Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στον αγωγό TAP – Trans-Adriatic Pipeline – ο οποίος όταν κατασκευασθεί θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Κασπίας μέσω Τουρκίας, Ελλάδας και Αλβανίας και υποθαλασσίως στην Νότιο Ιταλία.

Το εν λόγω έργο αποτελεί προϊόν ιδιωτικής πρωτοβουλίας με την κοινοπραξία που το προωθεί ν’ αποτελείται από τρεις σημαντικές ενεργειακές εταιρείες τριών διαφορετικών κρατών, δηλ. την Statoil, την κρατική εταιρεία πετρελαίων της Νορβηγίας, τη EON, τη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρισμού της Γερμανίας με ενδιαφέροντα και επενδύσεις στο χώρο των υδρογονανθράκων και την Ελβετική εταιρεία ηλεκτρισμού EGL.

Ο αγωγός TAP, η μελέτη του οποίου ξεκίνησε το 2004 από την EGL, η οποία και διαθέτει τις κατάλληλες προσβάσεις στην περιοχή, θα έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει 10.0 έως 20.0 δισ. κυβικά μέτρα αερίου το χρόνο. Βασικοί προμηθευτές του TAP θα είναι το Ιράν (με το οποίο η EGL έχει ήδη συμβόλαιο για την αγορά 5.0 BCM’s) και η περιοχή της Κασπίας, όπου η Statoil συμμετέχει με ένα ποσοστό 25% στο κοίτασμα αερίου Shah Deniz στο Αζερμπαϊτζάν, η παραγωγή από το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει το 2015/2016.
 
Λόγω του μεγέθους και εμπειρίας των εταιρειών που συμμετέχουν στην κοινοπραξία TAP και το σχετικά μικρό μήκος του αγωγού, το έργο, ο συνολικός προϋπολογισμός του οποίου εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 1.5 δισ. ευρώ, δεν αντιμετωπίζει ουδέν πρόβλημα στη χρηματοδότησή του, με αρκετές τράπεζες να ζητούν ήδη να εγγραφούν στον κατάλογο για το κοινοπρακτικό δάνειο (syndicated loan) που πρόκειται να συνάψει η κοινοπραξία.

Αξίζει ν’ αναφέρουμε ότι το συνολικό μήκος του αγωγού φθάνει τα 520 χλμ. και αφορά στη διαδρομή Νότια Ιταλία (Prindezi) – Αλβανία (την οποία θα διασχίζει ο αγωγός) τα Ελληνο-Αβλανικά σύνορα – Θεσσαλονίκη, όπου θα καταλήγει ο TAP.
 
Στη Θεσσαλονίκη ο TAP θα έρθει να δέσει με το ελληνικό σύστημα αγωγών και κυρίως με τον αγωγό που θα καταλήγει εκεί και θα προέρχεται από τα Ελληνο-Τουρκικά σύνορα (Κων/πολη – Κομοτηνή – Καβάλα – Θεσσαλονίκη).

Όπως παρατηρούν ειδικοί του χώρου, ο TAP πρόκειται για έναν εξαιρετικά ευφυή αγωγό, ο οποίος εκμεταλλεύεται το ήδη υπάρχον δίκτυο στην Τουρκία και στην Ελλάδα (π.χ. ο Ελληνο-Τουρκικός αγωγός είναι ήδη σε λειτουργία από το 2007) και τους αγωγούς που πρόκειται να κατασκευασθούν (π.χ. αγωγός Κομοτηνή – Θεσσαλονίκη).

Όμως, παρά τη μεγάλη οικονομική ισχύ και επιφάνεια των εμπλεκόμενων εταιρειών και την εξασφαλισμένη ποσότητα αερίου που θα μεταφέρει, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες το έργο φαίνεται ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα συνοχής, καθ’ ότι δεν έχουν ακόμη εξασφαλισθεί οι απαραίτητες άδειες για τη διέλευση του αγωγού μέσα από τις χώρες που θα διελθεί.

Στην περίπτωση της Ελλάδας σχετική αίτηση έχει υποβληθεί στη ΡΑΕ από τον Ιούνιο του 2008 και ακόμη εκκρεμεί η εξέτασή της, ενώ η νέα διοίκηση φαίνεται ότι ζήτησε επικαιροποίηση της αίτησης προκειμένου να την μελετήσει. Εν τω μεταξύ, δημιουργήθηκε και ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής του Συστήματος Φυσικού Αερίου, ο ΔΕΣΦΑ, ο οποίος εμπλέκεται και αυτός στην αξιολόγηση του έργου και άρα σχετική αίτηση πρέπει τώρα να υποβληθεί και σε αυτόν.