ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ: Με ένα σμπάρο δυο τριγώνια πέτυχε ο Τραμπ με την επέμβαση-εξπρές στη Βενεζουέλα και την απαγωγή/σύλληψη Μαδούρο.
Αφενός έδειξε ότι προωθεί την απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο, κι αφετέρου, απέδειξε την απόλυτη αδυναμία και υποκρισία των ηγετών της Ευρώπης, που δήθεν ομνύουν στο «διεθνές δίκαιο».
Σχεδόν άπαντες (Ο Σάντσεθ στην Ισπανία ήταν ίσως η μόνη εξαίρεση, μαζί με την αντιπολιτευόμενη… Λεπέν στη Γαλλία) κατάπιαν τη γλώσσα τους και απέφυγαν να καταδικάσουν τις αμερικανικές ενέργειες, που άνευ οποιασδήποτε αμφιβολίας, όσο κακός, αντιδημοκρατικός κ.λπ. κι αν ήταν ο Μαδούρο, αντιβαίνουν στις βασικότερες αρχές του διεθνούς δικαίου και του καταστατικού των Ηνωμένων Εθνών.
Πρόκειται για εξέλιξη που εμπεδώνει την… πραγματικότητα των καιρών μας. Δείχνει ξεκάθαρα ότι η εμμονή των Βορειοευρωπαίων απέναντι στη Ρωσία αφορά τα συμφέροντα ορισμένων χωρών και τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό. Κι όχι την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, το οποίο ανέτως… ξέχασαν στη περίπτωση της Βενεζουέλας.
Το γεγονός δε ότι σκληρά δεξιοί ηγέτες, όπως η ΛεΠεν, συντάσσονται με αριστερούς ηγέτες όπως ο Σάντσεθ, στην υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, (μαζί με αρκετούς παραδοσιακούς… MAGA στις ΗΠΑ) ενώ οι περισσότεροι κεντρώοι φιλελεύθεροι κατάπιαν τη γλώσσα τους, δείχνει πόσο… κουλουβάχατα έχει γίνει το θέμα του διεθνούς δικαίου, σε όλη τη Δύση!
Aίσθηση προκάλεσε επίσης η διττή αντίδραση των θεσμών της Γαλλίας: Ο υπουργός Εξωτερικών καταδίκασε την αμερικανική επέμβαση ως αντίθετη στο διεθνές δίκαιο, ενώ ο πρόεδρος Μακρόν, απέφυγε οποιαδήποτε τέτοια αναφορά, πανηγυρίζοντας την πτώση του Μαδούρο. Μάλλον παίζει ρόλο ότι στα σημαντικά είναι ο τελευταίος, εκείνος που συνομιλεί με τον Τραμπ.
ΑΘΗΝΑ: Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση βρέθηκε χθες η Αθήνα, η οποία παραδοσιακά εμφανίζεται ως απόλυτα προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο. Το υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε μια σύντομη ανακοίνωση δηλώνοντας απλώς ότι «παρακολουθεί τις εξελίξεις».
Στη συνέχεια όμως, υπήρξε σχόλιο του πρωθυπουργού, το οποίο επιχείρησε να ακροβατήσει ανάμεσα στην παραδοσιακή στάση της χώρας, έναντι του διεθνούς δικαίου, και στην ανάγκη που αισθάνεται η κυβέρνηση, να μην δυσαρεστήσει τον πρόεδρο Τραμπ, αλλά και να συνταχθεί με τον «κορμό» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ακροβασία μάλλον απέτυχε. Η φράση του πρωθυπουργού «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» (των ΗΠΑ) έφερε σκληρή κριτική από την αντιπολίτευση, περιλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και περιπαιχτικά σχόλια από το εξωτερικό, ακόμη και από… τουρκικούς λογαριασμούς.
Οι οπαδοί της Real Politik, δεν θα δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στο μάλλον ατυχές περιστατικό. Υπάρχουν στιγμές που ότι κι αν πει ένας πολιτικός που ασκεί εξουσία, χαμένος θα βγει.
Είναι όμως μια καλή ευκαιρία να αφήσουμε κατά μέρος την υπερβολική προβολή του επιχειρήματος ότι στηρίζουμε την Ουκρανία επειδή έχουμε τα θέματα μας με την τουρκική εισβολή και τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, και άρα σεβόμαστε απόλυτα το «διεθνές δίκαιο».
Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να είχαμε καταδικάσει απερίφραστα και την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, για έναν ακόμη πολύ σημαντικό λόγο: Η τουρκική εισβολή στη Κύπρο έγινε, συν τοις άλλοις, με τη δικαιολογία της ανατροπής του πραξικοπηματία Σαμψών, που είχε ρίξει τη νόμιμη κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο Μακάριο.
Για να μην ξεχνάμε και την ιστορία.
ΥΓ: Υπήρξαν και πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβερνητικής παράταξης, από την πιο «σκληρή» δεξιά πλευρά της, που υπερασπίστηκαν ανοιχτά την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, διότι έριξε έναν στυγνό δικτάτορα. Επειδή όμως είναι αρκετά μεγάλα παιδιά για να γνωρίζουν τις πραγματικές αιτίες (ο ίδιος ο Τραμπ έχει αποφύγει να το ανάγει σε βασικό επιχείρημα για την επέμβαση), το αποδίδουμε στον άτυπο, αλλά υπαρκτό αγώνα εντός της δεξιάς παράταξης, για το ποιος θα πάρει το χρίσμα του «γνήσιου Τραμπικού».
ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ: Μετά και τις χθεσινές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ότι «οι ΗΠΑ χρειάζονται τη Γροιλανδία για την άμυνά τους» οι ευρωπαϊκές ηγεσίες μάλλον δεν πρέπει να αισθάνονται και τόσο καλά για το μέλλον της συγκεκριμένης μεγαλονήσου, που ανήκει σήμερα στον έλεγχο της Δανίας.
Αντίθετα με τις δηλώσεις Τραμπ ότι ο Καναδάς θα μπορούσε να γίνει πολιτεία των ΗΠΑ, τις οποίες ουδείς πήρε στα σοβαρά, οι βλέψεις του για τη Γροιλανδία, έχουν πρακτικό υπόβαθρο, ιστορικό προηγούμενο, αλλά και σημαντική γεωπολιτική σημασία.
Κι επιπλέον, επαναλαμβάνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Πολλοί γεωπολιτικοί αναλυτές εκτιμούν τώρα ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα υπάρξουν εξελίξεις με σοβαρά αιτήματα (και πιέσεις) των ΗΠΑ προς τη Δανία για την υπόθεση της Γροιλανδίας. Διότι μέσω Βενεζουέλας έγινε σαφές ότι αυτά που λέει η αμερικανική ηγεσία για πρόθεση κυριαρχίας στο δυτικό ημισφαίριο, τα εννοεί και θέλει να τα κάνει πράξη.
Από το πώς θα αντιδράσει το πολιτικό σύστημα της Δανίας (που ανήκει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ), αλλά και τη θέση που θα πάρουν οι άλλες συμμαχικές χώρες, ίσως κριθούν πολλά για το μέλλον της ευρώ-ατλαντικής σχέσης, τουλάχιστον ενόσω έχει την εξουσία ο νυν πρόεδρος.
ΑΓΡΟΤΕΣ: Από την αρχή της… αγροτικής κρίσης, ο γαλάζιος βουλευτής Στράτος Σιμόπουλος ήταν υπέρ της σκληρής γραμμής απέναντι στα μπλόκα. Όμως, με το άρθρο του (στο Πρώτο Θέμα), με τίτλο «Μήπως πρέπει να εγκαταλείψει την αμυντική τακτική με τα μπλόκα η κυβέρνηση;», μάλλον το παράκανε.
Ανάμεσα στα άλλα, τόνισε την ανάγκη λήψης διοικητικών μέτρων σε βάρος των αγροτών, «νομοθετώντας και μερικά για όσα τρακτέρ παραμείνουν στα μπλόκα». Ζήτησε δε η κυβέρνηση «να σκεφτεί και λύσεις αντίστοιχες με αυτές της κυβέρνησης Σημίτη με το ξεφούσκωμα στα λάστιχα»!
