Θέματα σχετικά με την πληροφόρηση σε ζητήματα Δικαίου και Δεοντολογίας, που διέπουν τη λειτουργία του διαδικτύου απασχολούν το 6ο Διεθνές Συνέδριο Πληροφορικής ICIL 2014, που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή διακεκριμένων εισηγητών από τον ελληνικό και το διεθνή χώρο.

Συνδιοργανωτές του συνεδρίου είναι το Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (Επιστημονική Ομάδα Δικαίου Πληροφορικής - ITLaw Team), το Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, η Ερευνητική Ομάδα “Πληροφορία: Ιστορία, Ρύθμιση και Πολιτισμός” του Ιονίου Πανεπιστημίου και η Διεθνής Επιστημονική Εταιρεία "International Society for Ethics and Information Technology (INSEIT)".

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η αναπληρώτρια καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας, Ελένη Ρεθυμνιωτάκη, η οποία ανέπτυξε το θέμα της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης μετά την κρίση, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση δεν είναι απλά ένας προχωρημένος τεχνολογικά τρόπος διακυβέρνησης, αλλά ενσωματώνει μία νέα αντιπροσώπευση της σχέσης ανάμεσα στη διοίκηση και τους πολίτες, που είναι μία διοίκηση, η οποία στηρίζεται στη γνώση και είναι ανοιχτή στην αγορά και στην κοινωνία των πολιτών.

Στην παρέμβασή της η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Λίλιαν Μήτρου, τόνισε ότι υφίσταται ανάγκη για την ένταξη μεταδεδομένων στον χρόνο έναρξης ισχύος της νομοθεσίας, αν θέλουμε να έχουμε στο μέλλον ένα περισσότερο ευφυές νομικό σύστημα ανάκτησης της πληροφορίας.

Ο αναπληρωτής καθηγητής της Νομικής στο ΑΠΘ, Ιωάννης Ιγγλεζάκης παρουσίασε τις αντικρουόμενες απόψεις που υπάρχουν σχετικά με το "δικαίωμα στη λήθη", το οποίο εισάγεται με το σχέδιο πρότασης το οποίο κατατέθηκε στο πλαίσιο του Κανονισμού Προστασίας Γενικών Δεδομένων του 2012.

Οι επικριτές της ρύθμισης, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αμφισβητούν την αναγκαιότητά της και εκφράζουν την άποψη ότι αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη απειλή στην ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο τα επόμενα χρόνια, ενώ η αρμόδια επίτροπος για θέματα δικαιοσύνης και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βίβιαν Ρέντινγκ υποστηρίζει ότι αποτελεί μία μετριοπαθή επέκταση του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικότητας.

Σε κάθε περίπτωση υπάρχει συναίνεση ότι το “δικαίωμα στη λήθη” δε μπορεί να οδηγήσει στη διαγραφή της ιστορίας και να μετατρέψει τη σύγχρονη κοινωνία σε μία “κοινωνία λωτοφάγων”, ούτε να λειτουργήσει ως πρόσχημα για την επιβολή λογοκρισίας στον κυβερνοχώρο, στον αντίποδα, όμως, η επίκληση της ελευθερίας έκφρασης δε μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για τη διατήρηση της απόλυτης ψηφιακής μνήμης.

Σύμφωνα με τον κ. Ιγγλεζάκη το ζήτημα πρέπει να αντιμετωπιστεί νομοθετικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση στη διαδικασία της μεταρρύθμισης της προστασίας δεδομένων. Την ανάγκη αυτή, όπως είπε, επιβεβαιώνουν τα ανοιχτά ζητήματα που προκύπτουν από την ανάλυση πρόσφατης απόφασης του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, που υποχρεώνει την Google να διαγράφει συνδέσμους που οδηγούν σε πληροφορίες και προσωπικά δεδομένα, τα οποία δεν ισχύουν πλέον ή δεν αφορούν κανέναν παρά μόνο τον συγκεκριμένο άνθρωπο, στον οποίο αναφέρονται.