Ο αγορές πιστεύουν τους πολιτικούς 

Η στερλίνα ήταν υπερτιμημένη, τα υψηλά επιτόκια πλήγωναν την βρετανική οικονομία και τα συναλλαγματικά αποθέματα μειώνονταν γρήγορα.

Τον Σεπτέμβριο του 1992, ο κ. Ντράνκεμιλερ, ο οποίος ήταν ο διαχειριστής του Quantum Fund, μπήκε στο γραφείο του Τζόρτζ Σόρος (ιδιοκτήτη) στο Λονδίνο και του πρότεινε το μεγαλύτερο trade της ζωής του. Να αυξήσουν κι άλλο σταδιακά την ανοικτή θέση πώλησης που είχαν στη στερλίνα, στοιχηματίζοντας στη πτώση της. 

Ο Ντρανκεμιλερ είχε ήδη “χτίσει” μια ανοικτή θέση πώλησης ύψους 1,5 δισ. δολαρίων, η οποία ήταν ήδη μεγάλη, καθώς αντιστοιχούσε στο 1/3 του ενεργητικού του Quantum Fund. Ο Σόρος φέρεται να του είπε πως αν η ανοικτή θέση εναντίον της στερλίνας ήταν τόσο καλή και δεν υπήρχε κίνδυνος να χάσουν λεφτά δεν θα έπρεπε να την αυξήσει σταδιακά αλλά να την πάει στα 15 δισ. δολάρια.  

Την επόμενη μέρα, η Τράπεζα της Αγγλίας ανέβασε τα επιτόκια στο 12% και 15% ενώ δαπάνησε 27 δισ. στερλίνες για να υποστηρίξει το νόμισμα. Δεν έφταναν. Μέχρι το βράδυ, η Βρετανία αποχωρούσε από το ERM, η στερλίνα κατέρρεε και το Quantum Fund έβγαλε κέρδος πάνω από 1 δισ. δολάρια. Ο Τζόρτζ Σόρος έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που τσάκισε την στερλίνα.   

Όμως, ο Σκότ Μπέσεντ, ο σημερινός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, ο οποίος ήταν επικεφαλής του γραφείου του Quantum Fund στο Λονδίνο γνώριζε τι πραγματικά συνέβη. “Το σορτάρισμα της στερλίνας ήταν ιδέα του Ντρανκενμιλερ. Η συνεισφορά του Σόρος ήταν ότι τον ώθησε να πάρει μια γιγαντιαία θέση.”

Το μάθημα για τις αγορές; Δεν αρκεί να έχει κάποιος δίκιο. Πρέπει να έχει το κουράγιο να ενεργήσει με όλη τη δύναμη του. Αυτό που μετρά είναι το μέγεθος του στοιχήματος που βάζεις όταν πιστεύεις κάτι. 

Αναφερθήκαμε σ’ αυτό το γεγονός για δυο λόγους. Πρώτον, γιατί εμπλέκονταν ο σημερινός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ κ.Μπέσεντ και οι γνωστοί μεγαλοεπενδυτές Τζόρτζ Σόρος και  Στάνλευ Ντρανκενμιλερ. Δεύτερον, γιατί μοιάζει, τηρουμένων των αναλογιών, κάπως μ’ αυτό που ζούμε σήμερα.

Η επενδυτική κοινότητα μοιάζει να αγνοεί τις δυσμενείς επιπτώσεις που έχουν στη παγκόσμια οικονομία οι υψηλότερες τιμές των ενεργειακών προϊόντων και η ταχεία μείωση των αποθεμάτων πετρελαίου. Αντίθετα, πιστεύει τις πολιτικές διαβεβαιώσεις ότι Ιράν και ΗΠΑ πλησιάζουν σε συμφωνία και η κατάσταση στην ενεργειακή αγορά θα ομαλοποιηθεί σχετικά γρήγορα ενώ η ΑΙ θα αποφέρει άλματα στη παραγωγικότητα. 

Θα ήταν επιπόλαιο να προτρέξει κάποιος και να πει πως η εμπιστοσύνη στα λεγόμενα των αμερικανών πολιτικών είναι χωρίς βάση. Ντιλ μεταξύ Ιράν-ΗΠΑ μπορεί όντως να υπάρξει και το γεωπολιτικό ασφάλιστρο κινδύνου στη τιμή του πετρελαίου, το οποίο εκτιμάται μεταξύ 10 και 15 δολαρίων το βαρέλι, να μειωθεί δραστικά. Ήδη συμβαίνει. 

Όμως, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη. Είναι γνωστό ότι διυλιστήρια στην Ασία έχουν κλείσει ήδη συμβόλαια για την προμήθεια πετρελαίου από ΗΠΑ κι αλλού γιατί δεν μπορούσαν να είναι σίγουρα για το πετρέλαιο του Κόλπου. 

Ακόμη, μόλις το 36% των αποθηκευτικών χώρων LNG στην ΕΕ έχουν πληρωθεί. Το ποσοστό πλήρωσης είναι χαμηλότερο κι από εκείνο της κρίσης του 2022 με το 17% της παραγωγικής ικανότητας του Κατάρ να έχει βγει από την αγορά μετά το ιρανικό χτύπημα.  Τι θα γίνει με τις τιμές του αερίου στην ΕΕ αν έλθει το Φθινόπωρο και το ποσοστό πλήρωσης των αποθηκών δεν είναι το επιθυμητό; Ήδη, οι δείκτες PMI στην ΕΕ έχουν πάρει την κατηφόρα και μερικοί αρχίζουν να μιλάνε για στασιμοπληθωρισμό.

Γιατί  λοιπόν οι αγορές εμφανίζονται να αγνοούν τα παραπάνω στοιχεία;  Ο ιστορικός Neil Fergunson είχε αναφέρει πριν από καιρό ότι ίσως οι συμμετέχοντες στις αγορές  αγαπούν την ΑΙ περισσότερο απ ΄όσο μισούν το κλείσιμο του Ορμούζ. Ίσως, έχουν δίκιο. Ή ίσως δεν έχουν ιδέα γι’ αυτό που έρχεται, όπως δεν είχαν συνάδελφοί τους τον Ιούλιο του 1914, λίγο πριν ξεσπάσει ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος αν και τα σημάδια ήταν ήδη εμφανή ή τον Φεβρουάριο του 2000 ή τον Οκτώβριο του 2007. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, οι μετοχές έπιασαν νέα υψηλά επίπεδα πριν η πραγματικότητα πάρει την εκδίκησή της.