Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα ότι επιχειρεί να αποδώσει στην κυβέρνηση ευθύνη για υποθέσεις παρανομίας, οι οποίες, όπως ανέφερε, αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
«Θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν ήταν πραγματικά εξοργιστικό, ένας πρώην πρωθυπουργός να επιχειρεί να χρεώσει στην κυβέρνηση υποθέσεις παρανομίας που αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές επί των ημερών της», ανέφερε ο κ. Μαρινάκης.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε τον κ. Τσίπρα ότι, αντί να αναγνωρίσει τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών, επιχειρεί να εμφανίσει τις αποκαλύψεις ως στοιχείο ενοχής της κυβέρνησης.
«Αντί να αναγνωρίσει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν τη δουλειά τους, και μάλιστα όσο ποτέ στο παρελθόν, επιχειρεί με έναν ακραία γκεμπελικό τρόπο να παρουσιάσει την αποκάλυψη της παρανομίας ως απόδειξη κυβερνητικής ενοχής», σημείωσε.
Ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε και στη λειτουργία της Δικαιοσύνης, τονίζοντας ότι «σε μια Δημοκρατία, για κάθε δικαστική υπόθεση τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η Δικαιοσύνη». Στη συνέχεια έστρεψε την κριτική του στην περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι «η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα υπήρξε επί ημερών του κυρίου Τσίπρα, όπου τον τελευταίο λόγο τον είχε εκείνος και τα "παρα-υπουργεία" δικαιοσύνης».
Παράλληλα, κατηγόρησε την κυβέρνηση Τσίπρα για τις νομοθετικές επιλογές της στο πεδίο της ποινικής πολιτικής, αναφέροντας ότι «με τα δικά του νομοθετήματα άνοιξε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρέως εγκλήματος της χώρας».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και στις κινηματογραφικές αναφορές του πρώην πρωθυπουργού, λέγοντας ότι «μιας και η (σύντομη) συγγραφική του καριέρα δεν βοήθησε στο rebranding, με χαρά βλέπουμε ότι ο κύριος Τσίπρας ξεκινά μια νέα διαδρομή ως κριτικός κινηματογράφου».
Κλείνοντας, ο κ. Μαρινάκης συνέχισε στο ίδιο ύφος, αναφέροντας ότι «επειδή ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα», παραπέμποντας στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο».