Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Σαμαράς: Πέντε παρεμβάσεις για τη στεγαστική κρίση

Σύνδεση της στεγαστικής κρίσης με το δημογραφικό επιχειρεί ο Αντώνης Σαμαράς. Προτείνει χαμηλότοκα δάνεια για ανακαινίσεις, φορολογικά κίνητρα και παρεμβάσεις για αξιοποίηση των κλειστών κατοικιών, ενώ στρέφεται κατά της αύξησης του συντελεστή δόμησης.

Σαμαράς: Πέντε παρεμβάσεις για τη στεγαστική κρίση

Στη στεγαστική κρίση και στις επιπτώσεις της στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας εστιάζει ο Αντώνης Σαμαράς, θέτοντας στο επίκεντρο της παρέμβασής του το μεγάλο απόθεμα ακινήτων που παραμένουν κλειστά, την ώρα που χιλιάδες νέοι και οικογένειες αδυνατούν να βρουν κατοικία με προσιτό ενοίκιο.

Ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει ότι η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι διατηρούσε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που δεν περιορίζεται στην αγορά ακινήτων, αλλά έχει ευρύτερες κοινωνικές και δημογραφικές διαστάσεις. Όπως σημειώνει, τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν στέγη, ενώ αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι φοιτητές που αναγκάζονται να σπουδάσουν μακριά από την οικογενειακή τους κατοικία.

Κατά τον Αντώνη Σαμαρά, η αδυναμία πρόσβασης σε προσιτή κατοικία λειτουργεί αποτρεπτικά για τη δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση παιδιών, επιβαρύνοντας περαιτέρω το δημογραφικό πρόβλημα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην αντίφαση που, όπως αναφέρει, χαρακτηρίζει την ελληνική αγορά κατοικίας: από τη μία πλευρά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν σπίτι και από την άλλη εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα παραμένουν αναξιοποίητα.

Ειδικά για την Αττική, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του πληθυσμού της χώρας, κάνει λόγο για περισσότερες από 500.000 κλειστές κατοικίες, υποστηρίζοντας ότι ένα σημαντικό μέρος αυτού του αποθέματος θα μπορούσε να επιστρέψει στην αγορά με κατάλληλες παρεμβάσεις.

Ως βασικούς λόγους για τους οποίους τα ακίνητα παραμένουν αναξιοποίητα αναφέρει την αδυναμία των ιδιοκτητών να χρηματοδοτήσουν τις αναγκαίες εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης, τις εκκρεμότητες που συνδέονται με κληρονομικές διαφορές, αλλά και την υποβάθμιση περιοχών στις οποίες βρίσκονται οι κατοικίες.

Παράλληλα, αποδίδει μέρος της αύξησης των ενοικίων σε εξωγενείς παράγοντες, όπως η ζήτηση για βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb, το πρόγραμμα Golden Visa, αλλά και προγράμματα στέγασης μεταναστών που διαχειρίζονται ΜΚΟ, για τα οποία διατυπώνει αιχμές σχετικά με τη διαφάνεια των όρων λειτουργίας τους.

Τα μέτρα που προτείνει

Η βασική πρόταση του πρώην πρωθυπουργού είναι η ενεργοποίηση του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών, αντί της προσφυγής αποκλειστικά σε νέα οικοδομική δραστηριότητα.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνει ένα πλέγμα παρεμβάσεων με χαμηλό δημοσιονομικό κόστος και δυνατότητα σχετικά γρήγορης εφαρμογής. Συγκεκριμένα, εισηγείται:

Χαμηλότοκα δάνεια προς ιδιοκτήτες για την ανακαίνιση και επαναφορά κλειστών κατοικιών στην αγορά.

Νομοθετικές ρυθμίσεις για την επίλυση εκκρεμοτήτων που κρατούν ακίνητα εγκλωβισμένα σε κληρονομικές διαμάχες.

Φορολογικά κίνητρα για όσους ιδιοκτήτες αποφασίζουν να διαθέσουν ξανά τα κλειστά ακίνητά τους.

Ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση της μακροχρόνιας ενοικίασης κατοικιών έναντι άλλων χρήσεων.

Κίνητρα εγκατάστασης νέων στην περιφέρεια, ώστε να αξιοποιηθεί το διαθέσιμο απόθεμα κατοικιών εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων.

Σύμφωνα με την προσέγγισή του, η αύξηση της προσφοράς κατοικιών μέσω της αξιοποίησης των ήδη υφιστάμενων ακινήτων, σε συνδυασμό με τον περιορισμό της ζήτησης από εξωγενείς πηγές, μπορεί να συμβάλει στην αποκλιμάκωση των ενοικίων. Ταυτόχρονα, θα δημιουργήσει εισόδημα για χιλιάδες ιδιοκτήτες που σήμερα δεν αξιοποιούν τις περιουσίες τους.

Ο Αντώνης Σαμαράς αντιπαραβάλλει την αξιοποίηση των κλειστών κατοικιών με το ενδεχόμενο κατασκευής νέων εργατικών πολυκατοικιών, υποστηρίζοντας ότι η πρώτη επιλογή έχει σημαντικά χαμηλότερο κόστος, δεδομένου του μεγάλου αριθμού αχρησιμοποίητων ακινήτων.

Στο ίδιο πλαίσιο, ασκεί κριτική και στη συζήτηση περί αύξησης του συντελεστή δόμησης, εκφράζοντας την αντίθεσή του σε μια περαιτέρω επέκταση της οικοδομικής δραστηριότητας, όταν παραμένει ανεκμετάλλευτο τόσο μεγάλο στεγαστικό απόθεμα.

Το κεντρικό επιχείρημα της παρέμβασής του είναι ότι η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης απαιτεί πρώτα την άρση των στρεβλώσεων που εμποδίζουν την αξιοποίηση των υφιστάμενων ακινήτων. Συνδέει, μάλιστα, ευθέως την πρόσβαση των νέων σε προσιτή κατοικία με τη δυνατότητα παραμονής τους στη χώρα, τη δημιουργία οικογένειας και τη μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή προοπτική της Ελλάδας.

Ολόκληρη η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά:

«Ας μιλήσουμε για τη Στεγαστική κρίση.

Η Ελλάδα είχε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης...

Και σήμερα τα νέα ζευγάρια δεν βρίσκουν σπίτια με προσιτά ενοίκια - ούτε οι φοιτητές όταν σπουδάζουν μακριά από το πατρικό τους.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο "στεγαστικό".

Έχει και δημογραφικές διαστάσεις.

Όταν τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της στέγασης, διστάζουν να κάνουν οικογένεια. Διστάζουν ακόμα περισσότερο να κάνουν παιδιά.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό.

Το αντιμετωπίζουν και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες...

Αλλά εδώ έχουμε μιαν ιδιαιτερότητα:

Από τη μια πλευρά, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν βρίσκουν σπίτι.

Από την άλλη, εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια παραμένουν κλειστά!

Πόσα; Μόνο στην Αττική, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του πληθυσμού της χώρας, υπάρχουν πάνω από μισό εκατομμύριο κλειστές κατοικίες!

-- Τα σπίτια αυτά είναι κλειστά γιατί δεν μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να τα συντηρήσουν, γιατί είναι εγκλωβισμένα σε κληρονομικές διαμάχες, γιατί βρίσκονται σε υποβαθμισμένες περιοχές.

Κι ακόμα, τα διαθέσιμα σπίτια έχουν απλησίαστα ενοίκια, γιατί ανεβάζουν τις τιμές τους εξωγενείς παράγοντες όπως η ζήτηση για Rbnb, για Golden Visa, η προγράμματα για στέγαση παράνομων μεταναστών που διαχειρίζονται ΜΚΟ - συχνά με όχι και τόσο διαφανείς όρους…

Πρέπει να ανοίξουν αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά σπίτια! Το κράτος μπορεί με χαμηλό κόστος και σε πολύ σύντομο χρόνο, να απελευθερώσει ένα σημαντικό ποσοστό από τα υπάρχοντα ακίνητα. Πως;

-- Με χαμηλότοκα δάνεια για τη ανακαίνισή τους.

-- Με νομοθετικές ρυθμίσεις, που θα ξεμπλοκάρουν όσα βρίσκονται σε κληρονομική εκκρεμότητα.

-- Με ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση όσων ανοίγουν τα κλειστά σπίτια τους.

-- Με ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση ενοικίασης σπιτιών έναντι άλλων χρήσεων.

-- Με κίνητρα στους νέους να εγκατασταθούν στην επαρχία. Μέτρα που αυξάνουν την προσφορά εκεί που υπάρχει μεγάλο απόθεμα κλειστών κατοικιών και μειώνουν την ζήτηση από εξωγενείς πηγές

-- μπορούν να μειώσουν τα ενοίκια

-- και να δώσουν εισόδημα σε πολλές οικογένειες ιδιοκτητών που σήμερα τα έχουν κλειστά.

Αυτό κοστίζει πολύ λιγότερο από το να κατασκευάσουμε νέα γενιά εργατικών πολυκατοικιών όταν έχουμε τόσες εκατοντάδες χιλιάδες κλειστές - και αχρηστευμένες - κατοικίες. Ή πολύ περισσότερο όταν ακούμε να γίνεται λόγος για νέα αύξηση του συντελεστή δόμησης.

Είναι παράλογο να υπάρχουν τόσα ακατοίκητα οικήματα και εμείς να επιλέγουμε να... τσιμεντώσουμε ό,τι έχει γλιτώσει ως τώρα!

Στο στεγαστικό υπάρχει ήδη μια τεράστια στρέβλωση. Κι εμείς πρέπει να καταργήσουμε τη στρέβλωση. Όχι να την κάνουμε χειρότερη. Και να λύσουμε το στεγαστικό για εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους.

Που τους χρειαζόμαστε να μείνουν εδώ, και να κάνουν οικογένεια.

Μη κάνουμε λάθος: Από το στεγαστικό κρίνεται η δημογραφική και η αναπτυξιακή δυναμική της χώρας. Κρίνεται, τελικά, το ίδιο το μέλλον αυτού του τόπου».

 

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο