Του Λάμπρου Ροϊλού,
(Συντ. δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω-συγγραφέας-ερευνητής)


Το σημείο τήξης του χάλυβα (ατσαλιού) είναι οι 1371 βαθμοί Κελσίου. Πριν φτάσει εκεί τον σφυρηλατείς ώστε να του δώσεις το σχήμα που θέλεις. Αν τον θερμάνεις περισσότερο θα λιώσει, ενώ αν τον βγάλεις από τη φωτιά και τον αφήσεις θα γίνει ένα ακατέργαστο άθραυστο ατσάλι.

Μετά τις 2 επιτυχείς δοκιμές του βορειοκορεατικού διηπειρωτικού πυραύλου (ICBM) της 4 και 28-7-17 οι σχέσεις ΗΠΑ-Β. Κορέας σε συνάρτηση με το πυρηνικό της πρόγραμμα πλησίασαν το σημείο τήξης.

Η πρόοδος αυτή της Β. Κορέας ήταν μια παγερή έκπληξη για τις ΗΠΑ που την αντιμετώπισαν με αμηχανία, πράγμα που αντανακλά και η δήλωση του Τραμπ «μα δεν έχει με τίποτα άλλο να ασχοληθεί αυτός ο άνθρωπος».

Η δημιουργία και δοκιμή ενός διηπειρωτικού πυραύλου (μαζί με την αναμενόμενη 6η πυρηνική δοκιμή) από την Β. Κορέα είχε τεθεί από τις ΗΠΑ σαν κόκκινη γραμμή και δεν την περίμεναν πριν τουλάχιστον από το 2020.

Το 1999 είχαν πέσει πάλι έξω για τον αριθμό των πυρηνικών βομβών που θα είχε στη διάθεσή της σήμερα η Β. Κορέα. Ο λόγος είναι ότι οι πληροφορίες που έχουν βασίζονται κυρίως από δορυφορικές λήψεις και κυβερνοεπιθέσεις και όχι από διεισδύσεις στο ανθρώπινο δυναμικό της διοίκησης της.

Είχε προηγηθεί η απειλητική ρητορική Αμερικανών αξιωματούχων κατά του καθεστώτος της Πιονιάνγκ, η επίδειξη δύναμης με τον προ μηνών βομβαρδισμό με πυραύλους του Συριακού στρατιωτικού αεροδρομίου, την χρήση της «μητέρας των βομβών» κατά υπογείου καταυλισμού στο Αφγανιστάν, την δοκιμή κατάρριψης διηπειρωτικού πυραύλου, σε συνδυασμό με τις ετήσιες στρατιωτικές και αεροπορικές ασκήσεις μεταξύ των αμερικανικών και νοτιοκορεατικών δυνάμεων που διεξάγονται στην περιοχή, καθώς και με την αποστολή «αρμάδας» με αεροπλανοφόρο.

Όλα αυτά έδειχναν την πρόθεση των Η.Π.Α. (αν χρειαστεί) να επαναλάβουν στρατιωτικό κτύπημα παρόμοιο με αυτό που έριξε το καθεστώς του Σαντάμ στο Ιράκ το 2003. Κτύπημα που χαρακτήρισαν τότε «προληπτικό» αφού απέβλεπε στην αποτροπή της εκ μέρους αυτού του δικτάτορα απειλής κατά της χώρας τους με πυρηνικά και χημικά όπλα (για τα οποία δημοσιοποιούσαν στοιχεία στον ΟΗΕ ότι είχε, αλλά δεν βρέθηκαν ποτέ).

Τα επίσημα Β. Κορεατικά μέσα ενημέρωσης είχαν τότε απαντήσει ότι «σε περίπτωση που εκτοξεύσουμε το υπέρ ισχυρό προληπτικό μας κτύπημα, όχι μόνον αυτό θα αφανίσει ολοκληρωτικά και άμεσα τις Αμερικανικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις εισβολής που ευρίσκονται στη Ν.Κορέα και στις γειτονικές περιοχές αλλά και την Αμερικανική ενδοχώρα και θα τις μετατρέψει σε στάχτη». (Επανειλημμένα η Β.Κορέα στο παρελθόν έχει απειλήσει να καταστρέψει την Ιαπωνία, Ν.Κορέα, τους 80.000 Αμερικανούς στρατιώτες που στρατοπεδεύουν σ’ αυτές καθώς και τις ίδιες τις Η.Π.Α., ενώ από το 1953 τυπικά ισχύει η κατάσταση πολέμου στην χερσόνησο και υπάρχει μόνο κατάπαυση πυρός).

Οι Αμερικανοί, εξ’ άλλου, την είχαν εντάξει (με το Ιράκ και Ιράν) στο «τρίγωνο του κακού». Το ερώτημα είναι θα επιχειρήσουν οι Η.Π.Α. και η Β.Κορέα σύμφωνα με τις απειλές τους τέτοιο προληπτικό χτύπημα;

Θα αγνοήσουν οι Η.Π.Α. την εκ πρώτης όψεως αντίθεσή της Ν. Κορέας και Ιαπωνίας σε μια τέτοια απόφαση, όταν ξέρουν ότι η στρατιωτική αντίδραση (με πυρηνικά, χημικά όπλα ή και συμβατικά) του αντιπάλου μπορεί να επιφέρει εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στην Σεούλ και μόνον, που απέχει μόλις 60 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Β.Κορέας (μιας πόλης που με την ευρύτερη γύρω περιοχή αριθμεί 25 εκατομμύρια κατοίκους), παρομοίως και στην Ιαπωνία;

Όταν μετά από ένα τέτοιο κτύπημα θα ήταν απρόβλεπτη η αντίδραση της Κίνας, που τουλάχιστον θα αποξενωνόταν από τις Η.Π.Α.; Χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί κτύπημα από μέρους της B.Κορέας; Όταν το ίδιο απρόβλεπτη θα ήταν και η αντίδραση της, όμορου με την Β. Κορέα, Ρωσίας;

Ενόψει των πιο πάνω, τυχόν προληπτικό κτύπημα των Η.Π.Α. για να έχει επιτυχία θα πρέπει να είναι σε τέτοια έκταση, ώστε ουσιαστικά να αφοπλίσει και να παραλύσει τις δυνατότητες της Β. Κορέας, αποτρέποντας μια ενδεχόμενη μελλοντική πυρηνική ή με χημικά επίθεση εκ μέρους της. Δεν μπορεί να είναι μια απλή επίδειξη δύναμης σαν τα πιο πάνω κτυπήματα στην Συρία και Αφγανιστάν.

Από την άλλη, η Β. Κορέα, που υστερεί σε στρατιωτικές δυνατότητες, θα πρέπει να επιφέρει, είτε πρώτη (αφού μιλάει για προληπτικό κτύπημα), είτε σαν απάντηση, όσο μεγαλύτερη ζημιά μπορεί να προκαλέσει, χρησιμοποιώντας ό,τι έχει και δεν έχει από πυρηνικά, συμβατικά και χημικά/βιολογικά όπλα που διατηρεί στην κατοχή της, αλλιώς δεν θα προλάβει να τα χρησιμοποιήσει.

Εάν λοιπόν, οι Ηνωμένες πολιτείες ενεργήσουν πρώτες θα πρέπει σύμφωνα με ειδικούς να χρησιμοποιήσουν 20-30 συμβατικές βόμβες (τύπου «μητέρας των βομβών» σαν αυτή που χρησιμοποίησαν στο Αφγανιστάν) και ενδεχομένως μερικές «μικρές» πυρηνικές βόμβες, προκειμένου να εξουδετερώσουν τις υπόγειες πυρηνικές και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Β. Κορέας, στοχεύοντας πρώτα και τον Κιμ Γιόγκ Ουν.

Πόσο όμως αποτελεσματικές μπορεί να είναι οι Η.Π.Α. σε αυτό; Όταν υπάρχουν ακόμα πολλά ερωτηματικά για τις ακριβείς δυνατότητες και τις τοποθεσίες των Β. Κορεατών, αφού οι πληροφορίες που συλλέγονται ως προελέχθη είναι κυρίως από δορυφόρους και κυβερνοεπιθέσεις;

Με τα πυραυλικά υποβρύχια στο πέλαγος και τους κινητούς εκτοξευτήρες τι θα κάνουν; Η περίπτωση του Ιράκ ήταν τελείως διαφορετική, εκεί είχαν τη δυνατότητα πρόσβασης σε συνεργάτες του Σαντάμ, κάποιους από τους οποίους πήραν με το μέρος τους και είχαν πληρέστερη εικόνα των δυνατοτήτων του και πώς να τον εξουδετερώσουν, αυτόν και το στρατό του.

Η χώρα εκείνη ήταν διχασμένη, με τους Σιίτες να αποτελούν το 60% και τους Κούρδους πολέμιους, ενώ η μειοψηφία των Σουνιτών ήταν στην εξουσία.

Το Ιράκ επιπλέον, όπως επιβεβαιώθηκε, (παρά το σε εξέλιξη πρόγραμμα) δεν είχε αναπτύξει ακόμα δυνατότητα χρήσης πυρηνικού όπλου, ενώ τα χημικά όπλα, που αποδεδειγμένα κατείχε, δεν μπόρεσε να τα χρησιμοποιήσει.

Επιπλέον, η ψυχολογία και οι αντιδράσεις των Ιρακινών δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτές του Κιμ Γιονγκ Ούν που, πέραν της ιδιαιτερότητας του ψυχονοητικού του και της ιδιότητάς του ως νεαρού, άπειρου αλλά παντοδύναμου στην χώρα του, στυγνού, αλαζόνα, μεγαλομανούς και φιλόδοξου δικτάτορα (με το δικαίωμα ζωής και θανάτου επί των πολιτών του).

