Οι ελίτ του Δημοσίου και η επιλεκτική εφαρμογή του Συντάγματος

Όμως, αρκετές φορές δικαστικές αποφάσεις έχουν φέρει τα πάνω κάτω στον δημοσιονομικό σχεδιασμό -κρατικές δαπάνες και φόροι. Αυτό έχει ωθήσει αρκετούς να θέσουν το ερώτημα κατά πόσο είναι σωστό οι δικαστές να ασκούν ενίοτε με τις αποφάσεις τους δημοσιονομική πολιτική, αν και δεν εκλέγονται, ούτε λογοδοτούν στον λαό.

Από την άλλη πλευρά, μερικοί επιχειρηματολογούν ότι οι νόμοι που ψηφίζονται από τη Βουλή μπορεί να παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα και το Σύνταγμα. Υπό αυτή την έννοια, τα δικαστήρια έχουν λόγο όπως συμβαίνει κι αλλού. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας στην Καρλσρούη έχει επανειλημμένα βγάλει αποφάσεις  με σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο, π.χ. ευρωομόλογα ή το φρένο χρέους. Μόλις πριν από λίγες μέρες, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε την απόφαση του προέδρου Τραμπ για τους δασμούς. 

Όμως, στην Ελλάδα έχουμε φθάσει σε άλλα επίπεδα καθώς ο θεσμός έχει κρίνει υποθέσεις στις οποίες είχε ο ίδιος συμφέρον. Το Μισθοδικείο, Ειδικό Δικαστήριο σύμφωνα με το Σύνταγμα, έκρινε στα τέλη του 2013 αντισυνταγματικές τις μνημονιακές περικοπές μισθών των δικαστών και επανέφερε  τους μισθούς τους στα προ του 2012 επίπεδα. Επιπλέον, έκρινε πως το 25% του εισοδήματός τους θα πρέπει να είναι αφορολόγητο όπως των βουλευτών. Το Μισθοδικείο με απόφαση του 2018 έκρινε επίσης αντισυνταγματικές τις μειώσεις των συντάξεων σε απόμαχους δικαστές και εισαγγελείς.

Ανάλογες αποφάσεις έχει βγάλει κατόπιν για άλλες ειδικές κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, π.χ. ένστολους, με επίκληση επιχειρημάτων π.χ. περί βαθέος κράτους. 

Πρόσφατα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η μη καταβολή του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο δεν παραβιάζει το Σύνταγμα. Χθες, πληροφορηθήκαμε ότι το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικές τις μνημονιακές περικοπές αποδοχών που είχαν επιβληθεί στους μόνιμους υπαλλήλους του ΥΠΕΞ με βάση το νόμο 4093/2012. 

Αντιπαρερχόμαστε το γεγονός ότι η ανωτέρω δικαστική απόφαση έρχεται κάπου 14 χρόνια μετά τις περικοπές του 2012 και το δημοσιονομικό κόστος που μπορεί να έχει για τους υπόλοιπους φορολογούμενους. Ούτε ότι μπορεί κι άλλες ομάδες να προσφύγουν για να τους επιστραφούν λεφτά.

Το μεγάλο θέμα είναι άλλο. Κάθε ομάδα εργαζομένων στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα και συνταξιούχων έχει ιδιαιτερότητες. Γιατί όμως οι ιδιαιτερότητες αυτών των επαγγελματικών ομάδων δεν λαμβάνονται υπόψη από το ΣτΕ ενώ λαμβάνονται επιλεκτικά υπόψη οι ιδιαιτερότητες μερικών ελίτ (ειδικών μισθολογίων) του δημοσίου;

Όμως, αυτό το σκηνικό υπονομεύει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών στο κράτος δικαίου και δεν βοηθάει τη χώρα.