Μια χώρα με μια όμορφη πρωτεύουσα και καλοκαιρινό καιρό 12 μήνες τον χρόνο είναι από τους καλύτερους προορισμούς για τουρισμό, καζίνο, real estate, αλλά και κοβάλτιο, νικέλιο, σπάνιες γαίες και άφθονο φθηνό εργατικό δυναμικό. Θα δεχόταν άμεσες ξένες επενδύσεις από τις ΗΠΑ και θα πρόσφερε φυσικούς πόρους.
Για τις ΗΠΑ, η Κούβα δεν είναι απλώς ένα «κομμουνιστικό αγκάθι» απέναντι από τη Φλόριδα αλλά μέρος της νέας εφοδιαστικής αλυσίδας που θέλουν να δημιουργήσουν για να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα.
Την Παρασκευή, ο πρόεδρος της Κούβας, Ντίας Κανέλ, παραδέχθηκε ότι συνομιλούν εδώ και εβδομάδες με τους Αμερικανούς, κάτι που διέψευδε συνεχώς προηγουμένως. Εν τω μεταξύ, οι Αμερικανοί διέρρεαν ότι μιλούσαν με τον εγγονό του Ραούλ Κάστρο και επικεφαλής της στρατιωτικής εταιρείας που διοικεί τις σημαντικότερες εταιρείες της Κούβας, υπονοώντας ότι αυτός κάνει κουμάντο.
Είναι σαφές ότι στις ΗΠΑ αρέσει πολύ το μοντέλο της Βενεζουέλας, γιατί δεν δημιουργείται κενό εξουσίας. Αντίθετα, οι κομμουνιστές που φώναζαν «θάνατος στον ιμπεριαλισμό» τούς κάνουν όλα τα χατίρια.
Η πρόεδρος της Βενεζουέλας (πρώην αντιπρόεδρος) έχει κάνει δηλώσεις εκθειάζοντας τον πρόεδρο Τραμπ «που τόσο ενδιαφέρεται για την ευημερία των πολιτών μας». «Είναι σαν να βγει ο Κασιδιάρης εδώ και να πει αγαπάμε το ΚΚΕ, ζήτω οι μετανάστες. Παράνοια», όπως ανέφερε φίλος.
Όλα δείχνουν ότι οι ΗΠΑ θα επιτύχουν έναν ακόμη στόχο τους στο Δυτ. Ημισφαίριο. Ο επόμενος μπορεί να είναι η Νικαράγουα.
Στη γεωπολιτική σκακιέρα, οι ΗΠΑ εμφανίζονται να ελέγχουν πλέον τη Βενεζουέλα, μια σημαντική πηγή πετρελαίου της Κίνας και σύντομα, όπως όλα δείχνουν, την Κούβα. Επιπλέον, εξασφαλίζουν μπίζνες για τα διυλιστήριά τους στον Κόλπο του Μεξικού μέσω του «βαρέος» πετρελαίου της Βενεζουέλας.
Αντίθετα, δεν έχουν κατορθώσει ακόμη να επιτύχουν τους στόχους τους στο Ιράν μετά από δύο εβδομάδες πολέμου τον οποίο οι ίδιοι ξεκίνησαν με το Ισραήλ. Ως γνωστόν, το Ιράν είναι σημαντικός προμηθευτής πετρελαίου της Κίνας και ενδεχόμενος έλεγχός του ισχυροποιεί τη θέση των ΗΠΑ. Οι τελευταίες και η Κίνα βρίσκονται εδώ και καιρό σε διαπραγματεύσεις για την υπογραφή μιας ευρείας συμφωνίας που θα καλύπτει πολλούς τομείς, σύμφωνα με διαφορετικές πηγές.
Αν οι ΗΠΑ ελέγξουν το Ιράν μετά τη Βενεζουέλα, θα έχουν καταφέρει καίριο πλήγμα στον γεωπολιτικό σχεδιασμό του Πεκίνου, ισχυροποιώντας τη θέση τους στις διαπραγματεύσεις.
Όμως, το μερικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δημιουργεί ήδη προβλήματα σε παγκόσμια κλίμακα. Ως γνωστόν, έχει ανεβάσει την τιμή του πετρελαίου στα 100 δολάρια, προκαλώντας πονοκέφαλο παγκοσμίως και κυρίως στην Ασία.
Όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Από αυτό προέρχονται τα καύσιμα των πλοίων και των αεροπλάνων αφού διυλισθούν. Οι τιμές τους έχουν εκσφενδονισθεί στα 160+ δολάρια και ίσως προκύψει θέμα διαθεσιμότητας σε διάφορα λιμάνια, αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση.
Ακόμη, το 30% περίπου του υγροποιημένου αερίου (LNG) της Ταϊβάν -η οποία διατηρεί αποθέματα 11 ημερών περίπου- προέρχεται από το Κατάρ. Εκεί βρίσκεται η TSMC, που παράγει το 90% των προηγμένων τσιπ παγκοσμίως.
Δεν μπορούμε επίσης να μην αναφερθούμε στο θειικό οξύ, το οποίο είναι απαραίτητο για την εξαγωγή χαλκού, κοβαλτίου, ηλεκτρικές μπαταρίες, τα ηλεκτρονικά των data centers και άλλα. Πάνω από το 90% του θείου από το οποίο παράγεται το θειικό οξύ προέρχεται από τη διύλιση πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Και τέλος, το αζωτούχο λίπασμα, το 30% του οποίου παγκοσμίως διακινείται μέσω των Στενών του Ορμούζ. Επομένως, μιλάμε για υπεραγωγούς, φαγητό, σημαντικά μέταλλα την εποχή της ΑΙ.
Όλα αυτά είναι προβλήματα που απορρέουν από το μερικό κλείσιμο του Ορμούζ που η αμερικανική πλευρά αποδίδει στις ασφαλιστικές εταιρείες της Βρετανίας. Δεν είναι το μόνο που χρεώνουν στη Βρετανία.
Για τις ΗΠΑ, η καταστροφή των πυρηνικών του Ιράν αξίζει το ρίσκο που έχουν πάρει. Όμως, ακόμη πιο πολύ αξίζει ο έλεγχος του πετρελαίου του βασικού προμηθευτή της Κίνας. Το επόμενο διάστημα, θα φανεί αν η διαχείριση γεωπολιτικού κινδύνου που έκαναν, χτυπώντας το Ιράν, θα αποδώσει όπως στη Βενεζουέλα και μάλλον στην Κούβα.