Αγορά ακινήτων: Γιατί μένει αναξιοποίητο ένα στα τρία σπίτια

Το υψηλό κόστος ανακατασκευής και τα κληρονομικά ζητήματα είναι οι δύο κύριοι παράγοντες που οδηγούν στη μη αξιοποίηση κενής κατοικίας, σύμφωνα με νέα ανάλυση της αγοράς κατοικίας.

Η έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό της Alpha Βnk από την εταιρεία QED5, ένα ελληνικό ινστιτούτο έρευνας αγοράς και κοινωνικής έρευνας, δείχνει ότι οι μη κατοικούμενες κατοικίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 35% των κανονικών κατοικιών στη χώρα το οποίο μπορεί να αναλυθεί περαιτέρω σε εξοχικές/ δευτερεύουσες (22,5% του συνόλου) και κενές κατοικίες (12% του συνόλου).

Τα προβλήματα της πολλαπλής ιδιοκτησίας

Σε μια προσπάθεια να διερευνηθούν οι αδυναμίες της προσφοράς κατοικιών δόθηκε έμφαση στην έρευνα στις κενές κατοικίες και στους λόγους μη διάθεσής τους στην αγορά.

Σε ερώτηση που τέθηκε σε ιδιοκτήτες κενών κατοικιών, σχετικά με τους λόγους για τους οποίους είναι αναξιοποίητο το ακίνητο, το 42% των ερωτηθέντων απάντησε ότι είναι το υψηλό κόστος ανακατασκευής ή ανακαίνισης.

Παράλληλα, το 21% επικαλέστηκε κληρονομικά ζητήματα και πολλαπλή ιδιοκτησία, δηλαδή περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν περισσότεροι του ενός ιδιοκτήτες που δεν καταλήγουν σε συμφωνία ως προς την εκμετάλλευση του ακινήτου.

«Επιπλέον, θετικά κρίνεται το γεγονός ότι ένας στους πέντε ερωτηθέντες δήλωσε πρόθεση να διαθέσει το ακίνητο στην αγορά μακροχρόνιας μίσθωσης στο άμεσο μέλλον, ενώ το 6% των ερωτηθέντων εξέφρασε πρόθεση διάθεσης του ακινήτου προς πώληση», τονίζεται στη μελέτη.

Στα συμπεράσματα σχετικά με τους λόγους για τους οποίους οφείλεται η στεγαστική κρίση της χώρας, η έρευνα αναφέρθηκε σε 5 παράγοντες: η προχωρημένη ηλικία του οικιστικού αποθέματος, το υψηλό ποσοστό κενών ακινήτων, το υψηλό κόστος στέγασης, ο συγκριτικά υψηλότερος βαθμός αστικοποίησης στην Ελλάδα και η μεγέθυνση της οικονομίας διαμοιρασμού την τελευταία δεκαετία.

Επίσης, γίνεται αναφορά στην κυβερνητική πολιτική όπου χρειάζεται αλλαγή κατεύθυνσης. «Τα μέτρα που υιοθετήθηκαν από την Κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια και αφορούν κυρίως στη διαχείριση της ζήτησης, συνέβαλαν στην άμβλυνση του προβλήματος, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίσουν τη βασική αιτία αυτού, δηλαδή την περιορισμένη προσφορά», υπογραμμίζει η έρευνα.

«Παρά τις πρόσφατες παρεμβάσεις πολιτικής για την ενίσχυση της προσφοράς στην αγορά κατοικίας, π.χ. η πρόσφατη πρωτοβουλία για την κοινωνική στέγαση, είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν περαιτέρω μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση», προσθέτει η ίδια.