Μία ξεχασμένη ιστορία

Το ενδιαφέρον για την ευζωία των ζώων δεν είναι μια ιδέα καινούργια. Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο Κινέζος ταοϊστής φιλόσοφος Τζουανγκτζί είπε πως η συμπόνια πρέπει να διαποτίσει τις σχέσεις όχι μόνο μεταξύ των ανθρώπων αλλά και μεταξύ όλων των πλασμάτων που έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται ή να αισθάνονται.

Σύμφωνα με τη βουδιστική διδασκαλία, η φροντίδα για όλα τα πλάσματα που προαναφέρθηκαν, αποτελεί βασική ηθική επιταγή.

Ο Ινδός αυτοκράτορας Ασόκα, που κυβέρνησε τον 3ο αιώνα π.Χ., εξέδωσε διατάγματα κατά της αναίτιας θανάτωσης ή του ακρωτηριασμού των ζώων, συμπεριλαμβανομένης και της θήρας ως αθλήματος. Ο ίδιος δημιούργησε νοσοκομεία ζώων και προώθησε, χωρίς όμως να επιβάλει, ένα χορτοφαγικό διαιτολόγιο.

Κατά τον 17ο αιώνα στην Ιαπωνία, ο Τοκουγκάουα Τσουναγιόσι, ο αποκαλούμενος Σκυλο-σογκούν, καθιέρωσε μια σειρά από κανόνες για την προστασία των ζώων και ιδιαίτερα των σκύλων.

Η εβραϊκή Βίβλος ορίζει το Σάββατο ως ημέρα ανάπαυσης για τα βόδια και για τους ανθρώπους, ενώ άλλα κείμενα προστάζουν τους Εβραίους να απαλλάσσουν από τον πόνο τα ζώα, ακόμη κι αν ανήκουν σε εχθρούς.

Επίσης, το Κοράνι ενθαρρύνει τους μουσουλμάνους να μεταχειρίζονται με καλοσύνη τα ζώα. Λέγεται ότι ο προφήτης Μωάμεθ προτίμησε να κόψει το μανίκι από ένα πουκάμισό του, παρά να ενοχλήσει μια γάτα που κοιμόταν πάνω του.

Το σύγχρονο κίνημα για την ευζωία των ζώων πρωτοεμφανίστηκε στη Δύση. Ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αιώνα, πρώτα στο Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα σε άλλα κράτη της Ευρώπης και στη Βόρειο Αμερική, όταν οι κυβερνήσεις ψήφισαν νόμους για την προστασία των ζώων από ορισμένες -τουλάχιστον- μορφές βαρβαρότητας, όπως η μαστίγωση και ο ξυλοδαρμός, ή η στέρηση της τροφής και του νερού.

Τα δυτικά κράτη προχώρησαν σε επέκταση της νομικής προστασίας των ζώων σε διάφορους τομείς, όπως για παράδειγμα στα πειράματα που κάνουν χρήση ζώων, και αργότερα, στα αγροκτήματα όπου εκτρέφονται ζώα και στη σφαγή τους για κατανάλωση.

Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει μια σειρά προστατευτικών μέτρων για τα αγροτικά ζώα. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται η απαγόρευση των ατομικών στάβλων για τις χοιρομητέρες, του μακροχρόνιου εγκλεισμού των μικρών μοσχαριών και των μεμονωμένων κλουβιών για τις κλώσες.

Εν τω μεταξύ, οι εθνικές κυβερνήσεις και η διεθνής κοινότητα ολοένα και περισσότερο εκφράζουν την ανησυχία τους για τα αγροτικά ζώα, όπου και αν αυτά εκτρέφονται.

Πηγή: Premium.paratiritis.gr