Σε ελεγχόμενη μείωση του ιχθυοπληθυσμού της και σταδιακή απαξίωση οδεύει η Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες καθώς τρεις μήνες μετά την υποβολή αιτήματος υπαγωγής στο άρθρο 99 η υπόθεση δεν έχει ακόμη εκδικαστεί, ενώ καμία κινητικότητα δεν παρατηρείται και ως προς το σχέδιο διάσωσής της.

Η κατάρρευση της ΕΛΛΙΧΘ και η αίτηση υπαγωγής της στο άρθρο 99 σήμανε μια πρωτοφανή επιχείρηση ανασκουμπώματος στον κλάδο. Οι μεγάλοι όμιλοι (Νηρεύς, Σελόντα, Δίας) και οι τράπεζες συμφώνησαν να περιοριστεί η προσφορά ψαριών από την ΕΛΛΙΧΘ για να ανασάνουν οι τιμές και η εταιρία στα χέρια πια των πιστωτών της υπέβαλε αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99 (συνδιαλλαγή με τους πιστωτές).

Ο περιορισμός της προσφοράς από την ΕΛΛΙΧΘ, σε συνδυασμό με τα προβλήματα μεγάλης τουρκικής εταιρίας του κλάδου και τη μείωση της παραγωγής ισπανικών επιχειρήσεων, συνέβαλε στην άνοδο της τιμής της τσιπούρας κατά περίπου 1 ευρώ το κιλό.

Νηρεύς, Σελόντα και Δίας υπέβαλαν ένα νέο 5 ετές (2009 - 2013) επιχειρησιακό πλάνο για την ΕΛΛΙΧΘ. Αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, προβλέπει κεφαλαιοποίηση του 25% των δανείων της, διαγραφή ως και 40% των υποχρεώσεών της προς λοιπούς πιστωτές και ρύθμιση του υπόλοιπου του δανεισμού σε μακροχρόνιο ορίζοντα. Για την άμεση λειτουργία της εταιρίας προβλέπεται κεφάλαιο κίνησης της τάξης των 12 εκατ. ευρώ.

Με αυτό τοα σχέδιο δεν συναινεί η Αγροτική Τράπεζα, καθώς διαθέτει ισχυρές εξασφαλίσεις για τα δάνειά της, έχοντας ενέχυρο επί του ιχθυοπληθυσμού της ΕΛΛΙΧΘ. Παρότι, δε, έχει παρέλθει τρίμηνο από την υποβολή αίτησης υπαγωγής της εταιρίας στο άρθρο 99, απόφαση δεν έχει βγει.

Το αδιέξοδο ως προς την τύχη της ΕΛΛΙΧΘ δείχνει να βολεύει. Η παραγωγή της σταδιακά μειώνεται και οι πωλήσεις περιορίστηκαν στους 200 - 250 τόνους την εβδομάδα, με το 85% να κατευθύνεται στο εξωτερικό και τα έσοδα από αυτές κατευθύνονται για αγορά ιχθυοτροφών.

Η εταιρία χωρίς κεφάλαιο κίνησης δεν θα μπορεί από τον Ιούνιο να αγοράσει γόνο για να αντικαταστήσει τις ψαριές της που σταδιακά μειώνονται. Αυτή η εξέλιξη μειώνει, βέβαια, την αξία της και την αξία των ενεχύρων της ΑΤΕ, μια και οι υπόλοιπες τράπεζες έχουν προσημειώσει ακίνητα και εγκαταστάσεις.

"Αν βγει από τη μέση με ελεγχόμενη προσφορά το τονάζ των 12 χιλ. τόνων της ΕΛΛΙΧΘ, τότε οι υπόλοιποι όμιλοι θα μειώσουν την παραγωγή τους για τη διετία 2009 - 2010 σε χαμηλότερα επίπεδα από το 30% που υπολογίζουν σήμερα", αναφέρει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος. Αν όμως μέχρι τότε η ΕΛΛΙΧΘ πουληθεί, η εικόνα θα αλλάξει άρδην.

Με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις άνω των 10 εκατ. ευρώ και με επισφαλείς απαιτήσεις που στο τέλος του 2008 μπορεί να έχουν φτάσει και στα 20 εκατ. ευρώ, η εταιρία δεν δείχνει να μπορεί να σωθεί αν δεν μπει φρέσκο χρήμα. Ο μακροπρόθεσμος δανεισμός της στις 30/9 ανερχόταν σε 10,6 εκατ. ευρώ και ο βραχυπρόθεσμος σε 38,59 εκατ. ευρώ.

Οι τράπεζες έχουν εγγράψει υποθήκες 15,6 εκατ. ευρώ επί των ακινήτων της και 8 εκατ. ευρώ επί του ιχθυοπληθυσμού της (ΑΤΕ), εξασφαλίζονται δηλαδή για το σχεδόν 50% των χορηγήσεών τους. Έχοντας, δε, χορηγήσει δάνεια άνω των 400 εκατ. ευρώ στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του κλάδου, δεν θα είχαν πρόβλημα να γράψουν τη ζημιά από την ΕΛΛΙΧΘ αν πρέπει να σωθούν οι υπόλοιπες εταιρίες.

Σημειώνεται ότι η ΕΛΛΙΧΘ από την άνοιξη έως και τον Οκτώβριο του 2008 υπήρξε ο μεγάλος ασθενής αλλά και το βαρίδι της εγχώριας βιομηχανίας παραγωγής ψαριών. Υπό την πίεση εξεύρεσης άμεσης ρευστότητας και ακάλυπτων επιταγών πουλούσε όσο-όσο την παραγωγή της ρίχνοντας τις τιμές της τσιπούρας και στα 2 ευρώ το κιλό.

Η κατάσταση είχε χτυπήσει κόκκινο και για τις υπόλοιπες μεγάλες εταιρίες του κλάδου. Η Νηρεύς περιόρισε τις πωλήσεις τσιπούρας προκειμένου να μειώσει τις ζημίες της, ενώ τα μεγέθη της Σελόντα επιδεινώθηκαν, με αποτέλεσμα στο εννεάμηνο να εμφανίσει αρνητικές ταμειακές ροές 52 εκατ. ευρώ.