Η μόνιμη επωδός των εταίρων μας πως «θέλουμε την Ελλάδα στο ευρώ αρκεί να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της», κρατά ανοικτή την εκκρεμότητα μέχρι το τέλος του προγράμματος προσαρμογής. Αυτό διατηρεί πάντα πολύ υψηλά τον νομισματικό και επενδυτικό κίνδυνο της χώρας. Αποτρέπει τις επενδύσεις, ενθαρρύνει την αποεπένδυση, δυσκολεύει τη συγκρότηση μιας καλής αγοράς για τις ιδιωτικοποιήσεις, δήλωσε ο Ε. Βενιζέλος στο Συνέδριο της International Herald Tribume.

"Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που άρχισε τον Μάρτιο - Απρίλιο δεν έχει ολοκληρωθεί. Αντί να υποβοηθηθεί η ρευστότητα, όπως προβλέπει η υφιστάμενη δανειακή Σύμβαση, το κόστος δανεισμού έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω της απόφασης της ΕΚΤ να μειώσει ουσιαστικά την έκθεση της στην Ελλάδα, μεταφέροντας τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών στον μηχανισμό ELA. Της ΤτΕ.

Η ρευστότητα παραμένει το μεγάλο θέμα. Η πιστωτική επέκταση είναι αρνητική και αφορά μόνο ρυθμίσεις παλαιών δανείων. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια όλων των κατηγοριών αυξάνονται με ταχύ ρυθμό", υπογράμμισε ο κ. Βενιζέλος.

"Η πραγματική οικονομία έχει φτάσει στα όρια της αντοχής της σε πολλούς κλάδους.

Η Ελλάδα καλύπτει το 3% του χρέους και το 2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Είναι πολύ μικρό μέρος του συνολικού ευρωπαϊκού προβλήματος. Είναι ζήτημα αυτοπροστασίας, διορατικότητας και αξιοπιστίας για την ευρωζώνη το να λύσει το ελληνικό ζήτημα. Όχι κάνοντας χάρες, αλλά διαμορφώνοντας ένα εφαρμόσιμο κι βιώσιμο πλαίσιο που στέλνει θετικά μηνύματα και στην κοινωνία και στην αγορά.

Η Ελλάδα υφίσταται περισσότερο από κάθε άλλη χώρα τις συνέπειες μιας σκληρής προκυκλικής πολιτικής μεγάλης και γρήγορης μείωσης ελλειμμάτων, ενώ υπάρχει πολυετής σωρευτική ύφεση που θα φτάσει το 26 % στο τέλος της προσαρμογής, με ανεργία ήδη στο 24% και για τις νέες ηλικίες στο 55%.

Η Ελλάδα υπό αυτές τις συνθήκες κατάφερε μια πρωτοφανή ιστορικά δημοσιονομική προσαρμογή που σε όρους πρωτογενούς ελλείμματος ξεπερνά τις 12 μονάδες του ΑΕΠ σε δυόμιση χρόνια. Το κυκλικά προσαρμοσμένο πρωτογενές έλλειμμα έχει μηδενιστεί. Ελήφθησαν όμως ήδη δημοσιονομικά μέτρα 25 % του ΑΕΠ", δήλωσε ο Ε. Βενιζέλος.

"Οι διαρθρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό είναι πολύ μεγάλες. Το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκε αισθητά. Η ανταγωνιστικότητα βελτιώθηκε επίσης κατά τα δυο τρίτα από την άποψη αυτή .

Οι τιμές όμως ανθίστανται και άλλοι συντελεστές του κόστους παραγωγής ,όπως η ενέργεια, παραμένουν ακριβοί λόγω αγκυλώσεων, αλλά και υψηλής φορολογίας που οφείλεται στη πίεση για γρήγορη δημοσιονομική προσαρμογή.

Το να εστιάζεται συνεπώς και πάλι η συζήτηση στις εργασιακές σχέσεις και το κόστος εργασίας είναι μια εμμονή που δεν βλέπει τα πραγματικά προβλήματα ανταγωνιστικότητάς τους. Η δέσμη πάντως εργατικών μέτρων του Μαρτίου δεν μείωσε την ανεργία. Ίσως να συγκρατεί κάπως τους ρυθμούς αύξησης. Αλλά πάντως η ανεργία αυξήθηκε, συμπλήρωσε ο κ. Βενιζέλος. 

Οπως ανέφερε ο ίδιος "η Ελλάδα δεν είναι τριτοκοσμική χώρα. Είναι μέλος της Ευρωζώνης και εντεταγμένη σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής αλλά είναι πρωτίστως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ισχύει άρα το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν θα διασφαλισθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας εκτός ευρωπαϊκών προδιαγραφών και εκτός της συλλογικής αυτονομία των κοινωνικών εταίρων.

Τα αρνητικά στερεότυπα για την Ελλάδα που αναπαράγονται διεθνώς αδικούν τις θυσίες του λαού μας και υπονομεύουν την ευρωζώνη συνολικά, όχι μόνο την Ελλάδα.

Η κοινωνία νοιώθει ανασφαλής. Η συνοχή της έχει διαρραγεί. Ο κίνδυνος του εκφασισμού μεγάλων στρωμάτων είναι πρόδηλος. Στο δημόσιο βίο κυριαρχεί η καχυποψία, η συνωμοσιολογία, η δημαγωγία, η ισοπέδωση.

Το ΠΑΣΟΚ σήκωσε μόνο του το βάρος της διαχείρισης της κρίσης έως το σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν θέλω να θυμηθώ σήμερα την καμπύλη της στάσης άλλων κομμάτων.

Τώρα μάλιστα φτάσαμε στο σημείο κάποιοι να λένε στο ΠΑΣΟΚ ότι δεν δικαιούται καν να καταλαβαίνει και να λέει, όπως έχει καθήκον ,τι συμβαίνει στην Ευρώπη και τι πρέπει να κάνει η χώρα για να σταματήσει οριστικά η ανακύκλωση της εκκρεμότητας που σκοτώνει την πραγματική οικονομία.

Πριν τις εκλογές μας ασκούσαν κριτική με πάθος από σκοπιά αντιμνημονιακή, τώρα μας ασκούν κάποιοι -με ανιστόρητο και αφελή τρόπο - και κριτική από σκοπιά φιλομνημονιακή, ενώ εμείς απλώς λέμε με υπεύθυνο και ολοκληρωμένο τρόπο ποια είναι η πρόταση εξόδου από την κρίση, με την Ελλάδα πραγματικά μέσα στο ευρώ.

Περιορίζομαι σε αυτές τις σύντομες αναφορές, γιατί η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα".

Στηρίζουμε την κυβέρνηση

"Στηρίζουμε σθεναρά και ουσιαστικά την κυβέρνηση στην προσπάθεια της.

Θέλουμε να υπάρχει πάντα ένα στέρεο εθνικό μέτωπο και μας λυπεί η άγονη και αντιφατική στάση της αντιπολίτευσης που διαλέγει να οχυρωθεί πίσω από την ευθύνη που έχει θεσμικά η εκάστοτε κυβέρνηση για την διαχείριση της κρίσης.

Εμείς θέλουμε περισσότερο από όλους την επιτυχία αυτής της κυβέρνησης. Η αλλαγή του κλίματος και η πραγματική προοπτική εξόδου από την κρίση θα είναι δικαίωση των προσπαθειών και του τεράστιου πολιτικού και συναισθηματικού κόστους που καταβάλαμε και συνεχίζουμε να καταβάλλουμε ως παράταξη και ως ομάδα ανθρώπων.

Προσωπικά έκανα και κάνω μια τεράστια προσπάθεια μπαίνοντας τον Ιούνιο του 2011 και μένοντας στη φωτιά της κρίσης για λόγους Εθνικού και παραταξιακού καθήκοντος.
Με αυτήν την αίσθηση καθήκοντος θα κινηθεί και τώρα το ΠΑΣΟΚ. Θέλουμε όμως οι δύσκολες αποφάσεις, με το τεράστιο κόστος τους, να έχουν τουλάχιστον εθνικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό αντίκρισμα. Να βγάλουν πράγματι τη χώρα από τη κρίση, την ύφεση, την απαισιοδοξία.

Υπάρχει κανείς που διαφωνεί με την προσέγγιση αυτή; Ελπίζω όχι", συμπλήρωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ..

"Το ΠΑΣΟΚ σηκώνει και μετά τις εκλογές ένα τεράστιο βάρος ευθύνης στο όνομα του Εθνικού συμφέροντος, με στόχο η Ελλάδα να ξαναγίνει ουσιαστικά ισότιμη μέσα στην Ευρώπη και η ελληνική κοινωνία να ξαναβρεί τη συνοχή, την αισιοδοξία και την προοπτική της. Ο τόπος χρειάζεται τις προτάσεις, την εμπειρία, τις διεθνείς επαφές του ΠΑΣΟΚ. Όχι λόγω παρελθόντος, αλλά λόγω της σημασίας που έχει για το μέλλον η θέση της σύγχρονης ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

Ο ελληνικός λαός περιμένει από κάπου να πιαστεί. Θέλει προοπτική, περιμένει να δει κάποιο φως στον ορίζοντα. Άλλωστε δεν υπάρχει άλλος δρόμος ρεαλιστικός και ασφαλής. Δεν υπάρχει εναλλακτική Ευρωπαϊκή Πολιτική πέραν της συμβολής των ευρωπαίων σοσιαλιστών και της συνεργασίας των χωρών του εν ευρεία έννοια ευρωπαϊκού Νότου που ζουν την ίδια εμπειρία με διάφορα φάσης και αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα απλώς προηγείται χρονικά και δεν είναι ο αποσυνάγωγος της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Πρέπει συνεπώς η παρατεταμένη εκκρεμότητα των συζητήσεων με την τρόικα να κλείσει το ταχύτερο και η περιβόητη δόση των 31.5 δις να εκταμιευθεί εγκαίρως και πλήρως. Οι συζητήσεις όμως δεν πρέπει να κλείσουν όσο –όσο και όπως – όπως.

