Σ’ εκείνο το άρθρο καταλήγαμε: «Όμως, η Ελλάδα έχει ένα πλεονέκτημα που δεν διαθέτει η Ιταλία. Το «μαξιλάρι» ρευστότητας ύψους 40 δισ. ευρώ και άνω. Η Ελλάδα θα μπορούσε να μειώσει μία ή δύο μονάδες του ΑΕΠ επιπλέον το χρέος της, αποπληρώνοντας νωρίτερα περισσότερα διακρατικά δάνεια (GLF).
Με 5 δισ. ευρώ παραπάνω για αποπληρωμές που αντιστοιχούν σε 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα έπεφτε στο 136% του ΑΕΠ και η Ελλάδα θα αποποιείτο τον τίτλο της πιο υπερχρεωμένης χώρας της ΕΕ το 2026.»
Στους 5 και πλέον μήνες που πέρασαν από τότε, τα δεδομένα άλλαξαν προς το καλύτερο για την Ελλάδα και προς το χειρότερο για την Ιταλία. Η Ελλάδα εμφάνισε μεγαλύτερο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της Γενικής Κυβέρνησης από εκείνο που προέβλεπε για το 2025 κατά μια ποσοστιαία μονάδα και πλέον. Επιπλέον, ο ΟΔΔΗΧ γνωστοποίησε μεγαλύτερες αποπληρωμές χρέους φέτος καθώς το «μαξιλάρι» ρευστότητας παραμένει σε υψηλά επίπεδα, κοντά στα 40 δισ. ευρώ.
Δεν εξέπληξαν λοιπόν οι αναθεωρημένες προβλέψεις του ΔΝΤ για τον βαθμό υπερχρέωσης των δυο χωρών που θέλουν την Ιταλία να παίρνει τη θέση της Ελλάδας ως η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης το 2026. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του Ταμείου, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα κατέλθει στο 136,9% το 2026 ενώ της Ιταλίας θα ανέλθει στο 138%+.
Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες μέρες πριν από την Σύνοδο του ΔΝΤ στις ΗΠΑ, οι χώρες της ευρωζώνης έστειλαν τις αναθεωρημένες εκτιμήσεις τους για το χρέος στην Κομισιόν. Όπως μάθαμε, η Αθήνα αναθεώρησε τον λόγο χρέους προς το ΑΕΠ στο 136,8% και η Ιταλία στο 137,4%.
Κρίνοντας από την διαφορά μεταξύ των προβλέψεων του ΔΝΤ και των αναθεωρημένων εκτιμήσεων των δυο χωρών (136,9% vs 136,8%, 138,3% vs 137,4%) μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το ΔΝΤ θεώρησε πιο αξιόπιστες τις ελληνικές αναθεωρημένες εκτιμήσεις σε σύγκριση με τις ιταλικές.
Αν και το ανωτέρω γεγονός συνιστά θετική εξέλιξη για την Ελλάδα-η οποία πρακτικά χρεοκόπησε το 2012- και την εικόνα της διεθνώς, το ελληνικό χρέος παραμένει σε υψηλά επίπεδα, παρά την κάθετη μείωση του από το 2021 και μετά. Απομένει φυσικά η επιβεβαίωση από την Eurostat τέτοια εποχή του χρόνου.
Υπενθυμίζουμε ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος βρισκόταν στο 103% του ΑΕΠ το 2008, ανέβηκε στο 129% του ΑΕΠ περίπου το 2009 και κατόπιν στο 146% το 2010 και στο 172% το 2011. Πρακτικά, το χρέος επέστρεψε το 2025 εκεί που ήταν το 2010.
Ακόμη κι αν πέσει στο 137% περίπου φέτος, όπως αναμένεται, αφήνοντας την Ιταλία στη τελευταία θέση της ΕΕ και της ευρωζώνης, η Ελλάδα έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει για να φθάσει στο 129% του 2009 και πολύ περισσότερο στο 103% του 2009 ή το 100% περίπου το 2000. Με τα τωρινά δεδομένα, το χρέος μπορεί να πέσει στο επίπεδο του 2009 την διετία 2027-2028 και στο 103% του ΑΕΠ γύρω στο 2032-2034.
Όμως, γι’ αυτό χρειάζεται δημοσιονομική πειθαρχία σε βάθος χρόνου. Η τελευταία πιθανώς θα δοκιμασθεί αν ο ρυθμός ανάπτυξης μειωθεί αισθητά. Η πράξη θα δείξει.