Μια αποκλειστική συνεργασία του Euro2day.gr

Ποιος μπορεί να τα βάλει με τους αλγόριθμους;

Βρισκόμαστε στην αυγή του 2019 αλλά λίγοι συνειδητοποιούν πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα. Το ερώτημα είναι αν θα το μάθουμε με επώδυνο τρόπο.

Ποιος μπορεί να τα βάλει με τους αλγόριθμους;

Ευτυχισμένο το 2019.

Μερικοί φίλοι ρωτάνε πώς θα τα πάει η ελληνική οικονομία, το Χρηματιστήριο Αθηνών κ.τ.λ. το Νέο Ετος.

Οποιαδήποτε απάντηση θα ήταν παρακινδυνευμένη, αν δεν λάμβανε υπόψη τον διεθνή περίγυρο.

Ακόμη κι αν όλα στην Ελλάδα πήγαιναν πρίμα, το αποτέλεσμα ως προς τον ρυθμό ανάπτυξης, τις επιδόσεις των μετοχών και των ελληνικών ομολόγων δεν θα ήταν το ιδανικό, αν επικρατούσε αστάθεια στις διεθνείς αγορές.

Όμως, οι προβλέψεις για τον διεθνή περίγυρο δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση όπως δείχνει η περίπτωση της Goldman Sachs και άλλων μεγάλων οίκων που πέφτουν έξω.       

Μπορεί πολλοί να ακούνε Goldman Sachs και να τους ανάβουν τα λαμπάκια, όμως η μεγάλη πλειοψηφία όσων ασχολούνται με τις αγορές την έχουν σε εκτίμηση και σίγουρα οι πελάτες της.

Παρ’ όλα αυτά, μια ματιά στην πρόβλεψη που δημοσιοποίησε η Goldman Sachs  προς τα τέλη Νοεμβρίου του 2017 για την πορεία του χρηματιστηριακού δείκτη S&P 500 την περσινή χρονιά αποδείχθηκε τελείως ανακριβής.

O αμερικανικός επενδυτικός οίκος είχε προβλέψει άνοδο του S&P 500 κατά 11% το 2018, με στόχο τις 2.850 μονάδες.

Όμως, ο S&P 500 έκλεισε την περασμένη χρονιά με σημαντικές απώλειες, της τάξης του 6,2%, στις 2.506,85 μονάδες, παρότι τα πήγαινε εξαιρετικά μέχρι το περασμένο φθινόπωρο.

Γιατί όμως τέτοιοι οίκοι έπεσαν έξω; Υπάρχει κάτι σημαντικό που άλλαξε το 2018 και θα πρέπει να λάβουμε υπόψη στις εκτιμήσεις μας για το 2019;

Φρονούμε πως έχει αλλάξει κάτι δραματικά κι αυτό είναι η παγκόσμια ρευστότητα.    

Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά σ’ αυτά που διαδραματίσθηκαν πέρυσι, θα πρέπει να σταθούμε σε τέσσερα γεγονότα που συνδέονται μεταξύ τους.

Πρώτον, στις σημαντικές ζημιές των στρατηγικών που πόνταραν στη χαμηλή μεταβλητότητα των αγορών τον Φεβρουάριο του 2018.

Οσοι εφάρμοζαν τις στρατηγικές «short vol» διαπίστωσαν ότι ήταν πιο ευάλωτες απ’ όσο νόμιζαν, γιατί η μεταβλητότητα θα μπορούσε να αυξηθεί απότομα για διάφορους λόγους.

Ηταν η πρώτη προειδοποίηση ότι κάτι θεμελιώδες άλλαζε στην αγορά. Η αντιστάθμιση κινδύνου ή αγορά προστασίας, αν προτιμάτε (hedging), έγινε πιο ακριβή και η διάθεση για ανάληψη ρίσκου μειώθηκε.   

Δεύτερον, ως συνέπεια των ανωτέρω ήταν η κρίση στις αναδυόμενες αγορές και ιδιαίτερα τις πιο ευάλωτες σε εξωτερικά σοκ, π.χ. ανατίμηση του δολαρίου με αύξηση των επιτοκίων του.

Η περίπτωση της Τουρκίας είναι η πιο γνωστή σε μας.

Τρίτον, η κρίση στις αναδυόμενες αγορές ευνόησε αρχικά τις τοποθετήσεις σε αμερικανικές κινητές αξίες που επωφελήθηκαν, κάνοντας ράλι.

Όμως, οι αποτιμήσεις έφθασαν σε πολύ υψηλά επίπεδα προς τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Το τέταρτο και τελευταίο προς το παρόν μέρος του έργου παίχθηκε το τελευταίο τρίμηνο του 2018 με την απομόχλευση χαρτοφυλακίων καθώς η απέχθεια προς το ρίσκο κέρδιζε συνεχώς έδαφος.

Εδώ ακριβώς βρίσκει τις διεθνείς αγορές το ξεκίνημα του 2019, αλλά χωρίς κάτι πολύ βασικό.

Τον «τελικό» αγοραστή στον οποίο πόνταραν οι αγορές στο παρελθόν.

Τις αγορές νέων τίτλων από τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ σε συνδυασμό με τη Fed που αυξάνει τα επιτόκια του δολαρίου και ρευστοποιεί ομόλογα τα οποία είχε αγοράσει κατά τη διάρκεια του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης (QE).

Αυτό δεν επηρεάζει μόνο τις ροές κεφαλαίων, φέρνοντας εκροές σε Αμοιβαία Κεφάλαια, ETFs κ.τ.λ.

Επηρεάζει αρνητικά, κι αυτό είναι πιο σημαντικό, την αντίληψη που έχουν πολλοί για την ύπαρξη άπλετης ρευστότητας.   

Υπό τις διαμορφούμενες συνθήκες ρευστότητας, τίθεται το ερώτημα: Ποιος μπορεί να τα βάλει με τους αλγόριθμους (αυτοματοποιημένα προγράμματα); 

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus