Από την αγορά repo του 2008 στα ασφάλιστρα πολέμου του Ορμούζ το 2026

Ως συνήθως, οι απόψεις διίστανται για την πορεία της τιμής του πετρελαίου που παρακολουθούν όλες οι υπόλοιπες αγορές π.χ. μετοχές, ομόλογα κ.τ.λ. και γενικότερα ο πλανήτης. 

Σημειώνεται ότι η EIA προέβλεπε πριν από τον πόλεμο ότι η μέση τιμή του πετρελαίου θα διαμορφωνόταν στα 58 δολάρια το βαρέλι το 2026 και στα 53 δολάρια το 2027.

Οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι η αύξηση της τιμής του αργού είναι προσωρινή καθώς εκτιμούν ότι η διακοπή της ροής του από το Στενό του Ορμούζ  δεν θα διαρκέσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Από την στιγμή που το Στενό ανοίξει εκ νέου στη ναυσιπλοΐα, η μεγάλη συσσώρευση φορτίων αργού θα πέσει στην αγορά, επαναφέροντας την υπερπροσφορά στη παγκόσμια αγορά και οι τιμές θα καταρρεύσουν.όπως λένε

Οι αισιόδοξοι εκτιμούν ότι τα τάνκερς που είναι αγκυροβολημένα και περιμένουν να ξεφορτώσουν έχουν αποθηκεύσει 100 με 150 εκ. βαρέλια πετρελαίου. Επιπλέον, υπενθυμίζουν, ότι η βασική υπόθεση πριν από τον πόλεμο ήθελε το παγκόσμιο πλεόνασμα πετρελαίου στα 3 με 3,7 εκ. βαρέλια τη μέρα με σημαντική συμβολή χωρών όπως η Guyana στη Νότιο Αμερική.

Η βασική υπόθεση είναι ότι η σύγκρουση με το Ιράν δεν θα διαρκέσει πολύ και το γεωπολιτικό ασφάλιστρο θα εξαφανισθεί σύντομα με το άνοιγμα του Στενού.

Από την άλλη πλευρά, οι απαισιόδοξοι  δεν συμμερίζονται αυτη την άποψη. Αυτοί περιμένουν ότι το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ θα έχει διάρκεια όπως κι ο πόλεμος. Οι απαισιόδοξοι παρατηρούν ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν αποκτήσει αεροπορική κυριαρχία, καταστρέφοντας το 80% του ιρανικού συστήματος αεράμυνας, το 90% περίπου των εκτοξευτών πυραύλων, το ιρανικό ναυτικό αλλά η κυκλοφορία των εμπορικών πλοίων στο Στενό έχει παραλύσει. Η ενεργοποίηση της χρηματοδοτικής διευκόλυνσης των 20 δισ. δολαρίων από την Development Finance Corporation δεν έχει πείσει κανένα σούπερ-τάνκερ να κάνει το ταξίδι ούτε κανένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο έχει πάει για συνοδεία. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι δύσκολο να τιμολογηθεί από τα μοντέλα των αντασφαλιστικών στο Λονδίνο και αν κάτι δεν μπορεί να τιμολογηθεί δεν προσφέρεται ως προϊόν, τονίζουν.

Η πολιτική βούληση του προέδρου Τραμπ δεν έχει σταθεί ικανή μέχρι στιγμής να υπερκεράσει τα εμπόδια που έχουν βάλει τα γραφεία των αντασφαλιστικών στο Λονδίνο. Ούτε μάλιστα μερικοί βλέπουν τα εμπόδια να υπερκεράζονται τους επόμενους 6 μήνες. Όπως λένε, το παγκόσμιο θαλάσσιο εμπόριο δεν βασίζεται στη ναυτική προστασία αλλά σε ιδιωτικές χρηματοδοτικές εγγυήσεις.

Κάτι ανάλογο συνέβη το 2008 κατά την διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης.  Εκείνη την περίοδο, η αγορά repo σταμάτησε να λειτουργεί, παρότι οι εξασφαλίσεις είχαν αξία, γιατί το κόστος της επιβεβαίωσης της ποιότητας των εξασφαλίσεων ήταν μεγαλύτερο από το εφικτό «κούρεμα».  Έτσι, κανείς δεν δάνειζε σε κανένα γιατί δεν ήταν σίγουρος για την αξιοπιστία του αντισυμβαλλόμενου. 

Στη περίπτωση του Ορμούζ το 2026, η εξασφάλιση είναι η ασφάλεια του περάσματος του Στενού, όπως λένε. Το κόστος της επιβεβαίωσης της ποιότητας της εξασφάλισης είναι το ασφάλιστρο κινδύνου για τον πόλεμο και το «κούρεμα» είναι το μέγιστο ασφάλιστρο που κάθε πλοίο μπορεί να πληρώσει. Από την στιγμή που το ζητούμενο ασφάλιστρο  είναι μεγαλύτερο από εκείνο που μπορεί να πληρώσει το πλοίο, η αγορά παραλύει. 

Σύμφωνα με τους απαισιόδοξους, η αγορά πετρελαίου συνεχίζει να θεωρεί το κλείσιμο του Ορμούζ ως ένα προσωρινό γεωπολιτικό σοκ. Όμως, οι ίδιοι εκτιμούν ότι το πρόβλημα είναι δομικό και είναι πιθανόν να διαρκέσει 12-18 μήνες.  Κι αυτό γιατί το Στενό δεν ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις αλλά τους αναλογιστές.   

Προφανώς, κι οι δυο πλευρές δεν μπορεί να έχουν δίκιο.