Τα διαπραγματεύσιμα... κέρδη των εισηγμένων

To ολίγον... γιαλαντζί σόκ για τα ”διεθνή” αποτελέσματα Εθνικής και Alpha είναι σημείο των καιρών. Την ίδια ώρα οι ”ανεπτυγμένοι” επενδυτές ψάχνουν να βρούν ”πόσο νά’ναι άραγε το.. Ε στο περίφημο P/E”!!! Και ταυτόχρονα ασπάζονται νέες θεωρίες ίσως ολίγον... συνομωτικές.

Δημοσιεύθηκε: 4 Ιουλίου 2002 - 11:20

Τα διαπραγματεύσιμα... κέρδη των εισηγμένων

του Γιώργου Παπανικολάου

”To πρόβλημα με το P/E είναι απλό στη διατύπωσή του. Το P είναι σίγουρο, το Ε όμως...παίζεται”.

Σε αυτή τη σκωπτική φράση γνωστού αμερικανού δημοσιογράφου, συνοψίζεται όλη η ατμόσφαιρα καχυποψίας και ανυποληψίας ( πολύ χειρότερο της αναξιοπιστίας) που πλήττει την κοινότητα των ”μάνατζερ”, των αναλυτών και των διαχειριστών χρήματος στις ΗΠΑ, καθώς τα αποτελέσματα των εισηγμένων κολοσσών, αποδεικνύονται τόσο ...διαπραγματεύσιμα, όσο και οι τιμές των μετοχών τους.

Την ίδια απορία βεβαίως φαίνεται να έχουν και οι έλληνες επενδυτές, με βάση τις αποκλίσεις των τραπεζικών αποτελεσμάτων (Εθνικής και Alpha), ανάλογα με το επιλεχθέν λογιστικό...πρότυπο. Μόνο, που εδώ δεν πρόκειται για απάτη.

Ας επιστρέψουμε όμως στις ΗΠΑ. Η κρίση αναξιοπιστίας που επικρατεί είναι ίσως η μεγαλύτερη ζημιά που θα μπορούσε να πάθει η πανίσχυρη αμερικανική αγορά, για πολλούς, (μεταξύ αυτών και ο ”πολύς” κ. Πώλ Κρούγκμαν) χειρότερη από το τρομοκρατικό πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου!

Μέσα σε αυτό το κλίμα, πολλοί αναλυτές, τεχνικοί και μή, περιμένουν διακαώς τη μεγάλη ”βουτιά”, την άνευ όρων παράδοση των αγοραστών, το γρήγορο ”κραχ” των ολίγων ημερών που θα λυτρώσει την αγορά μέσα από ένα οδυνηρό κύμα πανικού, για να ακολουθήσει (όπως ελπίζουν) η ανάκαμψη.

Κι όμως ο πανικός δεν έρχεται κι ο βυθός φαίνεται να είναι μακριά. Βλέπετε, πέρα από εκείνους που ελπίζουν ότι τον... είδαν (χθές; Την προηγούμενη εβδομάδα;... αύριο;) υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν οτι ακόμη δεν είδαμε... τίποτα.

Ποιός έχει δίκιο δεν μπορώ να γνωρίζω. Ωστόσο, η προφανής ύπαρξη στήριξης σε κάποιες δύσκολες μέρες της Σοφοκλέους φαίνεται ότι έχει εξελιχθεί σε... εξαγώγιμο νοητικό προϊόν.

Για πρώτη φορά υπάρχουν επώνυμοι παρατηρητές, που τολμούν να υποστηρίξουν ανοικτά ότι η παντοδύναμη Wall Street, στηρίζεται ενίοτε από τις εκεί ”ισχυρές δυνάμεις”, για να μην καταρρεύσει!!

Και πράγματι, η συμπεριφορά των αμερικανικών χρηματιστηρίων σε κάποια κρίσιμα ημίωρα ή και δίωρα προ του τέλους σφόδρα πτωτικών συνεδριάσεων, δείχνει -αν μη τι άλλο- ...ύποπτη.

Άλλοι αναλυτές πάλι, δίχως διάθεση για ”θεωρίες συνομωσίας” διερωτώνται αν μέσα από τα υπερσύγχρονα προγράμματα πωλήσεων και αγορών, από την ταχύτατη διάχειριση της πληροφορίας, θετικής και αρνητικής, μέσα από τη δραστηριότητα των παραγώγων και των Hedge Funds, διαμορφώνονται, νέες πρωτόγνωρες συνθήκες στη πτώση της αγοράς.

Μια πτώση χωρίς εμφανή ”βυθό”, χωρίς γενικευμένο πανικό, ελεγχόμενη κατά το δυνατόν από τους ”ηλεκτρονικούς traders” των μεγάλων οίκων και των funds. Μια πτώση που, όμως, δεν έχει τέλος μέσα από διακυμάνσεις χωρίς κατεύθυνση και κέρδος για τους πολλούς, αλλά με κάποια ωφέλη για τους λίγους ισχυρούς.

Μια πτώση που τρώει τα χρήματα των επενδυτών αργά και βασανιστικά, όπως ακριβώς συνέβη τα δύο τελευταία χρόνια με τη Σοφοκλέους ( και το Nasdaq για να μην... ξεχνιόμαστε).

Στο κάτω κάτω πότε μια αγορά είναι φθηνή; Όταν δεν γίνεται... φθηνότερη θα απαντήσουν οι... κυνικοί, για να προσθέσουν οι τεχνοκράτες ότι είναι μάλλον δύσκολο να πεις, άν δεν ξέρεις ποιό από τα θεμελιώδη μεγέθη που μετράς είναι αληθινό και ποιό είναι... ”πέτσινο”.

Καλώς ή κακώς, τόσο οι αμερικάνικες, όσο και οι ευρωπαϊκές αγορές ακόμη και με βάση το ... αμαρτωλό Ρ/Ε δέν μπορούν να θεωρηθούν ”φθηνές” σε σχέση με τα ιστορικά δεδομένα, παρά μόνον άν ληφθούν υπ’ όψιν τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια- γι’ αυτό άλλωστε και είναι σε τόσο χαμηλά επίπεδα, για να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις.

Οπότε... ας αναμείνουμε στις οθόνες μας.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.