Ευρωζώνη: Πέντε πονταρίσματα στην ανάκαμψη

Ας μην βιαζόμαστε βέβαια πολύ, συνεχίζει. Εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα διαρθρωτικά ελαττώματα στην κατασκευή του ενιαίου νομίσματος που δεν έχουν επιλυθεί. Δεν υπάρχει ενιαία τραπεζική εποπτεία, οι ανισότητες ανάμεσα στην ευημερούσα Γερμανία και την καταπονημένη περιφέρεια παραμένουν μεγάλες και η δυνατότητα της ΕΚΤ να παρέμβει στην αγορά ομολόγων, αν χρειαστεί, δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ευρωζώνη βρίσκεται σήμερα σε πολύ καλύτερη κατάσταση.

Τα οικονομικά στατιστικά στοιχεία καταδεικνύουν διαρκώς βελτίωση της κατάστασης και ακόμη και οι εξουθενωμένοι Έλληνες νοιώθουν λίγο καλύτερα με την οικονομία τους- έστω κι αν αυτή απλώς συρρικνώνεται με λίγο βραδύτερο ρυθμό.

Αν πρόκειται για τα πρώτα βήματα μιας μόνιμης ανάκαμψης ή απλώς για μια κυκλική ανάκαμψη σε μια μακροχρόνια φθίνουσα πορεία, μένει να αποδειχθεί. Για την ώρα όμως, οι προοπτικές είναι βέβαιο ότι βελτιώνονται –και ότι θα βελτιωθούν ακόμη περισσότερο στους ερχόμενους μήνες. Όταν επανεκλεγεί η Angela Merkel στην γερμανική καγκελαρία στις εκλογές στις 22/9, θα γίνουν κινήσεις για την ελάφρυνση του δανειακού βάρους της Ελλάδας και άλλων περιφερειακών κρατών.

Πώς μπορούν λοιπόν να εκμεταλλευτούν οι επενδυτές την κατάσταση; Ιδού οι πέντε πρώτες κινήσεις για μια καλή αρχή. 

1. Το βρετανικό χρηματιστήριο

Η Βρετανία είναι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης εκτός ευρωζώνης. Η Ευρώπη είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά της και όσο η ευρωζώνη βρίσκεται σε βαθιά ύφεση, οι εξαγωγείς της υποφέρουν. Καθώς όμως η Βρετανία ανακάμπτει έτσι κι αλλιώς, η ευρωπαϊκή ανάκαμψη θα της δώσει πρόσθετη ώθηση. Οι επενδυτές μπορούν να ποντάρουν στην ευρω-ανάκαμψη μέσω βρετανικών μετοχών, χωρίς τον κίνδυνο να κλειδωθούν σε ένα νόμισμα που εξακολουθεί να κινδυνεύει με διάλυση στο μακροπρόθεσμο μέλλον. Οσο δυναμώνει η Ευρώπη, τόσο θα δυναμώνει και η Βρετανία.

2. Τα ιρλανδικά ακίνητα

Η αγορά ακινήτων της Ιρλανδίας είχε την πιο θεαματική κατάρρευση μεταξύ όλων των αγορών που «έσκασαν» το 2009. Οι πραγματικές τιμές έχουν διολισθήσει πάνω από 50% από την αιχμή του 2008. Κι άλλες χώρες όπως η Ισπανία βίωσαν κάθετη πτώση τιμών, αλλά όχι την κατάρρευση του ιρλανδικού μεγέθους. Μόνο στις ΗΠΑ η διόρθωση ήταν αντίστοιχη και οι τιμές στα αμερικανικά ακίνητα έχουν αρχίσει να ανακάμπτουν κατακόρυφα. Στην Ιρλανδία η αγορά έχει φτάσει στην «ορθή αξία» της και θα ανακάμψει ταχέως, καθώς η οικονομία επιτέλους δυναμώνει.