Η καθυστέρηση λειτουργεί εξαιρετικά αρνητικά για την πραγματική οικονομία, τις επιχειρήσεις, τις προοπτικές των ανέργων, την ασφάλεια των εργαζομένων. Λειτουργεί αρνητικά για τη διεθνή εικόνα της χώρας, για την προοπτική επενδύσεων και το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Η καθυστέρηση εντείνει τις ταμειακές πιέσεις και μειώνει την ισχύ της μακροοικονομικής λογικής.

Χωρίς όμως ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο οριστικής εξόδου από την κρίση, δεν θα αλλάξει η υπάρχουσα κατάσταση. Μέσα στο ολοκληρωμένο αυτό πλαίσιο το πακέτο των δημοσιονομικών μέτρων πρέπει επιτέλους να οριστικοποιηθεί ως προς το συνολικό του ύψος και ως προς την κατανομή σε δυο μεγάλες κατηγορίες: αφενός μεν μισθοί, συντάξεις και επιδόματα, αφετέρου δε δαπάνες σχετικές με τη λειτουργία του κράτους.

Μόνο έτσι μπορεί να διασφαλισθεί στο εσωτερικό της πρώτης κατηγορίας ο μη οριζόντιος, ο αναλογικός χαρακτήρας της συνεισφοράς κάθε ομάδας πολιτών. Λαμβανομένων υπόψη και των έως τώρα θυσιών. Το ίδιο κριτήριο ισχύει και για τα φορολογικού χαρακτήρα μέτρα που αυξάνουν τα έσοδα. Δεν μπορεί προφανώς τα επιμέρους μέτρα να είναι εξοντωτικά, ισοπεδωτικά ή εκτός της πραγματικότητας της αγοράς.

Η συμφωνία για την παράταση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής πρέπει να επιτρέψει την κατανομή των μέτρων στο εσωτερικό της περιόδου, έτσι ώστε να μη ανατροφοδοτείται η ύφεση. Άλλο είναι όμως η πραγματική παράταση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής, που προβλέπεται στην υφιστάμενη δανειακή Σύμβαση και άλλο οι διευθετήσεις που είναι αναγκαίες για την περίοδο μετά το πρόγραμμα και έως την επάνοδο της Ελλάδας στις αγορές, με βάση τις λήξεις ομολόγων ή δανειακές υποχρεώσεις της χώρας έναντι των θεσμικών της εταίρων.

Κάποιοι από τους διεθνείς συνομιλητές μας κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τη διάφορα και ονομάζουν παράταση τους διακανονισμούς για τη μετά την προσαρμογή περίοδο.

Η ουσιαστική παράταση θα επιτρέψει να λειτουργήσει μια πραγματική ρήτρα αντικατάστασης, όχι ως απειλή για περισσότερα μέτρα τέτοιου είδους μέχρι το τέλος του 2016.

Έχουμε συμφωνήσει στο εσωτερικό της κυβερνητικής συνεργασίας πως είναι αναγκαίο να μπορούμε να διαβεβαιώσουμε τον ελληνικό λαό ότι αυτό είναι πράγματι το τελευταίο πακέτο δημοσιονομικών μέτρων τέτοιου είδους.

Και βέβαια είναι ζωτικής σημασίας να παρουσιαστούν ταυτοχρόνως δυο αξιόπιστα αντίρροπα πακέτα: ένα κοινωνικό με αιχμή την απόλυτη φτώχεια και την ανεργία των νέων με πλήρη αξιοποίηση των πόρων του κοινωνικού ταμείου και ένα αναπτυξιακό με αιχμή την άμεση και πλήρη αξιοποίηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων, των δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής Τράπεζας επενδύσεων και συγκεκριμένων και πρακτικών διμερών πρωτοβουλιών με χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία.

Είμαστε φυσικά αποφασισμένοι να συμβάλουμε στην προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και όλων των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται τη στήριξη της κοινωνίας στο όνομα του γενικού συμφέροντος, εναντίον κάθε συντεχνιακής λογικής και κάθε αδράνειας.

Αυτές είναι άλλωστε οι βασικές δημοσιονομικές και διαρθρωτικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου Εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης που ξεκινά από το νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο και φτάνει στην ριζική αλλαγή του κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης, την ολική αναθεώρηση του Συντάγματος και την αλλαγή των όρων διεξαγωγής του πολιτικού ανταγωνισμού όχι στη βάση του παλιού και μη υπάρχοντος πλέον δικομματισμού, αλλά μιας νέας κουλτούρας συνεργασίας.

Αν όμως δεν κλείσουν οι θεμελιώδεις εκκρεμότητες και δεν σταλεί καθαρό μήνυμα για την αλλαγή της κατάστασης και τη δραστική μείωση του λεγομένου ελληνικού ρίσκου τόσο προς την ελληνική κοινωνία όσο και προς τις διεθνείς αγορές, όλα τα άλλα θα θεωρούνται απλώς λόγια".