Η συνάντηση των Παρισίων πνίγηκε στον... Σηκουάνα

Ο περίφημος συνασπισμός των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών που προβλήθηκε ως το αντίπαλο δέος στην πολιτική του Βερολίνου, φαίνεται ότι προσαρμόστηκε -τηρώντας τα προσχήματα- στις γερμανικές προδιαγραφές. Η περίφημη συμφωνία των Παρισίων, δεν πρόλαβε να δείξει σημάδια ανυπακοής, καθώς η πολιτική των συμβιβασμών και του ρεαλισμού επικράτησε.

Κατ' αρχήν στη Γαλλία όπου ο Ολάντ κινείται πλέον στα μονοπάτια του Σαρκοζί, διαψεύδοντας τις ελπίδες που γεννήθηκαν πριν δύο χρόνια για μία διαφορετική πολιτική στην Ε.Ε. με πυλώνα τη Γαλλία. Ο σοσιαλιστής Γάλλος πρόεδρος, τα ποσοστά της δημοφιλίας του οποίου έχουν καταρρεύσει, έχει καταφέρει να αθετήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις σχετικά με την ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική και τη σχέση της Γαλλίας με τη Γερμανία.

Έτσι η απογοήτευση που έχει διαπεράσει σε ευρύτερα στρώματα της γαλλικής κοινωνίας, έχει αναδείξει την Μαρί Λεπέν σε πρώτο φαβορί στην προεκλογική κούρσα για την προεδρική εκλογή του 2017 και έχει συμβάλλει στην επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί στην κεντρική πολιτική της Γαλλίας, ως επικεφαλής της κεντροδεξιάς.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις διπλωματικών πηγών, η προσέγγιση της Γαλλίας στους χριστιανοδημοκράτες της κ. Μέρκελ θα γίνεται εφεξής όλο και μεγαλύτερη, καθώς η Γερμανίδα καγκελάριος έχει καταφέρει να δώσει στο Παρίσι αυτό που χρειάζεται περισσότερο: χρόνο. Η τρίμηνη παράταση που δόθηκε τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ιταλία, για να ευθυγραμμίσουν τους προϋπολογισμούς τους στις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας, ερμηνεύτηκε ως «δώρο» στους σοσιαλιστές ηγέτες για τη στάση που τήρησαν τόσο στην υπόθεση της επιλογής του κ. Γιούνγκερ, όσο και στη μετριοπάθεια που επέδειξαν μετά τη συνάντηση των Παρισίων.

Οι επιλογές των Παρισίων και της Ρώμης σίγουρα ικανοποίησαν το Βερολίνο. Το Παρίσι, εμφανίζεται ως σύμμαχος των Γερμανών στο επενδυτικό πρόγραμμα μαμούθ των 315 δισ. ευρώ που παρουσίασε πρόσφατα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, χωρίς να αμφισβητούν τη γερμανική θέση σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησής του.

Στη συνέντευξη τύπου μετά τη συνάντηση των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών Γερμανίας και Γαλλίας, οι δύο πλευρές θέλησαν να δείξουν ότι μεταξύ τους επικρατεί κλίμα συναίνεσης. Τα δημοσιονομικά προβλήματα της Γαλλίας συζητήθηκαν ακροθιγώς, σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Μισέλ Σαπέν, όπως και οι γνωστές επικρίσεις προς τη Γερμανία, ότι δεν επενδύει στο βαθμό που θα έπρεπε.

Στη συνέντευξη τύπου ο Μισέλ Σαπέν υπογράμμισε ότι το Παρίσι θα παρουσιάσει στις Βρυξέλλες μέχρι την άνοιξη του 2015 συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές προτάσεις για την αναδιάρθρωση της γαλλικής οικονομίας. «Το ανέφερα και στον Σόιμπλε, τον διαβεβαίωσα ότι η Γαλλία θα κάνει ότι είναι απαραίτητο για να εφαρμόσει τους κοινούς κανόνες».

Αλλά και η Ρώμη φαίνεται ότι εγκαταλείπει οριστικά την ρητορική της αντιπαράθεσης απέναντι στο Βερολίνο και προχωρά σε μέτρα για τη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Μάλιστα θέλει να θέσει σε ισχύ το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στην αγορά εργασίας, σε ισχύ από τις αρχές του 2015. Φυσικά, στο επίκεντρο βρίσκεται το περίφημο άρθρο 18 για τις απολύσεις, αλλά και το νέο πλαίσιο που θα διέπει τις εργασιακές σχέσεις. Αλλά ο Ρέντσι δεν φοβάται και προχωρεί, βασιζόμενος σε δυο εναλλακτικές: η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές την άνοιξη ή ακόμη και πρόσκαιρη συμμαχία στο κοινοβούλιο με τον Μπερλουσκόνι.