«Ζητώ συγνώμη που σας έκρινα… Τώρα που έγινα κι εγώ μαμά, σας καταλαβαίνω»

Παλιότερα, πριν γίνουμε κι εμείς γονείς, νομίζαμε πως τα παιδιά είναι τα γλυκύτατα εκείνα πλάσματα που σκουντουφλάνε χαριτωμένα, χαμογελούν συνέχεια και θα τρέξουν στην αγκαλιά μας όποτε τους το ζητήσουμε. Οτιδήποτε άλλο, κατέστρεφε την τέλεια εικόνα που είχαμε στο μυαλό μας για την μητρότητα.

Όταν συναντούσαμε παιδάκια να κλαίνε γοερά από πείσμα ή να χτυπούν τα πόδια τους στο πάτωμα διεκδικώντας ένα παιχνίδι, αμέσως βγάζαμε το συμπέρασμα πως ήταν κακομαθημένα. Εάν, πάλι, ακούγαμε κάποια μαμά να υψώνει τον τόνο της φωνής της στο supermarket, την κοιτάγαμε σαν να ήταν η χειρότερη μητέρα στον κόσμο.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr