Οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί από καιρό ότι ο πόλεμος της Ουκρανίας, έχει πολύ βαθύτερες διαστάσεις, που ξεπερνούν τα όρια ακόμη και της Ευρώπης, καθώς η Δύση αντιμάχεται τη Ρωσία, η οποία με τη σειρά της έχει τη- διακριτική μεν προς το παρόν, αλλά ευδιάκριτη- στήριξη της Κίνας.

Αυτό που δεν έχει γίνει ίσως ευρέως αντιληπτό στην κοινή γνώμη της χώρας μας, είναι ότι η πορεία της διαμάχης μεταξύ Δύσης και Ανατολής, η οποία θα εξαρτηθεί άμεσα από τις εξελίξεις στην Ουκρανία, αποτελεί «καυτό» θέμα για τα ελληνικά συμφέροντα, έναντι της τουρκικής απειλής.

Μνήμες… Αλογοσκούφη (που είχε ξεστομίσει το ιστορικό πλέον «η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη» στις αρχές του 2008, εν μέσω της διεθνούς οικονομικής κρίσης) έχουν αρχίσει να ξυπνούν σε πολλούς από τους κορυφαίους παράγοντες της ελληνικής οικονομίας. Αιτία, οι δηλώσεις υπουργών και κυβερνητικών στελεχών, τόσο σε σχέση με την ενεργειακή κρίση στη χώρα μας όσο και με το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον, καθώς θεωρούνται «υπεραισιόδοξες».

Όπως έχει έγκαιρα ενημερώσει το Euro2day.gr και από άλλες στήλες, οι φόβοι της αγοράς εστιάζονται στο 4ο τρίμηνο και το κυριότερο, στο τι θα συμβεί το 2023, καθώς στο α' 6μηνο του τρέχοντος έτους αναμένεται ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα είναι πολύ ικανοποιητικοί, ενώ με τη βοήθεια και του τουρισμού, αναμένονται ικανοποιητικές επιδόσεις και το 3ο τρίμηνο, περιορίζοντας τις απώλειες.

Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, αρκετοί αναλυτές πίστευαν ότι η λήξη του, με επικράτηση των Ρώσων στο πεδίο της μάχης, θα ήταν ίσως και θέμα ημερών. Αργότερα, όταν έγινε φανερό ότι ο επιτιθέμενος έκανε σοβαρά λάθη τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην υλοποίηση των ενεργειών του, το κλίμα άρχισε να μεταστρέφεται, υποβοηθούμενο και από την ισχυρή -και αποτελεσματική, τουλάχιστον στα βόρεια- αντίσταση των Ουκρανών.

Η ανατροπή ολοκληρώθηκε όταν οι Ρώσοι άρχισαν να υποχωρούν, εγκαταλείποντας τις περιοχές γύρω από το Κίεβο και άλλες πόλεις της Βόρειας Ουκρανίας. Τότε, αρκετοί πολιτικοί και αναλυτές άρχισαν να πιστεύουν ότι μια καθαρή νίκη της Ουκρανίας -με τη βοήθεια της Δύσης τόσο σε όπλα και χρήματα όσο και με κυρώσεις εναντίον του επιτιθέμενου- αποτελεί πλέον εφικτό ενδεχόμενο.

H πρόσφατη αναθεώρηση εκτιμήσεων για το τρέχον έτος από την Τράπεζα της Ελλάδος ήρθε να περιορίσει έτι περαιτέρω την αισιοδοξία σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος στο προσεχές διάστημα και ακολούθως τις προσδοκίες για χώρο διεύρυνσης των παροχών, ενόψει και του πιθανού ενδεχόμενου πρόωρων εκλογών.

Δεν είναι όμως μόνο η μείωση της εκτίμησης για αύξηση του ΑΕΠ 2022 από το 3,8%, στο 3,2%, είναι και το «κακό» σενάριο που επίσης περιγράφει η TτΕ. Το οποίο προβλέπει ανάπτυξη 1,8% το τρέχον έτος και μόλις 0,3% το επόμενο, αν συνεχιστεί ως τότε (το 2023) ο πόλεμος στην Ουκρανία και σταματήσει η ροή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Ενδεχόμενα που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σήμερα ως απίθανα.

Σε πάρα πολλές περιοχές του σύγχρονου κόσμου χύθηκε αίμα στους δρόμους, προκειμένου να κερδηθεί το δικαίωμα της δημοκρατικής ψήφου. Εντούτοις, σε πολλές κοινωνίες της Δύσης, ανάμεσά τους και η ελληνική, η σχέση του πολίτη με τη Δημοκρατία στην πράξη μοιάζει ολοένα και περισσότερο με «κουρασμένο» γάμο, στα πρόθυρα της διάλυσης.

Ένα γάμο στον οποίο η αμφίδρομη σχέση έχει παγώσει, η εκτίμηση έχει περιοριστεί και οι κινήσεις αβρότητας σπανίζουν καθώς o σύζυγος θυμάται τα δικαιώματά του αλλά ξεχνά τις υποχρεώσεις του. Κύριο χαρακτηριστικό του η αυξανόμενη… αποχή.