Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Κι όμως οι Έλληνες δεν είναι από τους πιο υπερχρεωμένους λαούς 

Η Ελλάδα μπορεί να είναι υπερχρεωμένη, όμως το δημόσιο χρέος το οποίο αναλογεί σε κάθε κάτοικο είναι μικρότερο σε σύγκριση με άλλες χώρες. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε το χρέος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων κατά κεφαλή, η εικόνα βελτιώνεται ακόμη περισσότερο σε διεθνή κλίμακα. Οι πλούσιοι λαοί έχουν χρέη.

Κι όμως οι Έλληνες δεν είναι από τους πιο υπερχρεωμένους λαούς
Η γνωστή λαϊκή φράση «όπου φτωχός κι η μοίρα του» σημαίνει ότι οι αδύναμοι είναι καταδικασμένοι να ζουν συνεχώς με δυσκολίες και βάσανα. Αν μάλιστα ο φτωχός είναι επίσης υπερχρεωμένος, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο αφόρητη.   

Όμως, ρίχνοντας μια ματιά στους πίνακες με το δημόσιο χρέος και το συνολικό χρέος, ιδιωτικό και δημόσιο, που αναλογεί στους πολίτες των πλούσιων και των φτωχών χωρών, διαπιστώνει κάποιος δυο πράγματα.

Πρώτον, οι χώρες με το υψηλότερο χρέος δεν μοιάζουν τόσο ακραίες όταν το χρέος τους μετατρέπεται σε κατά κεφαλήν. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ιαπωνία καταλαμβάνει την 1η θέση με βάση το χρέος προς το ΑΕΠ αλλά υποχωρεί στην 16η θέση με το κατά κεφαλήν ενώ η Κίνα πέφτει στην 25η θέση από 4η.

Δεύτερον, το χρέος που αναλογεί στους κατοίκους των πιο πλούσιων χωρών είναι μεγαλύτερο σε σύγκριση με το χρέος των φτωχών χωρών. Αυτό είναι σε κάποιο βαθμό φυσιολογικό γιατί οι πλούσιες χώρες μπορούν να δανείζονται στις κεφαλαιαγορές χωρίς περιορισμούς με χαμηλότερα επιτόκια ενώ οι φτωχές χώρες έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση και με πιο ακριβά επιτόκια. 

Επιπλέον, αν συγκρίνουμε το χρέος κάθε πολίτη με το μέσο ετήσιο εισόδημα κάθε χώρας, τότε βλέπουμε ότι το χρέος κάθε πολίτη στις πλούσιες χώρες είναι 3 φορές και πλέον μεγαλύτερο από το μέσο εισόδημα, π.χ. Γαλλία, Ιαπωνία, ΗΠΑ κ.τ.λ.. Αντίθετα, στις πιο φτωχές χώρες, το κατά κεφαλήν χρέος είναι μια η δυο φορές μεγαλύτερο από το μέσο ετήσιο εισόδημα τους. Στη περίπτωση της Ελλάδας, το χρέος είναι πάνω από 2 φορές μεγαλύτερο από το μέσο εισόδημα.    

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι τα χρέη των πλουσίων χωρών είναι μη φερέγγυα επειδή είναι μεγαλύτερα κατά κεφαλή και των φτωχών διατηρήσιμα (sustainable) επειδή είναι χαμηλότερα.  Η φερεγγυότητα είναι συνάρτηση διαφόρων, άλλων  παραγόντων π.χ. ελλείμματα ή μη, υγιείς ισολογισμοί ή μη, εισοδήματα κ.τ.λ.

Τι παρατηρούμε από τον σχετικό πίνακα με τα κατά κεφαλή συνολικό χρέος σε δολάρια που παραθέτουμε πιο κάτω που επιμελήθηκε ο Valerii Evelianov με βάση στοιχεία του 1ου τριμήνου του 2026 από διεθνείς οργανισμούς;

Το μεγαλύτερο χρέος «κουβαλάει» ο μέσος Ελβετός με 342 χιλ. δολάρια και ακολουθούν ο Νορβηγός με 274 χιλ.,  ο Ολλανδός και ο Αμερικανός με 224 χιλ., και ο Δανός με 195 χιλιάδες.       

Σε κάθε Έλληνα αντιστοιχεί το χρέος των 70 χιλ. δολαρίων έναντι 75 χιλ. στον Πορτογάλο, καταλαμβάνοντας την 22η και 21η θέση ανάμεσα σε 39 χώρες αντίστοιχα.

Στον αντίποδα,  η Ινδονησία, η Ινδία και η Νότιος Αφρική είναι οι χώρες με το μικρότερο κατά κεφαλήν χρέος ύψους 4 χιλ. δολαρίων, 4,7 χιλ. και 10 χιλιάδων δολαρίων. Στην 35η θέση με μόλις 12 χιλ. δολάρια κατά κεφαλήν χρέος βρίσκεται η Τουρκία.

Κοντολογίς, οι κάτοικοι της Ελλάδας εμφανίζονται να μην είναι από τους πιο υπερχρεωμένους ανάμεσα στις 39 χώρες με βάση το κατά κεφαλήν συνολικό χρέος. 


Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο