Στην εποχή των "pass" επιστρέφει από την 1η Απριλίου -και για τουλάχιστον ένα δίμηνο- η χώρα, σύμφωνα με όσα αναλύει ο Κώστας Τσάβαλος.
Επιμένει στην πολιτική των επιδομάτων η κυβέρνηση, την ώρα που τα μέτρα για τους αγρότες που είχε λάβει (πριν την επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν) έχουν «καεί» ήδη (όπως σημειώναμε στις 16 Μαρτίου).
Δύο στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα της οικονομίας ήταν δομικό και προϋπήρχε των εξελίξεων στον Περσικό.
Πληθωρισμός Φεβρουαρίου στο 3,1% σύμφωνα με τη Eurostat, ειδικότερα δε σε ό,τι αφορά στα τρόφιμα ήταν στο 5,3% (από 4,7% τον Ιανουάριο) και στη στέγαση, νερό, ηλεκτρισμός στο 3,7% (από 3,4%), δηλαδή τις δύο κύριες ανελαστικές κατηγορίες για ένα νοικοκυριό.
Στο 1,9% μειώνει την εκτίμηση για τον ρυθμό αύξησης της οικονομίας η Τράπεζα της Ελλάδος -κοινός τόπος πως το μεγαλύτερο μέρος προέρχεται από το ΤΑΑ.
Και έρχομαι στο... επίδικο, την ώρα που Παρίσι, Ρώμη, Μαδρίτη και άλλες κυβερνήσεις μέχρι και τα Σκόπια μειώνουν απευθείας το κόστος καυσίμων, η κυβέρνηση επιμένει στην εκ των υστέρων παρέμβαση. Πώς; Με δέσμη τεσσάρων μέτρων, συνολικού ύψους 300 εκατ. μέσω pass, κ.λπ. ΟΚ. Μόνο που τα έσοδα από τον ΕΦΚ στα καύσιμα υπολογίζονται σε 3,6 δισ. ευρώ, γεγονός που καθιστά τα μέτρα... ασπιρίνες για χρόνια ασθένεια.
Να μη μακρηγορώ, δύο περιπτώσεις ενδεικτικές πώς επιδρά η μείωση του ΕΦΚ. Στην Ιταλία, η μείωση (κατά 0,25 λεπτά) είχε ως αποτέλεσμα η τιμή στην αντλία να υποχωρήσει στο 1,59 από 1,84 ευρώ. Στην Ισπανία (ο ΦΠΑ μειώθηκε από το 21% στο 10%), το αποτέλεσμα ήταν φθηνότερο καύσιμο στο 1,48 από 1,78 ευρώ.
Δεν θα αναφερθώ στα περιβόητα μέτρα για την ενεργοβόρο βιομηχανία. Θα περιοριστώ στη σταθερή παραδοχή ότι η ακρίβεια παραμένει με 48,7% η μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση (σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO για το iefimerida).