Στην προέφηβη κόρη μου: «Άραγε θυμάσαι όσα κάναμε μαζί;»

Κάθομαι δίπλα σου, στον καναπέ, και νιώθω πως μου λείπεις. Είσαι βουτηγμένη στα βιβλία σου ενώ το κινητό σου αναβοσβήνει κάθε τόσο και σε κάνει να γελάς. Δεν λες με ποιον μιλάς, ούτε τι λέτε. Δεν είπες τίποτα για το σχολείο σήμερα. Δεν ξέρω πώς πέρασες τη μέρα σου ούτε γιατί θυμώνεις όποτε σε ρωτάω.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr