Πού πραγματικά ξεχωρίζει ένας μάνατζερ υψηλής απόδοσης

Όλο και περισσότερο, κάποιοι διευθυντικοί μάνατζερ κάνουν τη διαφορά στο πεδίο των επιχειρήσεων και, ξεχωρίζοντας, εμπνέουν φθόνο.

Τι τους κάνει να ξεχωρίζουν όμως; Μήπως το ότι καταλαβαίνουν πιο γρήγορα από άλλους την πραγματικότητα; Μήπως το ότι έβαλαν στην άκρη στερεότυπα του παρελθόντος; Μήπως η ιδιοφυΐα τους στηρίζεται στην ανατροφοδότηση;

Υπάρχει μια απλή και ακλόνητη αρχή στο σύμπαν: τίποτα δεν επιμένει χωρίς ανταλλαγή. «Στο σύμπαν, τα αστέρια σταθεροποιούνται μετασχηματίζοντας την ενέργεια που ρέει μέσα από αυτά. Στη φύση, οι οργανισμοί επιβιώνουν ανταποκρινόμενοι στις διακυμάνσεις που τους απειλούν», σημειώνει η πρώτη γραμμή του βιβλίου του Raphael Maisonnier, συνιδρυτή του Fasterclass, ενός οργανισμού εκπαίδευσης και καθοδήγησης πιστοποιημένου από την Qualiopi. Κάθε χρόνο, υποστηρίζει χιλιάδες ανώτερα στελέχη στη βελτίωση των καθημερινών πρακτικών διαχείρισης.

Πρακτική, εξάλλου, που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση.

Αυτές οι αλλαγές είναι το κίνητρο που οδήγησε τον Ραφαέλ Μεζονιέ να συγγράψει για τις εκδόσεις Dunod, το βιβλίο με τίτλο «Ανατροφοδότηση (feedback): το μυστικό των ομάδων υψηλής απόδοσης». Ζούμε σε έναν κόσμο πληθώρας πληροφοριών και σε μια έρημο ανατροφοδότησης γράφει ξεκινώντας ο συγγραφέας.

Επισημαίνει δε ότι η ανατροφοδότηση είναι ένα από τα πιο σημαντικά στάδια εξέλιξης στην πορεία μας προς την επιτυχία. Είναι ουσιώδες κομμάτι του αποτελεσματικού coaching. Ένα χρήσιμο εργαλείο σε κάθε περιβάλλον με κουλτούρα μάθησης, αλλαγής και ανάπτυξης.

Ο σκοπός της ανατροφοδότησης είναι να ενισχύουμε τις αποτελεσματικές συμπεριφορές του ατόμου και να το βοηθήσουμε να επαναπροσδιορίσει συμπεριφορές, ενέργειες, κατεύθυνση (εστίαση στα σημαντικά του) όταν είναι απαραίτητο.

Τι βελτιώνει το feedback

Στο πλαίσιο αυτό ο Ραφαέλ Μεζονιέ παρουσιάζει 26 καταστάσεις από τις οποίες οι πιο σημαντικές είναι αυτές που βοηθούν τους μάνατζερ να βελτιώσουν:

• την επίγνωση (awareness) σχετικά με τη συμπεριφορά και τις ενέργειες που κάνουν,
• τις διαδικασίες,
• τα αποτελέσματα,
• τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στην ομάδα/στον οργανισμό (χτίζοντας εμπιστοσύνη με τους ανθρώπους και δείχνοντας αμοιβαίο σεβασμό).

Για να γίνουν οι παραπάνω βελτιώσεις τα στελέχη πρώτα και κύρια είναι χρήσιμο να γνωρίζουν πώς να δίνουν τόσο θετική, όσο και δυναμική ανατροφοδότηση στα μέλη της ομάδας τους. Στην πρώτη περίπτωση, περιγράψτε με σαφήνεια την κατάσταση, συμπεριλαμβανομένου του πλαισίου, της ημερομηνίας, της τοποθεσίας και των εμπλεκόμενων ατόμων.

Στη δεύτερη περίπτωση, αποφύγετε οποιαδήποτε αρνητική διατύπωση και επικεντρωθείτε στο μέλλον: τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, πρόβλεψη μελλοντικής επιτυχίας, διατήρηση της αυτοεκτίμησης και ούτω καθεξής.

Στη συνέχεια, το κρίσιμο σημείο: μπορούμε να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας όταν δίνουμε ανατροφοδότηση; Η απάντηση είναι ένα ηχηρό ναι. Παρόλο που αυτό το αντανακλαστικό είναι κάθε άλλο παρά φυσικό στον εταιρικό κόσμο, επειδή οι άνθρωποι υποφέρουν από προκατάληψη και υιοθετούν μια στρατηγική αυτοάμυνας και προστασίας που τους πείθει να μην μοιράζονται τα συναισθήματά τους: δεν θα φαινόταν «επαγγελματικό».

Η κοινοποίηση συναισθημάτων θεωρείται ως μια πρακτική που αποκαλύπτει την ευθραυστότητά μας, τις ψυχολογικές μας αδυναμίες. «Όλα αυτά βασίζονται σε μια ευρέως διαδεδομένη σύγχυση: αυτή μεταξύ συναισθηματικού και παράλογου», γράφει ο Raphael Maisonnier. «Δεν είναι επειδή νιώθουμε συναισθήματα που βγαίνουμε εκτός ελέγχου ή χάνουμε τον έλεγχο». Στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο. Μοιραζόμενοι ανοιχτά τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις μας, δείχνουμε στους γύρω μας ότι αποδεχόμαστε την ανθρώπινη υπόστασή μας. Αυτό χτίζει εμπιστοσύνη. Και, όπως θεωρούσε ο Rene Girard, μια από τις πιο βαθιά ριζωμένες ανθρώπινες συμπεριφορές είναι η μίμηση...

Πέρα από την ιεραρχία

Μια άλλη διάσταση του όλου θέματος είναι η αντίληψη που έχουμε για την ιεραρχία. Μπορεί ένας υπάλληλος να δώσει ανατροφοδότηση στον διευθυντή του; Η ερώτηση μπορεί να φαίνεται ανόητη, αλλά η αυτολογοκρισία είναι επίσης ένα φυσικό ανθρώπινο αντανακλαστικό. Μερικές φορές απαγορεύουμε στον εαυτό μας οποιαδήποτε μορφή ειλικρίνειας και αποφεύγουμε να μιλήσουμε ειλικρινά στους ανωτέρους μας.

Αυτό είναι προφανώς λάθος... Επομένως, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η ανατροφοδότηση δεν ανήκει σε κανέναν εξ ορισμού. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να δίνει ανατροφοδότηση σε όλους τους άλλους. Είναι ένας ενάρετος κύκλος. «Σταματήστε την ιεραρχία», διαβάζουμε στο βιβλίο. Μια έξυπνη ιδέα! Μερικές φορές ακούμε για αντίστροφη ανατροφοδότηση, «ανατροφοδότηση 360 μοιρών» ή «αντίστροφη ανατροφοδότηση» για να περιγράψουμε την ανατροφοδότηση που δίνεται από έναν υπάλληλο στον διευθυντή του.

Αυτό δεν είναι καλό: αυτό το είδος αντανακλαστικού υποθέτει ότι η «κανονική» ανατροφοδότηση προέρχεται από τον διευθυντή προς τον υπάλληλό του. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν έχει καμία σχέση με την ιεραρχία. Αυτή είναι μια ιδέα που πρέπει επειγόντως να αλλάξει.

