Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Προκαταβολή φόρου: Το άτοκο «δάνειο» του ιδιωτικού τομέα στο κράτος

Γιατί απαιτείται άμεση επανεξέταση του μέτρου. Το παράδοξο της φετινής χρονιάς με τις φορολογικές κλίμακες που βγάζουν συντελεστή ακόμα και πάνω από το 100%. Γράφει ο Τάσος Καυκαλέτος.

Προκαταβολή φόρου: Το άτοκο «δάνειο» του ιδιωτικού τομέα στο κράτος
  • του Τάσου Καυκαλέτου*

Το μακρινό 2013 το Ελληνικό κράτος αποφάσισε με τον νόμο 4172/13 την θέσπιση της προκαταβολής φόρου, την υποχρέωση δηλαδή των ατομικών επιχειρήσεων και των νομικών προσώπων που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, να το δανείζουν άτοκα και για όλη τη διάρκεια του επιχειρηματικού τους βίου.

Οι ατομικές επιχειρήσεις με ποσοστό 55% (άρθρο 69) στον φόρο που προκύπτει για τα κέρδη κάθε χρήσης και για τα νομικά πρόσωπα με αντίστοιχο ποσοστό 80% (άρθρο 71).

Επομένως ο φόρος δεν εξαντλείται στο 22%, ποσοστό που το ίδιο Ελληνικό κράτος έχει θεσπίσει, αλλά σε κάτι πολύ παραπάνω, ανάλογα με τις αυξομειώσεις των κερδών των επιχειρήσεων.

Η τιμωρία της κερδοφορίας

H μη συμμόρφωση μάλιστα τιμωρείται. Η προκαταβολή βεβαιώνεται. Αν δηλαδή κάποιος αρνηθεί τον ρόλο του δανειστή αυτομάτως χαρακτηρίζεται φοροοφειλέτης και το κράτος θα επιβαρύνει την αξίωση του, για άτοκο δανεισμό, με τόκο 0,73% τον μήνα. Και βεβαίως θα ενεργοποιηθούν τα μέτρα είσπραξης.

Ειδικά φέτος υπάρχει και ακόμα μία παράμετρος. Από το φορολογικό έτος 2026 ισχύουν νέες, μειωμένες, κλίμακες φορολογίας εισοδήματος για τα εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες, συντάξεις και ατομικές επιχειρήσεις.

Η προκαταβολή φόρου όμως θα υπολογιστεί στο φόρο του 2025, με την παλιά κλίμακα, για εισοδήματα του 2026 που θα υπολογιστούν με την νέα κλίμακα. Ειδικά για τους νέους και τους γονείς, που θεσπίζονται επιπλέον μειώσεις. Προβλέπεται δηλαδή για τις περιπτώσεις αυτές προκαταβολή της τάξης του 100% και περισσότερο ανάλογα με την περίπτωση.

Οι επιπτώσεις του μέτρου αυτού μπορεί να αποβούν καταστροφικές για την επιχείρηση, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον συνεχών κύκλων κρίσεων (κρίση δημοσίου χρέους, ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών, covid κ.λπ.). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ρευστότητα στις επιχειρήσεις αποτελεί το πρώτο ζητούμενο και βασική προϋπόθεση επιβίωσης.

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο, ταμειακό, είναι και θέμα φορολογικής δικαιοσύνης και κυρίως αναπτυξιακό. Η ελληνική πολιτεία, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ΥΠΟΙΚ Κυριάκος Πιερρακάκης πρέπει να το λύσουν αυτό τα θέμα άμεσα. Αλλιώς θα βρουν τους ενεργούς πολίτες που επιχειρούν στην χώρα, ανεξάρτητα του μεγέθους της δραστηριότητας τους, απέναντι τους στις ερχόμενες εκλογές.

Η δημιουργία ταμειακών πλεονασμάτων, αν είναι αυτοσκοπός, καλό είναι να βασίζεται στην ανάπτυξη. Και όχι στα δανεικά Από τους πολίτες και μάλιστα άτοκα και επί ποινή.

 

* Ο Κος Καυκαλέτος υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Προέδρος της Επιτροπής Μεσιτών του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών


Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο