Τα μεταλλεία χαλκού χρειάζονται νέες επενδύσεις ύψους περίπου 332 δισ. δολαρίων, προκειμένου να αποτραπεί μια μελλοντική κρίση στην προσφορά, σύμφωνα με εκτιμήσεις της BloombergNEF.
Χωρίς σημαντικές νέες κεφαλαιουχικές δαπάνες, η αγορά χαλκού κινδυνεύει να αντιμετωπίσει έλλειμμα προσφοράς 20 εκατ. μετρικών τόνων έως το 2050, εξέλιξη που θα μπορούσε να επιβραδύνει τη μετάβαση προς τον εξηλεκτρισμό.
Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα Τρίτη, η αγορά αναμένεται να περάσει σε έλλειμμα ήδη από το 2028, καθώς η ζήτηση αυξάνεται και οι παραγωγοί δυσκολεύονται να αντικαταστήσουν την παραγωγή που χάνεται από υφιστάμενες εγκαταστάσεις.
Ο εξηλεκτρισμός εκτοξεύει τη ζήτηση
Η απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα και η στροφή στον εξηλεκτρισμό, από τις μεταφορές έως τα κέντρα δεδομένων, καθιστούν τον χαλκό το μέταλλο με τους μεγαλύτερους περιορισμούς στην προσφορά μεταξύ των μετάλλων που εξετάζει η BloombergNEF στην έκθεσή της για τα μέταλλα της ενεργειακής μετάβασης.
Η ζήτηση χαλκού που συνδέεται με τον εξηλεκτρισμό προβλέπεται να αυξηθεί κατά 89%, φτάνοντας τους 23,3 εκατ. τόνους το 2050 και αντιπροσωπεύοντας περισσότερο από το ήμισυ της συνολικής κατανάλωσης.
«Οι ηλεκτροκίνητες μεταφορές είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εφαρμογή χαλκού», σημειώνουν οι αναλυτές του Bloomberg. Όπως εξηγούν, η εξάπλωση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, φορτηγών και λεωφορείων από το 2026 έως το 2050 θα ενισχύσει τη ζήτηση για χαλκό σε ηλεκτροκινητήρες, μετατροπείς, συστοιχίες μπαταριών, καλωδιώσεις υψηλής τάσης και υποδομές φόρτισης.
Το μέταλλο θα εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται ευρέως στις κατασκευές, τη βιομηχανική παραγωγή και τα καταναλωτικά προϊόντα. Αντίθετα, σύμφωνα με την έκθεση, η κατανάλωση από τα κέντρα δεδομένων παραμένει «μια σταγόνα στον ωκεανό» σε σύγκριση με τη συνολική ζήτηση χαλκού.
Οι νέες εξορύξεις δεν καλύπτουν το κενό
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν επαρκή αποθέματα χαλκού στο υπέδαφος, νέα μεταλλεία και επεκτάσεις υφιστάμενων εγκαταστάσεων δεν τίθενται σε λειτουργία αρκετά γρήγορα ώστε να αντισταθμίσουν τη μείωση της παραγωγής από τις υφιστάμενες μονάδες.
Χωρίς πρόσθετες επενδύσεις, η συνολική προσφορά θα μπορούσε να υποχωρήσει κατά 14,5%, από τους 30 εκατ. τόνους το 2026 σε 25,7 εκατ. τόνους το 2050.
Παράλληλα, η υποχώρηση της περιεκτικότητας των μεταλλευμάτων σε χαλκό αναμένεται να αυξήσει το κόστος παραγωγής. Η ανακύκλωση δεν εκτιμάται ότι θα επαρκέσει για να αντισταθμίσει τη μείωση της πρωτογενούς παραγωγής.
Ακόμη και αν εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες επενδύσεις των 332 δισ. δολαρίων, το έλλειμμα προσφοράς είναι πιθανό να παραμείνει έως τουλάχιστον το 2043, καθώς η ανάπτυξη ενός νέου μεταλλείου χαλκού απαιτεί κατά μέσο όρο 17 χρόνια.
Η Χιλή παραμένει ο μεγαλύτερος παραγωγός
Η Χιλή αναμένεται να διατηρήσει τη θέση της ως ο μεγαλύτερος παραγωγός πρωτογενούς χαλκού παγκοσμίως. Ωστόσο, η παραγωγή της προβλέπεται να μειωθεί από 5,8 εκατ. τόνους το 2026 σε 4,8 εκατ. τόνους το 2050.
Παρά τη μείωση της παραγωγής, το μερίδιο της χώρας στην εξορυκτική προσφορά αναμένεται να αυξηθεί από 24% σε 28%, καθώς η παραγωγή σε άλλες περιοχές του κόσμου προβλέπεται να υποχωρήσει ταχύτερα.