3. Ελληνικά ομόλογα

Το yield στο 10ετές ελληνικό ομόλογο έχει ήδη υποχωρήσει αισθητά φέτος, από περίπου 20% στις αρχές του 2013 στο 10% σήμερα. Αλλά το επιτόκιο δεν μπορεί να υποχωρήσει περαιτέρω. Το ελληνικό δανειακό βάρος παραμένει αφόρητο στο 170% του ΑΕΠ και πάνω. Ακόμη κι αν η οικονομία καταφέρει να σταθεροποιηθεί, δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες να αναπτυχθεί αρκετά γρήγορα ώστε να ξεπληρώσει τα χρέη. Μετά τις γερμανικές εκλογές θα γίνει κι άλλη διαγραφή του ελληνικού χρέους κι έτσι η δημοσιονομική κατάσταση θα μπει σε μια πιο βιώσιμη τροχιά. Το αποτέλεσμα θα είναι να πέσουν περαιτέρω τα yields στα ελληνικά ομόλογα.

4. Οι πολυεθνικές της ευρωζώνης

Παρά τα προβλήματά της, η ευρωζώνη ήταν πάντα η «πατρίδα» ορισμένων κολοσσιαίων πολυεθνικών, που δραστηριοποιούνται επιτυχώς ανά τον πλανήτη, όπως η Volkswagen, η ξενοδοχειακή αλυσίδα Accor ή η μεγαλύτερη αλυσίδα ειδών μόδας Inditex, η ιδιοκτήτρια της Zara. Ολες έχουν πληγεί από τις υποτονικές πωλήσεις στις πατρίδες τους, έστω κι αν ακμάζουν σε άλλες αγορές. Η Inditex, για παράδειγμα, στις αρχές του έτους κατέθεσε την πιο αργή ανάπτυξη σε πεντε τρίμηνα, καθώς οι πωλήσεις στην Ισπανία έμειναν πολύ πίσω. Όταν ανακάμψουν οι εγχώριες αγορές, πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές πολυεθνικές θα αρχίσουν να παρουσιάζουν πολύ καλύτερη εμφάνιση.

5. Η αναδυόμενη Ευρώπη

Στην άνθιση των αναδυόμενων αγορών που έληξε αιφνιδίως την άνοιξη, οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Τσεχία «έλαμπαν» δια της απουσίας τους. Ήταν, κι αυτές, θύματα της κρίσης του ευρώ. Ήταν εξαρτημένες από τις εταιρίες της ευρωζώνης, όσον αφορά τα νέα εργοστάσια και από τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, όσον αφορά τα δάνεια.

Η Τσεχία, για παράδειγμα, αναπτύσσεται με ρυθμό 2% χαμηλότερο από της Γερμανίας κατά τα δύο τελευταία χρόνια, ενώ στην προηγούμενη δεκαετία αναπτυσσόταν 2% ταχύτερα. Είναι όμως χώρες που έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των ταχέως αναπτυσσόμενων αγορών: Διαθέτουν νεαρό και καλά εκπαιδευμένο προσωπικό, μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης σε σχέση με τις προηγμένες οικονομίες και δεν είναι επιβαρυμένες με τα χρέη ή τα συνταξιοδοτικά βάρη των ανεπτυγμένων κρατών. Θα πρέπει να τα πάνε πολύ καλύτερα και θα το καταφέρουν μόλις ανακάμψει η ευρωζώνη.

Είναι πολύ σημαντικό στοιχείο, τονίζει ο αρθρογράφος, να μην παρασυρόμαστε. Αν η κρίση δεν περάσει, τότε θα ξεσπάσει ξανά το 2015 ή 2016 και η δεύτερη κρίση θα είναι πολύ χειρότερη: Θα είναι η Γαλλία και όχι η Ελλάδα που θα καταρρεύσει και τα πράγματα θα είναι πολύ, πολύ σοβαρά.

Μέχρι τότε όμως, υπάρχουν καλές ευκαιρίες στην Ευρώπη, με την προϋπόθεση ότι οι επενδύσεις που προγραμματίζετε, δεν ξεπερνούν τον ορίζοντα του ενός έτους.