***Κάντε τη δική σας ερώτηση στην ειδικό, αν κάποιο πρόβλημα στη σχέση σας, σας απασχολεί!***
Γεια σας. Πριν πέντε χρόνια γνώρισα τον άντρα μου. Τότε, ήμουν οικονομικά ανεξάρτητη, είχα το διαμέρισμα, το αυτοκίνητο και την δουλειά μου. Όταν τον γνώρισα ήταν κάθε βραδύ έξω με την παρέα του να τα πίνουν. Σιγά σιγά άρχισε να κάθεται όλο και περισσότερο στο σπίτι, αλλά οπότε έβγαινε και γυρνούσε σπίτι είχαμε ομηρικούς καβγάδες. Πριν δυο χρόνια παντρευτήκαμε. Μας ενδιέφερε η δουλειά και το σπίτι μας. Πριν πέντε μήνες έμεινα έγκυος μετά από διάφορες δυσκολίες και άρχισαν πάλι οι καβγάδες. Δεν έχω χαρεί στιγμή την εγκυμοσύνη μου. Μέχρι που έφυγα για λίγες μέρες όταν μου είπε σε κατάσταση μέθης να φύγω από το σπίτι και ότι δεν ξέρει αν το παιδί είναι δικό του. Να σημειωθεί ότι δεν έχω πια φίλους, παρέες, δουλεύουμε μαζί, δεν πάω πουθενά χωρίς να ενημερωθεί κ οι παρέες του, μου έχουν κηρύξει πόλεμο, γιατί δεν τον αφήνω ανεξέλεγκτο να βγαίνει και να πίνει όσο γουστάρει. Οφείλω να ομολογήσω, όμως, ότι δεν μου λείπει τίποτα. Θα στερηθεί για μένα, αλλά δεν με ενδιαφέρει αυτό. Σκέφτομαι πλέον ότι δεν είναι περιβάλλον για μένα και το παιδί μου να ζήσουμε μαζί του και να πρέπει να φύγω. Λέω συνέχεια ότι δεν θα παραιτηθώ τόσο εύκολα, αλλά νιώθω ότι παλεύω μόνη μου πια. Αξίζει να κρατήσεις έναν γάμο για ένα παιδί και να ρισκάρεις την ψυχική σου υγεία; Όταν είμαστε μαζί με φέρνει σε ένα σημείο που δεν μπορώ να χειριστώ και θέλω να κάνω σε κάποιον από εμάς τους δυο κακό. Απλά δεν ξέρω τι να κάνω. Τον αγαπάω, αλλά ίσως να μην είναι αρκετό πια.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr