Η κ. Κεφαλογιάννη, η βιώσιμη ανάπτυξη και οι θεσμοί

Πριν από τα Χριστούγεννα, εντάχθηκε με την διαδικασία του κατεπείγοντος  και ψηφίστηκε τροπολογία σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που αφορά την επιμέλεια τέκνων κατόπιν πρωτοβουλίας της υπουργού τουρισμού κ. Όλγας Κεφαλογιάννη.

Η τροπολογία επιτρέπει σε γονέα ο οποίος δεν συμφωνεί με πρωτόδικη απόφαση περί γονικής μέριμνας  να καταθέσει νέα αγωγή, ακόμη κι αν εκκρεμεί έφεση, ώστε να  επανεκδικαστεί η  υπόθεση σε πρώτο βαθμό.

Η κ. Κεφαλογιάννη είχε χάσει την αποκλειστική επιμέλεια των δυο παιδιών της με την πρωτόδικη απόφαση και έσπευσε να κάνει πρώτη χρήση της τροπολογίας όπως κατήγγειλε ο πρώην σύζυγός της. Αυτό δείχνει ότι είχε προσωπικό κίνητρο.

Κατ' αρχάς είναι απαράδεκτο και ενδεικτικό του επιπέδου του πολιτικού προσωπικού και της ποιότητας των θεσμών μας ότι δεν έχει απαγορευθεί η εισαγωγή τροπολογιών με την διαδικασία του επείγοντος σε άσχετα νομοσχέδια.  Υπενθυμίζεται ότι υπάρχει καταδίκη βουλευτή της ΝΔ για χρηματισμό από επιχειρηματία για τροπολογία στο παρελθόν. Η διαφάνεια και η λογοδοσία των πολιτικών προσώπων είναι άγνωστες έννοιες όπως κι η ισότητα όλων των πολιτών απέναντι στο νόμο.

Η υπόθεση, η οποία θα πρέπει να ήταν εις γνώση του Μεγάρου Μαξίμου, επιβεβαιώνει όσους από εμάς ισχυρίζονται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πραγματικός διαχωρισμός των τριών εξουσιών. Η εκτελεστική εξουσία (κυβέρνηση) κάνει πρακτικά ότι θέλει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, χρησιμοποιήθηκε η  νομοθετική διαδικασία για να επηρεασθεί η δικαστική σε εκκρεμή υπόθεση.

Εκ πρώτης όψεως, η συγκεκριμένη περίπτωση δεν μοιάζει να συνδέεται με την οικονομική ανάπτυξη. Πράγματι, δεν υπάρχει άμεση  σύνδεση με τον ρυθμό ανάπτυξης, τον πληθωρισμό και την ανεργία στην Ελλάδα. ‘Ομως, εμμέσως υπάρχει σύνδεση.

Όσο μεγαλύτερο είναι το επενδυτικό ρίσκο λόγω αδύνατων θεσμών,  έλλειψης διαφάνειας, τόσο μεγαλύτερη θα πρέπει να είναι η απόδοση (αποζημίωση) της επένδυσης. Αυτό ακριβώς φέρνει στην επιφάνεια η ανωτέρω περίπτωση και μεταφράζεται σε λιγότερες επενδύσεις και συνήθως χαμηλότερους ρυθμούς  ανάπτυξης μακροπρόθεσμα. Οι επενδύσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές για χώρες όπως η Ελλάδα που αντιμετωπίζουν μεγάλο κενό λόγω χρόνιας υποεπένδυσης και έχουν υψηλή κατανάλωση προς το ΑΕΠ.

Σε τέτοιες χώρες η διαφθορά είναι συνήθως αυξημένη και σημαίνει μεγαλύτερα κόστη και καθυστερήσεις σε όποιον θέλει να υλοποιήσει επενδύσεις και να καινοτομήσει. Επιπλέον, τέτοιες ενέργειες υπουργών αμαυρώνουν την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό όταν γίνονται γνωστά.  

Ακόμη μια φορά, το θέμα της απαγόρευσης τέτοιων τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια γίνεται επιτακτικό. Ακόμη πιο σημαντικό θέμα είναι μια γενναία συνταγματική μεταρρύθμιση για τον ουσιαστικό διαχωρισμό των τριών εξουσιών. Όμως, φαίνεται ότι ο διαχωρισμός ξεπερνά τα όρια της αντοχής του πολιτικού προσωπικού και συστήματος και αυτό θα κοστίσει στην ελληνική οικονομία μακροπρόθεσμα. Αν η ενέργεια της υπουργού Κεφαλογιάννη οδηγήσει σε κάτι τέτοιο, θα έχει προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στην Ελλάδα.