Γιατί μετρά η φυσική παρουσία

Είναι καλύτερο να δίνουμε σχόλια γραπτώς ή εξ αποστάσεως; Αυτό είναι ένα σχετικό ερώτημα τώρα που πολλοί εργαζόμενοι εργάζονται από το σπίτι. Ενώ δεν υπάρχει οριστική απάντηση, είναι σίγουρα πολύ σαφές: είναι καλύτερο να δίνουμε σχόλια πρόσωπο με πρόσωπο και προφορικά. Αυτό επισημοποιεί την αλληλεπίδραση και της προσδίδει αξιοπιστία. Σας επιτρέπει να αντιλαμβάνεστε καλύτερα τα ανεπαίσθητα σημάδια από το άλλο άτομο και επομένως να ανταποκρίνεστε πιο αποτελεσματικά.

Ο τρόπος που εισέρχονται σε ένα δωμάτιο, η γλώσσα του σώματός τους, η διάθεσή τους, η κόπωσή τους, το άγχος τους... όλα αυτά είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά εξ αποστάσεως, μέσω τηλεφωνικής κλήσης, και ακόμη περισσότερο γραπτώς στέλνοντας ένα email ή ένα μήνυμα WhatsApp.

«Όλες αυτές οι πληροφορίες που αναλύει ο εγκέφαλός μας σε κλάσματα του δευτερολέπτου μας επιτρέπουν να προσαρμοζόμαστε και δεν είναι όλες διαθέσιμες μέσω άλλων μεθόδων επικοινωνίας», γράφει ο συγγραφέας ο οποίος διευκρινίζει ότι η γραπτή ανατροφοδότηση είναι ο χειρότερος τρόπος για να δώσετε σχόλια σε έναν συνάδελφο. Για να καλλιεργηθεί μια εταιρική κουλτούρα όπου η πρακτική είναι πρωταρχικής σημασίας, δεν υπάρχει περιθώριο για τύχη: η οργάνωση είναι το κλειδί.

«Οι άνθρωποι είναι ένα τελετουργικό είδος... Οι τελετουργίες ενισχύουν τους δεσμούς μέσα στην κοινωνία... Πρέπει να θέτουμε τους εαυτούς μας υπό περιορισμούς, να δημιουργούμε πίεση», αναφέρει ένα από τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου. Κάθε ρουτίνα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με την κουλτούρα της ομάδας σας και να είναι συνεπής και σεβαστή από κάθε μέλος.

Επιπλέον, η σχολαστικότητα είναι απαραίτητη. Προσέξτε το σύνδρομο της μπανιέρας. Όταν κάνετε ζεστό μπάνιο, το νερό κρυώνει γρήγορα. Δεν προσθέτετε περισσότερο ζεστό νερό: η μπανιέρα θα ξεχειλίσει. Αντ' αυτού, αδειάστε πρώτα λίγο από το νερό και μετά προσθέστε περισσότερο. Η ίδια αρχή ισχύει και για τις ρουτίνες: μερικές επιμένουν μόνο από συνήθεια και, στην πραγματικότητα, δεν προσφέρουν πλέον καμία προστιθέμενη αξία.

Ποιες ρουτίνες ανατροφοδότησης θα πρέπει να εφαρμόζονται; Ακολουθούν μερικά παραδείγματα. Η αναδρομική συνεδρία, μετά από μια εξαιρετικά έντονη αποστολή, προσφέρει πολλά οφέλη: επιτρέπει σε όλους να αποσυμπιεστούν και να επαναφορτιστούν, ενώ παράλληλα μοιράζονται και ανασκοπούν τι μόλις συνέβη.

Είναι η ιδανική στιγμή για να αποκτήσετε την «πραγματική» αίσθηση από τις ομάδες. Όσο πιο φρέσκο είναι το πλαίσιο, τόσο πιο πολύτιμη είναι η ανατροφοδότηση.

Τέλος, μια πινελιά ανθρωπιάς: εξατομικευμένη, αναμφισβήτητα θετική ανατροφοδότηση. Τα κομπλιμέντα και η κολακεία έχουν πάντα αποδείξει την αξία τους.