Πέραν του ενστίκτου αυτοσυντήρησης του εαυτού του και του λαού του, έχει και τα χαρακτηριστικά της Ασιατικής φυλής του που θέτουν σε δεύτερη μοίρα την ζωή τους, κάτω από την τιμή και υπερηφάνεια, σε σημείο η φιλοσοφία τους να διακρίνεται από αυτοκτονικές τάσεις. (Βλ. πιλότους καμικάζι και το χαρακίρι σαν κατάληξη τιμητικών θανάτων. Έπρεπε να χρησιμοποιηθούν 2 ατομικές βόμβες για να πεισθούν οι Ιάπωνες να παραδοθούν, ενώ ήταν έτοιμοι να πεθάνουν μέχρις ενός πολεμώντας).

Σημειωτέον ότι κατά την κατοχή της Κορέας από τους Ιάπωνες(1910-1945), οι τελευταίοι συστηματικά προσπάθησαν να επιβάλουν και να εμφυσήσουν την νοοτροπία και τον κώδικα ζωής τους στους Κορεάτες.

Αυτά όλα, μαζί με τον Τραμπ εκτός από άπειρο, απρόβλεπτο, αντιφατικό και αμετροεπή να παρουσιάζεται λόγω και της θέσεως που κατέχει αλαζών και φιλόδοξος να επιλύσει με οποιοδήποτε μέσο χρονίζοντα διεθνή προβλήματα, συνθέτουν ένα πολύ επικίνδυνο κοκτέιλ που δεν θέλει να σκέπτεται κανείς πού θα μπορούσαν να οδηγήσουν την ανθρωπότητα.

Πλησιάζοντας, λοιπόν, το σημείο της τήξης που προαναφέραμε, ή θα σφυρηλατηθεί η σχέση της Β. Κορέας-ΗΠΑ, με την επιτυχία ενός ασφυκτικού διεθνούς εμπάργκο και κυρώσεων (με μια ουσιαστική συμμετοχή και Κίνας-Ρωσίας) σε σημείο οικονομικής εξόντωσης της Β. Κορέας, και παράλληλα με οικονομικά κίνητρα (αφού με το Ιράν αυτό απέδωσε), ή περνάμε στο επόμενο στάδιο όπου φτάνουμε στο σημείο τήξης με δύο εναλλακτικά ενδεχόμενα:

(1ο ενδεχόμενο:) Το πάγωμα της διαδικασίας «θέρμανσης», με κατάληξη μια ακατέργαστη ατσάλινη ΒΚορέα με πυρηνικά, προς την οποία η αντιμετώπιση των ΗΠΑ θα μπορούσε να γίνει διπλωματικά με σεβασμό και παροχή ασφάλειας (με την εγγύηση και της Κίνας) καθώς και κίνητρα προς αυτήν για την αλλαγή της επιθετικής της ψυχολογίας. Όπως άλλωστε αντιμετωπίστηκαν και αντιμετωπίζονται από τις ΗΠΑ αλλά πυρηνικά κράτη (σύμμαχοι και μη) όπως Ρωσία, Κίνα, Πακιστάν, Ινδία, Ισραήλ κ.λπ.. Στοχεύοντας μάλιστα στην πορεία και σε μια εκ των έσω μελλοντική αλλαγή καθεστώτος. Εξοπλίζοντας εν ανάγκη με πυρηνικά την Ιαπωνία και Ν.Κορέα.

(2ο ενδεχόμενο:) Να διαβούμε το σημείο τήξης και να περάσουμε σε ασύλληπτα καταστροφικά σενάρια, αφού ακόμα και ένας περιορισμένος πυρηνικός πόλεμος στην απομακρυσμένη αυτή περιοχή θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις, περιβαλλοντολογικές, οικονομικές και γεωπολιτικές για όλο τον κόσμο.
Ο πρόεδρος Τραμπ δεν θα είναι «μόνος στο σπίτι» τώρα, όπως όταν ευχήθηκε τηλεφωνικά στον Ερντογάν, αλλά όσο και εάν οι σύμβουλοι και αξιωματούχοι τον έχουν «μαζέψει» και «συνετίσει» θα υπάρχουν κάποιοι πολεμοκάπηλοι που δεν λείπουν ποτέ από τα επιτελεία των Η.Π.Α. και έχει σημασία πόσο τα λόγια τους ηχούν ωραία ή όχι στα αυτιά του προέδρου που αρέσκεται να δίνει άμεσες ριζοσπαστικές λύσεις.

Σε μια κατάσταση έντασης μεταξύ των δύο πλευρών, η διαδοχή γεγονότων και προκλήσεων μπορεί εύκολα να κλιμακωθεί και να καταστεί ανεξέλεγκτη, ώστε είτε από εγωισμό είτε από ατύχημα η σύρραξη να καταστεί αναπόφευκτη. Σε μια τέτοια περίπτωση τον τελευταίο λόγο για να «πατήσει το κουμπί» θα έχει ο πρόεδρος των Η.Π.Α., και ο Θεός να βάλει το χέρι Του…