δισ. λιρών για την είσοδο σε 30 νέες αγορές έως το 2030, «θα αύξαναν σημαντικά την κανονιστική και λειτουργική πολυπλοκότητα, το κόστος, την αβεβαιότητα και τον κίνδυνο», με το κόστος να αυξάνεται παράλληλα, μεταξύ άλλων επειδή οι δραστηριότητές της θα υπόκεινται σε έλεγχο από περισσότερες ρυθμιστικές αρχές.
«Οποιοσδήποτε παραδοσιακός δανειοδοτικός οργανισμός αυτού του μεγέθους διαθέτει στρατιές ανθρώπων στη διαχείριση κινδύνων, στρατιές ανθρώπων στους εσωτερικούς ελέγχους, ομάδες πιστώσεων», λέει ο Κρόνιν, ο ανεξάρτητος σύμβουλος. «Κάποιο μέρος αυτών θα το διαθέτουν και εκείνοι, αλλά δεδομένου ότι δεν το έχουν κάνει σε κλίμακα, θα απαιτηθεί επίσης ουσιαστική επένδυση σε προσωπικό».
Αυτή η ένταση ήρθε στο προσκήνιο πέρυσι, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επέβαλε περιορισμούς στην ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δραστηριοτήτων της Revolut, αφού διαπίστωσε «ανεπάρκειες» στις λειτουργίες ελέγχου και διαχείρισης κινδύνων της, οι οποίες διέπουν την καταιγιστική κυκλοφορία νέων προϊόντων.
Ο Κούπερμαν, ωστόσο, της Bullhound Capital, πιστεύει ότι τα οφέλη θα υπερβούν τους κινδύνους. «Η ρύθμιση... μπορεί να σημαίνει ότι θα είναι λίγο πιο δύσκολο να κινούνται με τον ίδιο ρυθμό, αλλά αυτό αντισταθμίζεται από την ύπαρξη ενός εξαιρετικά ισχυρού κανονιστικού πλαισίου», δηλώνει στους FT.
Η έγκριση στην εγχώρια αγορά της θα επιταχύνει τη διεθνή επέκταση, καθώς άλλες εποπτικές αρχές θα αισθάνονται μεγαλύτερη άνεση με τις δραστηριότητες του ομίλου, προσθέτει.
Ο Τζατζόντια λέει ότι η Revolut θα εξακολουθήσει να κινείται ταχύτερα από άλλες τράπεζες, επειδή στηρίζεται σε τεχνολογία που της ανήκει και την οποία ελέγχει, ενώ εκείνες πρέπει να διαχειριστούν ένα μωσαϊκό παλαιών συστημάτων και τρίτων παρόχων που ουδέποτε ενσωματώθηκαν σωστά. «Αυτό είναι που μας προσδίδει ταχύτητα. Δεν πρόκειται για έλλειψη ελέγχου ή έλλειψη εποπτείας», λέει.
Για τον Μπρένταν Ο’Μπόιλ, επικεφαλής του τομέα χρηματοπιστωτικών εταιρειών στην εταιρεία venture capital Coatue, η οποία ηγήθηκε της πιο πρόσφατης πώλησης μετοχών της Revolut, αυτή η «αδιάκοπη εκτέλεση» και το ψηφιακό μοντέλο καθιστούν την εταιρεία «αξιόπιστο υποψήφιο για να καταστεί σημαντικός παίκτης στην πανευρωπαϊκή τραπεζική».
«Έχει πολλούς τρόπους να κερδίσει. Η διείσδυση στους χρήστες εξακολουθεί να είναι μικρότερη από 10% στις περισσότερες ευρωπαϊκές αγορές της», προσθέτει, ενώ η εταιρεία έχει «μόλις ξύσει την επιφάνεια» όσον αφορά τα έσοδα ανά χρήστη.
Ένας άλλος Ευρωπαίος επενδυτικός τραπεζίτης λέει ότι η Revolut θα μπορούσε να επιφέρει πιο δομικές αλλαγές στον τραπεζικό κλάδο. Εκτιμά ότι οι πανευρωπαϊκές τράπεζες -πολλές από τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουν αποσπασματικά λογισμικά και δραστηριότητες- ζηλεύουν την ολοκληρωμένη παγκόσμια προσέγγιση της Revolut.
Ενώ η Revolut αναφέρεται στον εαυτό της ως τράπεζα, άνθρωποι εκ των έσω λένε ότι ο Στόρονσκι έχει τελικά στραμμένο το βλέμμα του στους τεχνολογικούς κολοσσούς της Silicon Valley. «Είναι εταιρεία τεχνολογίας», λέει ένα στέλεχος. «Και υποθέτω ότι οι αντίστοιχοι παραλληλισμοί θα ήταν οι αντίστοιχες εκδοχές της Amazon».
Η εναρμόνιση της δυναμικής μιας επιχείρησης υπό την ηγεσία του ιδρυτή με ευρύτερη εταιρική διακυβέρνηση καθώς η επιχείρηση αναπτύσσεται θα αποτελέσει πρόκληση, προβλέπει το στέλεχος. «Κάποιος σαν τον Νικ, όμως, διαθέτει τη διανοητική ικανότητα να το κάνει».