Την μείωση της ανεργίας το γ’ τρίμηνο του 2004 κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους, επισημαίνει με δήλωσή του ο υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος, προκαλώντας την αντίδραση της ΓΣΕΕ, η οποία αποδίδει την υποχώρηση σε αλλαγή μεθοδολογίας της μέτρησης.

Ειδικότερα, ο υφυπουργός επεσήμανε ότι η ανεργία αποτελεί ακόμα ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας. Το ποσοστό της παραμένει σε υψηλά επίπεδα και σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ ανέρχεται σε 10,1% το τρίτο τρίμηνο του 2004, έναντι 8,8% του μέσου όρου της Ευρωζώνης.

Παρά ταύτα μόνο ο δείκτης ανεργίας δεν δείχνει την πλήρη εικόνα και αξίζει να εστιάσουμε την προσοχή μας στην διαχρονική του εξέλιξη, σημείωσε ο κ. Γιακουμάτος.

Ο υφυπουργός επεσήμανε ότι μέσα σε μόλις ένα εξάμηνο από την ανάληψη της εξουσίας από την Νέα Δημοκρατία το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε δραματικά. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ σύμφωνα με τα οποία το πρώτο τρίμηνο του 2004 ο δείκτης ανεργίας ήταν 11,3%, πέφτοντας σε 10,1% στο τρίτο τρίμηνο του 2004.

Το σημαντικό αυτό επίτευγμα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα εάν το συγκρίνουμε με τις αντίστοιχες μεταβολές του ποσοστού ανεργίας των ”ισχυρών οικονομιών” της Ευρώπης, σημείωσε ο υφυπουργός.

Σύμφωνα με τα υφιστάμενα επίσημα στοιχεία της Eurostat από τον Ιανουάριο του 2004 έως τον Ιανουάριο του 2005 ο μέσος όρος του ποσοστού ανεργίας στις χώρες της Ευρωζώνης μειώθηκε κατά μόλις 0,1% τη στιγμή που στη χώρα μας – και μάλιστα με βάση σύγκρισης τον τριμηνιαίο μέσο όρο της ΕΣΥΕ - από 11,3% που ήταν το πρώτο τρίμηνο του 2004 έπεσε σταδιακά σε 10,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2004 και στο 10,1% το τρίτο τρίμηνο του 2004.



Αυτή η μείωση κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες σε διάστημα λιγότερο από ένα έτος αποδεικνύει την άμεση αποτελεσματικότητα που είχαν οι ενέργειες της ηγεσίας του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας στην τόνωση της απασχόλησης, τόνισε ο κ. Γιανουμάτος.

Ο υφυπουργός συνεχίζοντας τόνισε, ότι το ρεκόρ αυτό αποτελεί και δείγμα της ταχύτερης προσαρμογής της χώρας μας στους στόχους της Λισσαβώνας ως προς την Απασχόληση, τη στιγμή που άλλες ”παραδοσιακά ισχυρές οικονομίες” απομακρύνονται. Αυτό αποδεικνύεται και πάλι από τα στοιχεία της Eurostat όπου παρατηρείται ότι στο διάστημα Ιανουαρίου 2004 – Ιανουαρίου 2005 τα ποσοστά ανεργίας αυξήθηκαν στο Λουξεμβούργο, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο και στην Γερμανία, ενώ δεν σημείωσαν καμία μεταβολή ή βελτίωση στην Αυστρία, την Σουηδία και στη Γαλλία.

O υφυπουργός, καταλήγοντας επεσήμανε ότι κανείς δεν μπορεί να μιλά για έλλειψη μέτρων πολιτικής ή αδράνεια σε σχέση με την τόνωση της αγοράς εργασίας, τη στιγμή που τα αποτελέσματα αποδεικνύουν το αντίθετο και μάλιστα οι στοχευμένες δράσεις του Υπουργείου Απασχόλησης σε συνδυασμό με την ”φυγή προς τα εμπρός” του Ο.Α.Ε.Δ. αναμένεται να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο τις επιδώσεις της Ελλάδας στον τομέα της Απασχόλησης.

Τι απαντά η ΓΣΕΕ

Την ώρα που η ελληνική κοινωνία και οι εργαζόμενοι βιώνουν, με τις καθημερινές απολύσεις, τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κυβέρνηση και ο Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ.Γ.Γιακουμάτος ”βλέπει” μείωση της ανεργίας.

Από 11,3% το πρώτο τρίμηνο του 2004 (με αλλαγή μεθοδολογίας της μέτρησης) σε 10,1% το τρίτο τρίμηνο του 2004. Θαύμα!!

Πέρα από τις λογιστικές αλχημείες, ας απαντήσει η Κυβέρνηση πώς οι 488.000 άνεργοι τον Σεπτέμβριο 2004 έγιναν 527.000 τον Δεκέμβριο 2004.

Δυστυχώς για την Κυβέρνηση, τα ποσοστά ανεργίας αυξάνονται δραματικά (και αυτό θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες μετρήσεις), όπως αυξάνει και η ακρίβεια και τα φορολογικά βάρη, αλλά και η μονόπλευρη λιτότητα.



Αυτό που απαιτούν οι εργαζόμενοι είναι επενδύσεις, και ενεργητικές πολιτικές για την ανάπτυξη, την απασχόληση και την πραγματική μείωση της ανεργίας και την προστασία των ανέργων.

Η πιο σκληρή κοινωνική αδικία που είναι η ανεργία, δυστυχώς δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και διαπιστώσεις, αλλά με ολοκληρωμένες κυβερνητικές πολιτικές που τέτοιες δεν βλέπουμε. Οι όποιες αριθμητικές ωραιοποιήσεις δεν ξεγελούν κανέναν πια.