Όχι, για σκίσιμο των ελαστικών, όπως είχε εφαρμοστεί τότε, σχεδόν 29 χρόνια πριν στις Μικροθήβες, ο κ. Σιμόπουλος δεν μίλησε.
Είναι σαφές, πάντως, ότι κάτι δεν πάει καλά.
STREEM LOGISTICS: Ομολογιακό δάνειο, ύψους ως 473 εκατ. ευρώ, εκδίδει η εταιρεία με χορήγηση εμπράγματων εξασφαλίσεων στις τράπεζες (Alpha, ETE, Πειραιώς), που θα καλύψουν την έκδοση.
Το εμπράγματο ομολογιακό αποτελεί μέρος της σπονδυλωτής χρηματοδότησης της τάξης των 600 εκατ. ευρώ που συμφώνησε το private equity HIG για τις εν Ελλάδι δραστηριότητές του στον κλάδο Logistics.
VIVARTIA: Άλλα 11 εκατ. ευρώ εισέπραξε η Vivartia Συμμετοχών από επιστροφή κεφαλαίου, την οποία διενήργησε, τον περασμένο Δεκέμβριο, η Frozen Holdings.
Συνολικά, η Frozen Holdings απέδωσε, εντός του 2025, στη Vivartia το ποσό των 136 εκατ. ευρώ μέσω επιστροφών κεφαλαίου και άλλα 13,4 εκατ. ευρώ, μέσω μερίσματος. Το συντριπτικό μέρος της παραπάνω ρευστότητας ήρθε από την είσπραξη τιμήματος πώλησης της Μπάρμπα Στάθης.
Με τη σειρά της η Vivartia αποφάσισε το Δεκέμβριο επιστροφή κεφαλαίου, ύψους 10,49 εκατ. ευρώ καθώς και διανομή 3,14 εκατ. ευρώ από ειδικό αποθεματικό.
ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ-ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Τη διανομή κερδών παρελθουσών χρήσεων, ύψους 5,78 εκατ. ευρώ, αποφάσισαν οι μέτοχοι της εταιρείας στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου. Πρόκειται για το σύνολο των κερδών εις νέον, που είχε στις 31/12/2024 η εταιρεία και τα οποία αποτελούσαν το βασικό κορμό καθαρής θέσης της (7,5 εκατ. ευρώ στις 31/12/2024).
Δεδομένων των χαμηλών ταμειακών διαθεσίμων (0,97 εκατ. ευρώ στις 31/12/2024) το πιθανόν είναι να διενεργήθηκε μόχλευση ισολογισμού, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η διανομή. Η παραπάνω εξέλιξη εντείνει τη φημολογία περί συζητήσεων πώλησης της εταιρείας στην Κωτσόβολος.
ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΙΟ: Το εγχείρημα σίγουρα δεν ήταν εύκολο. Μπορεί στη συγκεκριμένη αλυσίδα που δίνει έμφαση στα βιολογικά προϊόντα να έχει επενδύσει ένα fund, εν προκειμένω το Southbridge II του Γιώργου Μαυρίδη, ωστόσο αυτό δεν αποτελεί πάντα μαγικό ραβδί. Ουκ ολίγες είναι οι φορές έχει αποδειχθεί ακριβώς το αντίθετο.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, το Southbridge II και οι άνθρωποι της «ομάδας», φαίνεται πως κατάφεραν να «γυρίσουν» το μαγαζί. Ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 7,5% το 2023, 10% το 2024 και 6,6% πέρυσι, φτάνοντας τα 23,7 εκατ. ευρώ, παρά το γεγονός ότι η εταιρεία λειτουργούσε με δύο καταστήματα λιγότερα.
Την ίδια στιγμή, τα EBITDA βελτιώθηκαν από -2,5 εκατ. ευρώ το 2022, σε -400 χιλ. ευρώ το 2023, σε -200 χιλ. ευρώ το 2024. Εκτιμάται δε ότι το 2025 θα διαμορφωθεί σε +480 χιλ. ευρώ.
