Η «Τράπεζα της μαμάς και του μπαμπά» παραμένει ανοιχτή για τα εγγόνια, καθώς το κόστος ανατροφής ενός παιδιού στις ΗΠΑ ξεπερνά για πρώτη φορά φέτος τα 300.000 δολάρια, χωρίς μάλιστα να περιλαμβάνονται τα έξοδα για τις σπουδές στο πανεπιστήμιο.
Σύμφωνα με το Bloomberg, σχεδόν 2 στους 5 γονείς μικρών παιδιών αναμένουν ότι θα λάβουν οικονομική βοήθεια -ή ότι θα χρειαστεί να τη ζητήσουν- από τους δικούς τους γονείς ή παππούδες μέσα στον επόμενο χρόνο.
Σύμφωνα με την έρευνα BMO Real Financial Progress Index, μεταξύ αυτών, το 47% δήλωσε ότι θα λάβει χρήματα από συγγενείς για βασικές καθημερινές ανάγκες, ενώ το ένα τέταρτο αναμένει ότι συγγενείς θα συνεισφέρουν στους λογαριασμούς αποταμίευσης των παιδιών τους, όπως τα προγράμματα 529.
«Οι οικογένειες που προσπαθούν να βρουν πώς θα αντιμετωπίσουν αυτές τις αυξημένες δαπάνες στρέφονται όλο και περισσότερο στην ευρύτερη οικογένειά τους», δήλωσε η Ρόμπιν Γκρόουλι, επικεφαλής καταναλωτικών προϊόντων της BMO στις ΗΠΑ.
Οι γονείς που λαμβάνουν οικογενειακή στήριξη δήλωσαν ότι εξοικονομούν κατά μέσο όρο 1.915 δολάρια τον χρόνο από τη φροντίδα και τη φύλαξη των παιδιών και ακόμη 1.443 δολάρια από τα είδη παντοπωλείου.
Σπίτι 600.000 δολαρίων από τα πεθερικά
Η Ζιζέλ Αγιόρα, 36 ετών, επαγγελματίας στον χώρο του μάρκετινγκ και μητέρα τριών παιδιών, δήλωσε ότι η μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια που έλαβε από τα πεθερικά της αφορούσε τη στέγαση και τη φροντίδα των παιδιών.
Τα πεθερικά της αγόρασαν για την οικογένεια ένα σπίτι έξι υπνοδωματίων αξίας 600.000 δολαρίων στο Μανάχοκιν του Νιου Τζέρσεϊ. Ζήτησαν από το ζευγάρι να καταβάλλει περίπου 1.700 δολάρια τον μήνα, ποσό αντίστοιχο με το ενοίκιο που πλήρωναν για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων και περίπου το μισό από το ποσό που θα κόστιζε ένα στεγαστικό δάνειο.
Η πεθερά της αναλάμβανε επίσης τη φροντίδα των παιδιών όταν η Αγιόρα έπρεπε να εργάζεται μέχρι αργά ή να ταξιδεύει για τη δουλειά της.
Η Αγιόρα εκτιμά ακόμη περισσότερο αυτή τη βοήθεια τώρα που έχει χωρίσει από τον σύζυγό της και δεν διαθέτει πλέον την ίδια οικονομική στήριξη. Πλέον ζει μαζί με τη μητέρα της, προκειμένου να περιορίσει το κόστος στέγασης.
«Έτσι τα καταφέρνει ο κόσμος», δήλωσε.
Οι παππούδες πληρώνουν το τίμημα
Για ορισμένες νέες οικογένειες, η βοήθεια αυτή μπορεί να μοιάζει με πρόωρη κληρονομιά, που έρχεται τη στιγμή που τη χρειάζονται περισσότερο, δήλωσε η Λίντσεϊ Στάνμπερι, ιδρύτρια της ιστοσελίδας προσωπικών οικονομικών The Purse.
Οι Baby Boomers διαθέτουν σημαντικό πλούτο, την ώρα που τα ενήλικα παιδιά τους αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος στέγασης και φροντίδας παιδιών. Για τους παππούδες και τις γιαγιάδες, όμως, που δεν έχουν την ίδια οικονομική άνεση, η στήριξη αυτή μπορεί να αποδειχθεί επιβαρυντική για τα δικά τους σχέδια συνταξιοδότησης.
Η Χάρον Μάρλι υπολογίζει ότι μέσα σε έναν χρόνο δαπάνησε 24.000 δολάρια για τα πάντα, από πάνες και καύσιμα μέχρι ασφάλιση αυτοκινήτου, προκειμένου να στηρίξει την 36χρονη κόρη της, Μελίσα, και τα εγγόνια της.
Από ημι-συνταξιούχος θεραπεύτρια έγινε τακτική μπέιμπι σίτερ και μάλιστα ανέλαβε επιπλέον βάρδιες ως μπάρμαν για να μπορέσει να τους βοηθήσει οικονομικά.
«Αυτές οι επιβαρύνσεις άλλαξαν ριζικά τα οικονομικά μου και τα σχέδιά μου για τη συνταξιοδότηση», δήλωσε η 59χρονη Μάρλι, η οποία σήμερα ζει στην κομητεία Όσεαν του Νιου Τζέρσεϊ.
Είχε μετακομίσει από το Νιου Τζέρσεϊ στην κομητεία Σεντ Τζονς της Φλόριντα και σχεδίαζε να εργάζεται με μερική απασχόληση, να ασχολείται με την υγεία και την ευεξία και να παίζει αρκετό τένις.
