Αμετάβλητα ελλείμματα, περιορισμένα πλεονάσματα και στόχους για τις δαπάνες, οι οποίοι δεν είναι όσο φιλόδοξοι επιτάσσουν οι συνθήκες, διαπιστώνει για τον προϋπολογισμό του 2003 το ΙΟΒΕ στην τριμηνιαία έκθεση του.

Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, στόχοι πρώτης προτεραιότητας για τον προϋπολογισμό του 2003, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, είναι η συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης και κυρίως η χρηματοδότηση της ασφαλιστικής και φορολογικής μεταρρύθμισης.

Η ανάλυση των μεγεθών του προϋπολογισμού δείχνει ότι ναι μεν αντιμετωπίζεται η χρηματοδότηση της ασφαλιστικής και φορολογικής μεταρρύθμισης, η δημοσιονομική εξυγίανση, όμως, δεν προωθείται, καθώς οι στόχοι για τις δαπάνες δεν είναι όσο φιλόδοξοι επιτάσσουν οι συνθήκες, τα ελλείμματα παραμένουν αμετάβλητα ή μειώνονται οριακά, τα δε πρωτογενή πλεονάσματα περιορίζοντα.

Η στροφή της δημοσιονομικής πρόθεσης, τονίζει το ΙΟΒΕ, προκύπτει τόσο από τα ίδια στοιχεία του προϋπολογισμού όσο και από τη σύγκριση των τωρινών προβλέψεων για το 2002 με εκείνες που είχαν διατυπωθεί ένα χρόνο πριν.

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι τα κρίσιμα μεγέθη των ελλειμμάτων διατηρούνται αμετάβλητα το 2003, ενώ θα έπρεπε να έχουν μειωθεί. Εξάλλου, τα όρια που έχουν τεθεί είναι πολύ στενά και οποιαδήποτε υπέρβαση μπορεί να ανατρέψει την εικόνα. Για τούτο, τη στιγμή αυτή με δεδομένες τις πολιτικές επιλογές που πρυτάνευσαν στην κατάρτιση του προϋπολογισμού, ο κύριος αμετάθετος στόχος είναι η πιστή τήρηση του.

Η φορολογική μεταρρύθμιση πρέπει να προχωρήσει, τονίζει το ΙΟΒΕ, στις κατευθύνσεις που έχουν τεθεί, παράλληλα, όμως, πρέπει να επισπευσθούν οι διαδικασίες αποτελεσματικότερου ελέγχου των δαπανών, απόφαση, η οποία εξαγγέλλεται μεν κάθε χρόνο, αλλά, όπως προκύπτει εκ των αποτελεσμάτων, δεν υλοποιείται.

Στην ίδια έκθεση σημειώνεται ότι, η σημασία των αλλαγών που επήλθαν μετά την παρέμβαση της Eurostat είναι πολύ μεγάλη, διότι αλλάζουν τον χαρακτήρα των προϋπολογισμών των τελευταίων ετών από πλεονασματικό σε ελλειμματικό και περιορίζουν τις δυνατότητες του προϋπολογισμού του 2003.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, το πρωτογενές έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης μειώνεται κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2003, ενώ για τη μείωση του χρέους απαιτούνται πλεονάσματα άνω του 6%.

Σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις των πραγματικών μεγεθών, η έκθεση αναφέρει πως παρά το γεγονός ότι το κλίμα επηρεάζεται από την αβεβαιότητα, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται το 2002 με ρυθμό βραδύτερο από τον προηγούμενο χρόνο, αισθητά, όμως, υψηλότερο από το μέσο όρο της ευρωζώνης.

Οι παράγοντες που τροφοδοτούν την άνοδο είναι η συνεχιζόμενη ταχεία άνοδος των επενδύσεων, αλλά και της κατανάλωσης, ενώ οι εξαγωγές παρουσιάζουν επιβράδυνση και το εξωτερικό ισοζύγιο είναι εξωτερικό.

Θετικό χαρακτηρίζεται, τέλος, το γεγονός ότι η άνοδος του ΑΕΠ στην Ελλάδα παραμένει σαφώς υψηλότερη από την αντίστοιχη της Ε.Ε. και η απόσταση περιορίζεται.