Η στήλη, όμως, διαβάζει και κάτι άλλο πίσω τα παραπάνω που αναφέρονται σε post, που μοιράστηκε μέσω LinkedIn ο Γενικός Διευθυντής Αλέξανδρος Καρλής, ο οποίος επί μία τριετία ήταν στο τιμόνι του Βιολογικού Χωριού: την επικείμενη αλλαγή σκυτάλης.
Άλλωστε, τα funds δεν «παντρεύονται» καμία εταιρεία…
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Ο κλάδος καθόρισε εν πολλοίς τις τύχες του ελληνικού χρηματιστηρίου το 2025 και αυτό αναμένεται να κάνει και τη νέα χρονιά. Εδωσε άλλωστε δείγμα γραφής με το καλημέρα: Οι τέσσερις συστημικές μετοχές συγκέντρωσαν το 49% του τζίρου των 223,6 εκατ. ευρώ που έγινε την Παρασκευή, ενώ ο κλαδικός δείκτης σημείωσε άνοδο 3,81%, υπερδιπλάσια του Γενικού Δείκτη.
Σε όρους απόδοσης ξεχώρισε η Εθνική. Πέτυχε κέρδη σχεδόν 6% κλείνοντας στα 13,77 ευρώ με τίτλους αξίας 22,7 εκατ. ευρώ να αλλάζουν χέρια. Αυτά προστίθενται στο 69,7% που πέτυχε το 2025.
Πρώτη σε συναλλαγές (29,8 εκατ. ευρώ) ήταν η μετοχή της Eurobank. Το κλείσιμο στα 2,48 ευρώ συνιστά άνοδο 2,48%. Υπενθυμίζεται ότι πέρυσι η συνολική απόδοση έφτασε το 53,6%.
Μεταξύ των τεσσάρων συστημικών ομίλων τα υψηλότερα κέρδη το 2025 πέτυχε η Alpha Bank. Μάλιστα ήταν και η πρώτη σε απόδοση μετοχή (121,4%) μεταξύ των μελών του FTSE 25, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Viohalco (118,8%). Με αυτή την προίκα συνέχισε την πρώτη συνεδρίαση του 2026. Ανήλθε στα 3,70 ευρώ (+3,38%) με τζίρο σχεδόν 16 εκατ. ευρώ.
Τέλος, η Πειραιώς πέτυχε άνοδο 2,88% και έκλεισε στα 6,99 ευρώ. Η επίδοση του 2025; 76,5%.
ΤΡΑΠΕΖΟΥΠΑΛΛΗΛΟΙ: Η νέα κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας, την οποία υπέγραψαν στις αρχές του περσινού Απριλίου οι τράπεζες με την ΟΤΟΕ προβλέπει από φέτος καταβολή επιδόματος στους τραπεζοϋπαλλήλους, για επίτευξη στόχων χρήσης, υπό την προϋπόθεση ότι θα αποφασισθεί διανομή μερίσματος στους μετόχους.
Το επίδομα θα διανέμεται σε τουλάχιστον 70% των τραπεζοϋπαλλήλων.
ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ: Παρά τις ενστάσεις που είχαν για όρους της κυβερνητικής ρύθμισης, με την οποία μπορούν να μετατραπούν σε ευρώ, με σταθερό επιτόκιο, δάνεια σε ελβετικό φράγκο, οι τράπεζες θέλουν με κάθε τρόπο να τύχει ανταπόκρισης, μεταξύ των δανειοληπτών.
Η μέγιστη δυνατή ζημιά έχει αναληφθεί με προβλέψεις και η επιτυχία της διάταξης θα άρει έναν ακόμη, έστω μικρό, «αστερίσκο» στην ποιότητα του ισολογισμού τους.
Στον αντίποδα, αν η ρύθμιση δεν έχει την προσδοκώμενη ανταπόκριση, υπάρχει ο κίνδυνος, εν μέσω παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, να αναζωπυρωθεί η συζήτηση, με προτάσεις για μαξιμαλιστικές λύσεις.