Οι επικεφαλής των μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη ζήτησαν από τους Ευρωπαίους ομολόγους τους να βρουν τρόπους ώστε να ενισχυθεί η ισχύς του EFSF. Στο τραπέζι έπεσαν και προτάσεις οι οποίες οδηγούν στη δημιουργία μιας δύναμης πυρός τρισεκατομμυρίων προκειμένου να σωθούν οι χώρες και οι τράπεζες της Γηραιάς Ηπείρου που βρίσκονται στη... γωνία.

Απαραίτητη προϋπόθεση, ωστόσο, είναι να εφαρμοστεί η απόφαση της 21ης Ιουλίου, κάτι που παραμένει ακόμα ζητούμενο για την Ευρώπη.

Όπως έγινε σαφές στις διαπραγματεύσεις και στις συζητήσεις που έγιναν, το βασικό πρόβλημα είναι ότι σε πολλά κράτη οι πολιτικοί συσχετισμοί είναι ικανοί να ανατρέψουν όλες τις τολμηρές προσπάθειες.

«Οι πολιτικοί έχουν επικεντρωθεί στους εσωτερικούς τους περιορισμούς και γι’ αυτό δεν έχουμε το αποτέλεσμα που χρειαζόμαστε», υποστήριξε ο κ. Antonio Borges, επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ. «Τη στιγμή που κρίσιμοι παίκτες δρουν με γνώμονα το ίδιο συμφέρον, το συλλογικό αποτέλεσμα που παράγεται είναι καταστροφικό», συμπλήρωσε.

«Η κατάσταση είναι πιο κρίσιμη απ’ ό,τι ήταν το 2008», έσπευσε να συμπληρώσει ο δισεκατομμυριούχος κ. George Soros. «Τότε οι απαραίτητοι θεσμοί για την αντιμετώπιση της κρίσης ήταν διαθέσιμοι. Τώρα που οι Ευρωπαίοι χρειάζονται ένα πανευρωπαϊκό υπουργείο Οικονομίας, ασχολούνται με ένα "έμβρυο" με τη μορφή ενός ταμείου 440 δισ. ευρώ».

Με το βλέμμα στραμμένο στο ελληνικό πρόβλημα ορισμένοι, όπως ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας κ. Τζ. Τρεμόντι, παραδέχτηκαν πως «ο χρόνος είναι λίγος και σπαταλήσαμε πολύ από αυτόν».

Βασικός άξονας των συζητήσεων, πάντως, ήταν το πώς η Ευρώπη θα καταφέρει να συγκεντρώσει κεφάλαια ικανά να χρηματοδοτήσουν τις χώρες αλλά και τις τράπεζες που θα αντιμετωπίσουν προβλήματα.

Οι επιλογές είναι να χρησιμοποιηθεί ο ισολογισμός της ΕΚΤ, που έχει τεράστιες δυνατότητες δανεισμού, αγοράζοντας και καλύπτοντας χρέος. Εναλλακτικά, το EFSF θα μπορούσε να προχωρήσει σε μόχλευση των κεφαλαίων του, προκειμένου να παίξει ανάλογο ρόλο.

Βασική στρατηγική είναι να δημιουργηθεί ένα τείχος προστασίας ώστε πιθανή ελληνική πτώχευση να μην προκαλέσει καταστροφικό ντόμινο, πρώτα στην Ευρώπη και μετά στον κόσμο.

Όλα τα σχέδια, όμως, πρέπει να πάρουν την ευλογία του Βερολίνου. Κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ. Σόιμπλε έσπευσε να υπογραμμίσει ότι «το EFSF μπορεί να κινηθεί μόνο μέσα στα νομικά πλαίσια που έχουν συμφωνηθεί». Ο κ. Jens Weidmann της Bundesbank υπενθύμισε ότι η μόχλευση των κεφαλαίων του EFSF είναι ουσιαστικά ενάντια στις συνθήκες της Ε.Ε.

Πιέσεις από τις ΗΠΑ, αρνήσεις από την Κίνα

Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών κ. Timothy Geithner επανέλαβε ότι η Ευρώπη πρέπει να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο ώστε σενάρια τραπεζικών καταρρεύσεων να βγουν από το κάδρο.

Εντύπωση όμως προκάλεσε η στάση των αναδυόμενων χωρών, οι οποίες εν πολλοίς βασίζονται στην Ευρώπη για τις εξαγωγές τους.

Από την πλευρά της Κίνας, με τα 3,2 τρισ. δολάρια ξένου συναλλάγματος, έγινε σαφές ότι η βοήθεια δεν είναι δεδομένη. «Δεν μπορούμε να πάμε απλώς και να σώσουμε κάποιον», υποστήριξε ο κ. Gao Xiqing, επικεφαλής της China Investment Corp. «Δεν είμαστε σωτήρες. Πρέπει να σώσουμε τους εαυτούς μας», συμπλήρωσε.