Συνέντευξη του φλαμανδού Επιτρόπου της ΕΕ για θέματα Εμπορίου Κάρελ Ντε Χουχτ στους Bart Beirlant και BartBrinckman υπό τον τίτλο «Η ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της κρίσης υπήρξε και εξακολουθεί να είναι η ενδεδειγμένη» δημοσιεύεται στο σαββατιάτικο φύλλο της εφημερίδας De Standaard.
Στην εν λόγω συνέντευξη περιέχονται οι παρακάτω αναφορές στην Ελλάδα:
- Στην Αθήνα οι δρόμοι έχουν γεμίσει με επαίτες και άστεγους. Αυτά είναι σκηνικά που κανείς δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι μπορεί να συναντήσει στην Ευρώπη...
«Το γνωρίζω. Εάν, όμως, δει κανείς τι προσπάθειες έχει καταβάλλει η ΕΕ τις τελευταίες δεκαετίες για την Ελλάδα, δύσκολα μπορεί να μας προσάψει ότι υπήρξαμε φειδωλοί απέναντί της, έτσι δεν είναι; Το αμερικανικό Σχέδιο Μάρσαλ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ισοδυναμούσε με το 2% του ΑΕΠ εκείνης της εποχής και μάλιστα η βοήθεια εκείνη δόθηκε άπαξ. Εμείς εδώ και αρκετές δεκαετίες δίνουμε στην Ελλάδα το 2-3% του ΑΕΠ της, μεταξύ άλλων, μέσω των διαρθρωτικών ταμείων. Πού πήγαν όλα αυτά τα λεφτά; Δεν είναι αυτή μια ενδιαφέρουσα ερώτηση; Ο κύριος υπαίτιος για το ελληνικό δράμα είναι η ίδια η πολιτική ελίτ της χώρας. Το μέγεθος της κακοδιαχείρισης αυτής της χώρας υπήρξε πράγματι εντυπωσιακό. Μπορούμε άραγε να κάνουμε περισσότερα για την Ελλάδα απ' όσα έχουμε κάνει; Και το 2014 θα χρειαστεί να δοθεί επιπρόσθετη βοήθεια. Σε εποχές όμως κρίσης υπάρχουν όρια στην αλληλεγγύη που θέλουν να επιδείξουν άλλες χώρες».
- Πιστεύετε πραγματικά ότι εάν δεν υπάρξει ένα νέο κούρεμα,είναι δυνατόν οι Έλληνες να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά ένα χρέος ύψους 120% ώστε να μπορέσουν να δανειστούν χρήματα από τις αγορές;
«Αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό ερώτημα. Το σημαντικό είναι να υπάρξει μια νέα οικονομική δυναμική στην Ελλάδα. Βλέπουμε ότι σταδιακά δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μεγαλώσει η πολιτική προθυμία ώστε να γίνει αυτό το βήμα το 2014. Αλλά πρώτα θέλουμε να δούμε εάν έχουμε φτάσει κάπου με τις προσπάθειες που έχουμε καταβάλλει».
- Τώρα που η Ευρώπη ανακάμπτει είναι καιρός να γίνει μια πρώτη αποτίμηση. Υπήρξαν αποτελεσματικοί οι χειρισμοί ή η Επιτροπή ομολογεί mea culpa επειδή έδωσε υπερβολικά μεγάλη έμφαση στην λιτότητα;
«Η προσέγγισή μας υπήρξε και εξακολουθεί να είναι σωστή. Ουδέποτε υπήρξα σύμφωνος με την ανάλυση των Krugmanκαι De Grauwe ότι δεν πρέπει να υιοθετούνται πολιτικές λιτότητας σε περιόδους κρίσης παρά μόνον εάν τα πράγματα πάνε καλύτερα. Ξέρετε γιατί; Διότι εάν, για παράδειγμα, τα πράγματα πάνε καλύτερα στο Βέλγιο, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνεις περικοπές επειδή θα εντείνονται οι πιέσεις για επιπλέον παροχές. Και στις άλλες χώρες ισχύει το ίδιο. Θεωρητικά όλα αυτά ηχούν πολύ ωραία. Αυτή είναι όμως η θεωρία του Mathot: τα ελλείμματα δηλαδή δημιουργήθηκαν από μόνα τους και θα φύγουν από μόνα τους. Αυτό είναι όμως εντελώς λάθος.
Εάν θέλεις να κάνεις περικοπές πρέπει να τις κάνεις κατά την διάρκεια της κρίσης και όχι μετά. Βεβαίως δεν πρέπει να κάνεις περικοπές που επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητά σου, αυτό είναι προφανές. Εάν όμως κάνεις περικοπές σε δαπάνες που δεν είναι απολύτως απαραίτητες σε μια οικονομία, δεν την στραγγαλίζεις. Το είχα πει αυτό μια φορά στον De Grauwe σε μια συζήτηση και θύμωσε».
ΠΗΓΗ: Real.gr