Η κόρη της, απόφοιτη Νομικής, δήλωσε ότι αρχικά αισθανόταν αμηχανία για την κατάσταση. Όταν όμως ο γάμος της διαλύθηκε, δυσκολεύτηκε να βρει δουλειά και η συγκεκριμένη λύση ήταν ο καλύτερος τρόπος για να παραμείνει οικονομικά όρθια.
«Πρέπει να φροντίσετε πρώτα τον εαυτό σας»
Οι οικονομικοί σύμβουλοι προειδοποιούν τους γονείς να μην θυσιάζουν τις δικές τους αποταμιεύσεις για τη συνταξιοδότηση προκειμένου να στηρίζουν τα ενήλικα παιδιά τους.
Η Λόρι Τζόουνς, ιδιοκτήτρια της Fearless Financial Advisors στο Κολοράντο, δήλωσε ότι το 20%-25% των πελατών της καλύπτει σημαντικό μέρος των εξόδων των ενήλικων παιδιών του ακόμη και όταν εκείνα βρίσκονται στα τέλη της δεκαετίας των 20 ή στις αρχές των 30.
«Πρέπει να μιλήσω σε ορισμένους από αυτούς τους γονείς και να τους πω: “Πρέπει πρώτα να φροντίσετε τον εαυτό σας”. Πρέπει να δώσετε προτεραιότητα στη δική σας συνταξιοδότηση», ανέφερε.
Η Μπαρμπ Γκριν γνωρίζει αυτή την πίεση από πρώτο χέρι. Ο 29χρονος γιος της επέστρεψε στο σπίτι το 2017, μετά από ένα εξάμηνο στο πανεπιστήμιο, και εξακολουθεί να ζει εκεί χωρίς να πληρώνει ενοίκιο.
Η Γκριν δήλωσε ότι η αγορά εργασίας και η ευρύτερη οικονομική κατάσταση έχουν καταστήσει δύσκολη την προσπάθειά του να φύγει από το πατρικό σπίτι. Δεν έχει ακόμη παιδιά, όμως η οικονομική στήριξή του έχει ήδη επηρεάσει τα σχέδια συνταξιοδότησης της ίδιας και του συζύγου της.
«Τα χρήματα που σχεδιάζαμε να αποταμιεύσουμε για τη συνταξιοδότησή μας, για να ταξιδέψουμε και να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν -αφού έχουμε περάσει όλη μας τη ζωή δουλεύοντας- αισθάνομαι ότι δεν μπορούμε πλέον να τα προγραμματίσουμε ή να τα κάνουμε, γιατί είναι σαν να τον μεγαλώνουμε ακόμη, αφού εξακολουθεί να ζει μαζί μας», δήλωσε.
Η ίδια έχει διαπιστώσει την ίδια τάση και μέσα από την επαγγελματική της δραστηριότητα. Εργάζεται ως σύμβουλος στην Community Connections for Children στην Πενσιλβάνια, έναν οργανισμό που βοηθά οικογένειες να εντοπίζουν και να υποβάλλουν αιτήσεις για υπηρεσίες παιδικής φροντίδας.
Όπως είπε, έχει παρατηρήσει περίπου 60% αύξηση των παππούδων που φροντίζουν τα εγγόνια τους τα τελευταία πέντε χρόνια.
Η Πενσιλβάνια είναι μεταξύ των πολιτειών που προσφέρουν επιδοτήσεις σε συγγενείς, συμπεριλαμβανομένων των παππούδων και των γιαγιάδων, που παρέχουν φροντίδα σε παιδιά. Ωστόσο, η Γκριν σημείωσε ότι η οικονομική βοήθεια συχνά δεν επαρκεί ούτε για να καλύψει τα γεύματα των παιδιών για περισσότερο από μία εβδομάδα και ότι οι περισσότεροι παππούδες προσφέρουν τη φροντίδα χωρίς αμοιβή.
Τα όρια στην οικονομική στήριξη
Για τη Μάρλι, την ημι-συνταξιούχο θεραπεύτρια, η πίεση δεν ήταν μόνο οικονομική. «Με επηρέασε με έναν τρόπο που δεν είχα προβλέψει», δήλωσε.
Έκτοτε δημιούργησε μια ομάδα στο Facebook και έγραψε ένα βιβλίο συμβουλών για γονείς ενήλικων παιδιών με τίτλο «Stop Raising Adult-Children: Break the Cycle of Blame and Take Your Life Back».
Η Μάρλι συμβουλεύει τους γονείς που στηρίζουν οικονομικά τα ενήλικα παιδιά τους να θέτουν σαφείς κανόνες και όρια και, κυρίως, να ορίζουν μια ημερομηνία λήξης για την οικονομική τους συνεισφορά. Παράλληλα, τους καλεί να προστατεύουν τις δικές τους αποταμιεύσεις για τη συνταξιοδότηση.
Τελικά, η ίδια και η κόρη της συμφώνησαν σε μια πιο συγκεκριμένη ρύθμιση. Η Μελίσα θα συνεισέφερε μέσω της προσωπικής εργασίας στο σπίτι, αναλαμβάνοντας το μαγείρεμα και την καθαριότητα.
Από τη στιγμή που θα εξασφάλιζε εργασία, θα μπορούσε να συνεχίσει να μένει δωρεάν στο σπίτι της μητέρας της για ακόμη έναν χρόνο. Έκτοτε, όμως, άρχισε να συνεισφέρει στα έξοδα του νοικοκυριού και στο ενοίκιο.
«Δεν μπορείς να πέσεις στο ορμητικό ρεύμα μαζί με τα παιδιά σου. Μπορείς μόνο να τους απλώσεις ένα χέρι», δήλωσε η Μάρλι.